سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و بیست و هشتم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز ٢۱ فروردین ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • فضیلت عظیم کمک کردن مرد به همسرش در کارهای خانه(4)
  • خبر پیامبر خدا(ص) از ائمه دوازده‌‌گانه و عظمت خلقت حضرت زهرا(س)
  • آیا می‌‌توان حق مادر را ادا کرد؟

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


فضیلت عظیم کمک کردن مرد به همسرش در کارهای خانه(4)

عَنْ عَلِیٍّ(ع) قَالَ: «دَخَلَ عَلَیْنَا رَسُولُ اللهِ(ص) وَ فَاطِمَةُ جَالِسَةٌ عِنْدَ الْقِدْرِ وَ أَنَا أُنَقِّی الْعَدَسَ.

قَالَ: یَا أَبَا الْحَسَنِ؟

قُلْتُ: لَبَّیْکَ یَا رَسُولَ اللهِ.

قَالَ: إسْمَعْ مِنِّی وَ مَا أَقُولُ إِلَّا مِنْ أَمرِ رَبِّی؛

. . . یَا عَلِیُّ مَنْ لَمْ یَأْنَفْ مِنْ خِدْمَةِ الْعِیَالِ دَخَلَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسَابٍ،

یَا عَلِیُّ خِدْمَةُ الْعِیَالِ کَفَّارَةٌ لِلْکَبَائِرِ وَ یُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ وَ مُهُورُ حُورِ الْعِینِ وَ یَزِیدُ فِی الْحَسَنَاتِ وَ الدَّرَجَاتِ،

یَا عَلِیُّ لَا یَخْدُمُ الْعِیَالَ إِلَّا صِدِّیقٌ أَوْ شَهِیدٌ أَوْ رَجُلٌ یُرِیدُ اللهُ بِهِ خَیْرَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَة»؛[1]

امیرالمؤمنین(ع) فرمود: روزی رسول خدا(ص) به منزل ما آمد در حالى که فاطمه نزدیک دیگ غذا نشسته بود و من عدس پاک می‌‌کردم.

به من فرمود: یا ابا الحسن!

عرض کردم: بفرما یا رسول الله(ص).

فرمود: خوب گوش کن که آنچه می‌‌گویم به فرمان پروردگار من است:

. . . یا على! هر کس از خدمت به خانواده ننگ نداشته باشد، خدا او را بی‌‌حساب داخل در بهشت گرداند،

یا علی! خدمت کردن به عیال، کفّاره گناهان بزرگش می‌‌شود و خشم پروردگار را خاموش می‌‌کند و مهریه حوریان بهشتی می‌‌گردد و بر حسنات و درجات می‌‌افزاید.

یا علی! به عیال خدمت نمی‌‌کند، مگر صدّیق یا شهید یا مردی که خدا برایش خیر دنیا و آخرت بخواهد.

خبر پیامبر خدا(ص) از ائمه دوازده‌‌گانه و عظمت خلقت حضرت زهرا(س)

قَالَ النَّبِیُّ(ص): «یَا سَلْمَانُ فَهَلْ عَلِمْتَ مَنْ نُقَبَائِی وَ مَنِ الِاثْنَا عَشَرَ الَّذِینَ اخْتَارَهُمُ اللهُ لِلْإِمَامَةِ بَعْدِی؟

فَقُلْتُ: اللهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ.

