سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و دهم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱٤ آذر ۱۳٩۳
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • فضیلت عظیم زیارت پیاده امام حسین(علیه‌‌السلام)
  • کسی که از بندگان خدا  تشکر نکند از خدا تشکر نکرده است
  • لعنت خدا بر همسایه آزار و آشتی ناپذیر

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


فضیلت عظیم زیارت پیاده امام حسین(علیه‌‌السلام)

عَن الصَّادِقِ(ع): «مَنْ‏ خَرَجَ‏ مِنْ‏ مَنْزِلِهِ یرِیدُ زِیارَةَ قَبْرِ الْحُسَینِ بْنِ عَلِی(ص) إِنْ کانَ مَاشِیاً کتَبَ اللهُ لَهُ بِکلِّ خُطْوَةٍ حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَیئَةً حَتَّى إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ کتَبَهُ اللهُ مِنَ الْمُصْلِحِینَ الْمُنْتَجَبِینَ [الْمُفْلِحینَ الْمُنْجِحِینَ‏] حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِکهُ کتَبَهُ اللهُ مِنَ الْفَائِزِینَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَک فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللهِ(صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ) یقْرِؤُکَ السَّلَامَ وَ یقُولُ لَک اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَک مَا مَضَى»؛[1]

 امام صادق(علیه السلام) به یکی از اصحابشان می‌فرمایند: «کسی که به قصد زیارت امام حسین(علیه السلام) از منزلش خارج شود، خداوند بابت هر قدمی که برای زیارت اباعبدالله(علیه السلام) بر می‌دارد، یک حسنه برایش می‌نویسد و یک سیئه از او محو می‌کند.

وقتی که به حرم می‌رسد، خداوند او را جزء صالحین برگزیده می‌نویسد. وقتی مناسک او تمام شد، خداوند نام او را جزء فائزین می‌نویسد.

وقتی می‌خواهد بازگردد یک فرشته الهی در مقابل او قرار می‌گیرد و می‌گوید: رسول خدا(صلی الله علیه و آله) به شما سلام می رساند، و پیغام می دهد که عمل را از سرگیر که گذشته‌ات بخشیده شده است.

کسی که از بندگان خدا  تشکر نکند از خدا تشکر نکرده است

قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص): «یُؤْتَى بِعَبْدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَیُوقَفُ بَیْنَ یَدَیِ اللهِ عَزَّوَجَلَّ فَیَأْمُرُ بِهِ إِلَى النَّارِ فَیَقُولُ أَیْ رَبِّ أَمَرْتَ بِی إِلَى النَّارِ وَ قَدْ قَرَأْتُ الْقُرْآنَ فَیَقُولُ اللهُ أَیْ عَبْدِی إِنِّی أَنْعَمْتُ عَلَیْکَ وَ لَمْ تَشْکُرْ نِعْمَتِی فَیَقُولُ أَیْ رَبِّ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ بِکَذَا فَشَکَرْتُکَ بِکَذَا وَ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ بِکَذَا فَشَکَرْتُکَ بِکَذَا فَلَا یَزَالُ یُحْصِی النِّعَمَ وَ یُعَدِّدُ الشُّکْرَ فَیَقُولُ اللهُ تَعَالَى صَدَقْتَ عَبْدِی إِلَّا أَنَّکَ لَمْ تَشْکُرْ مَنْ أَجْرَیْتُ لَکَ نِعْمَتِی عَلَى یَدَیْهِ وَ إِنِّی قَدْ آلَیْتُ عَلَى نَفْسِی أَنْ لَا أَقْبَلَ شُکْرَ عَبْدٍ لِنِعْمَةٍ أَنْعَمْتُهَا عَلَیْهِ حَتَّى یَشْکُرَ مَنْ سَاقَهَا مِنْ خَلْقِی إِلَیْهِ»؛[2]

رسول خدا(ص) فرمود: روز قیامت بنده‏‌‌اى را مى‌‌‌‏آورند و در پیشگاه عدل پروردگار قرار مى‌‌‌‌دهند، خداوند امر مى‌‌‌‌کند او را به طرف دوزخ ببرند.

آن شخص مى‌‌گوید بار خدایا دستور دادی مرا به دوزخ ببرند، در حالی که من قرآن تلاوت مى‌‌کردم.

خداوند مى‌‌فرماید: من به تو نعمت دادم، ولى تو شکر آن را بجا نیاوردى.

آن شخص مى‌‌گوید: بار خدایا تو نعمت عطا کردى و من هم شکر نمودم و او شروع می‌‌کند نعمتهایی که خدا داده و شکرهای خودش را می‌‌شمرد.

خداوند هم در پاسخ او می‌‌فرماید: تو درست مى‌‌گوئى، ولى شکر آن کسى را که نعمت من توسط او به شما رسید انجام ندادى، و من با خود عهد کرده‏‌‌ام، شکر هیچ بنده‌‌ای را نپذیرم، مگر اینکه از کسانى که واسطه نعمت بوده‌‌اند، شکرگزاری کنند.

لعنت خدا بر همسایه آزار و آشتی ناپذیر

سَمِعْتُ الصَّادِقَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ(ع) یَقُول‏: «مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ آذَى جَارَهُ مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ رَجُلٌ یَبْدَؤُهُ أَخُوهُ بِالصُّلْحِ فَلَمْ یُصَالِحْه‏»؛[3]

از امام صادق(ع) شنیدم که می فرمود: ملعون است ملعون است کسى که همسایه‏اش را آزار رساند،

و ملعون است ملعون است کسى که برادرش با او آغاز آشتى کند و او نپذیرد و آشتى نکند.


 

[1]. کامل الزیارات: 132.

[2]. بحارالانوار 66: 70.

[3]. کنز الفوائد، ج‏1، ص: 149.


 



comment گل نوشته شما ()