قَالَ: یَا سَلْمَانُ خَلَقَنِیَ اللهُ مِنْ صَفْوَةِ نُورِهِ وَ دَعَانِی فَأَطَعْتُ وَ خَلَقَ مِنْ نُورِی عَلِیّاً فَدَعَاهُ فَأَطَاعَهُ وَ خَلَقَ مِنْ نُورِی وَ نُورِ عَلِیٍّ فَاطِمَةَ فَدَعَاهَا فَأَطَاعَتْهُ وَ خَلَقَ مِنِّی وَ مِنْ عَلِیٍّ وَ فَاطِمَةَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ فَدَعَاهُمَا فَأَطَاعَاهُ فَسَمَّانَا بِالْخَمْسَةِ الْأَسْمَاءِ مِنْ أَسْمَائِهِ اللهُ الْمَحْمُودُ وَ أَنَا مُحَمَّدٌ وَ اللهُ الْعَلِیُّ وَ هَذَا عَلِیٌّ وَ اللهُ الْفَاطِرُ وَ هَذِهِ فَاطِمَةُ وَ اللهُ ذُو الْإِحْسَانِ وَ هَذَا الْحَسَنُ وَ اللهُ الْمُحْسِنُ وَ هَذَا الْحُسَیْنُ ثُمَّ خَلَقَ مِنَّا مِنْ صُلْبِ الْحُسَیْنِ تِسْعَةَ أَئِمَّةٍ فَدَعَاهُمْ فَأَطَاعُوهُ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اللهُ سَمَاءً مَبْنِیَّةً وَ أَرْضاً مَدْحِیَّةً أَوْ هَوَاءً أَوْ مَاءً أَوْ مَلَکاً أَوْ بَشَراً وَ کُنَّا بِعِلْمِهِ نُوراً نُسَبِّحُهُ وَ نَسْمَعُ وَ نُطِیع‏...‏»؛[2]

سلمان فارسی می‌‌گوید روزی پیامبر خدا(ص) به من فرمود: ای سلمان آیا می‌‌دانی جانشینان من و آم دوازده نفری که خدا بعد از من برای امامت بعد از من برگزیده چه کسانی هستند؟

عرض کردم: خدا و پیامبرش داناترند.

فرمود: ای سلمان خداوند مرا از نور پاک خودش آفرید، پس مرا خواند، اطاعتش کردم و از نور من علی را آفرید، پس علی(علیه السلام) را خواند، علی نیز اطاعت کرد. از نور من و نور علی، فاطمه را خلق کرد، پس خداوند او را خواند و فاطمه(علیهاالسلام) او را اطاعت نمود. سپس از من، علی و فاطمه؛ حسن(ع) و حسین(ع) را آفرید، ایشان را خواند پس خدا را اطاعت کردند.

آنگاه خداوند ما را به پنج اسم از اسماء مبارکش نامگذاری فرمود؛ خداوند محمود است و من محمد. خداوند، علی است و این هم علی. خداوند، فاطر و شکافنده است و این فاطمه است. خداوند، صاحب احسان است و این حسن است و خداوند، محسن است و این حسین.

سپس از ما و از نور حسین؛ نه امام(علیهم السلام) را آفرید، پس ایشان را خواند و آنها نیز اجابت کردند.

و این همه پیش از آن بود که خداوند عزوجل آسمان بلند و زمین گسترده، هوا، آب، فرشته و بشر را خلق نماید و ما به علم خداوند نورهایی بودیم که او را تسبیح می‌‌گفتیم و امر او را شنیده، اطاعت و اجابتش می‌‌نمودیم.

 

آیا می‌‌توان حق مادر را ادا کرد؟

قِیلَ: یَا رَسُولَ اللهِ مَا حَقُّ الْوَالِدِ؟ قَالَ(ص): أَنْ تُطِیعَهُ مَا عَاشَ.

قِیلَ: وَ مَا حَقُّ الْوَالِدَةِ؟

فَقَالَ: «هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ لَوْ أَنَّهُ عَدَدَ رَمْلِ عَالِجٍ وَ قَطْرِ الْمَطَرِ أَیَّامَ الدُّنْیَا قَامَ بَیْنَ یَدَیْهَا مَا عَدَلَ ذَلِکَ یَوْمَ حَمَلَتْهُ فِی بَطْنِهَا»؛[3]

خدمت رسول خدا(ص) عرض کردند: ای پیامبرخدا، حق پدر بر فرزند چیست؟

فرمود: تا وقتی زنده است مطیع او باشی.

عرض کردند: حق مادر بر فرزند چیست؟

فرمود: هرگز هرگز نخواهی توانست حق مادر را ادا کنی!

اگر فرزند به تعداد ریگهای بیابان و قطرات باران، به مادرش خدمت کند، معادل یک روز از روزهایی که مادر، فرزند را در شکمش حمل می‏کرد، نمی‌‌‏شود.


 

[1]. جامع الأخبار: 102.

[2]. بحار الأنوار ‏25: 6.

[3]. مستدرک الوسائل 15: 182.


 



comment گل نوشته شما ()