سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

ولادت با سعادت سه نور از انوار مقدس الهی مبارک باد
نویسنده : عبدالله حق دوست - ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ روز ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٤
 

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ الْمَظْلُومِ الشَّهِیدِ قَتِیلِ الْکَفَرَةِ وَ طَرِیحِ الْفَجَرَة

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ سَیِّدِ الْعَابِدِینَ الَّذِی اسْتَخْلَصْتَهُ لِنَفْسِکَ وَ جَعَلْتَ مِنْهُ أَئِمَّةَ الْهُدَى

السَّلامُ عَلَیْکَ یَا أَبَاالْفَضْلِ الْعَبَّاسَ ابْنَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّین

میلاد با سعادت و سراسر نور و سرور سه نور تابناک خاندان عصمت و طهارت؛

حضرت سید الشهداء، اباعبدالله الحسین(علیه‌‌السلام)

حضرت سید الساجدین، امام سجاد(علیه‌‌السلام)

حضرت قمر بنی هاشم، ابوالفضل العباس(علیه‌‌السلام)

بر حضرت حجّة بن الحسن المهدی(ع) و شما عزیزان تبریک و تهنیت باد.

در ادامه مطلب سه فضیلت مهم پیرامون امام حسین(ع) از منابع اهل سنت را بخوانید.


از آنجا که این ایام بسیاری از وهابیت و تکفیریها، به بهانه‌‌های مختلف، بر مسلمانان و شیعیان می‌‌تازند و آنها را بخاطر عشق و ارادت و محبت نسبت به خاندان رسول خدا(ص) مورد آزار و اذیت و کشتار بیرحمانه قرار می‌‌دهند، مناسب دیدم به مناسبت ولادت با سعادت اباعبدالله الحسین(ع) فضائلی از آن حضرت از کتب معتبر اهل سنت تقدیم می‌‌کنم تا بدانیم این وهابیت و تکفیریها، فقط ادعای مسلمان بودن دارند و إلا حتی نسبت به مطالب کتب خود نیز آگاهی ندارند.

پیامبر خدا(ص): حسین از من است و من از حسینم

رسول گرامى اسلام(ص) به مهمانى دعوت شده بود.

با گروهى از اصحاب به میهمانى مى‌‌رفت. در راه امام حسین(ع) را دید که در کوچه بازى مى‌‌کند.

پیش رفت تا او را بگیرد، ولى او کودکانه گریخت و هر چه حضرت به دنبال او رفت، او به سوى دیگرى جست و آن حضرت همچنان خنده‌‌کنان او را دنبال مى‌‌کرد.

تا اینکه حضرت او را گرفت. آنگاه دستى بر پس گردن و دستى در زیر چانه او گرفته، دهان بر دهانش گذاشت و او را بوسید.

سپس فرمود: حسین از من است و من از حسینم، خدا دوست بدارد کسى را که حسین را دوست دارد.

(مقتل خوارزمى، ج1،ص146 / فرائد السِمطَین، ج2، ص131، باب 30)

حسین(ع) بهترین است

حذیفه یمان مى‌‌گوید: روزى پیامبر اکرم(ص) وارد مسجد شد، در حالی که امام حسین(ص) را روى دوش گرفته بود و با دست‌‌هاى مبارکش پاهاى او را به سینه مى‌‌فشرد.

فرمود: اى مردم مى‌‌دانم درباره چه موضوعى اختلاف دارید(منظورش بهترین‌‌هاى بعد از خودش بود).

این حسین بن على(ص) کسى اسـت که بهترین جدّ(پدربزرگ) و جده(مادر بزرگ) را دارد. جدش؛ محمد، رسول خدا(ص)، سالار پیامبران و جده‌‌اش؛ خدیجه، دختر خویلد، اولین زنى است که به خدا و رسولش ایمان آورد.

این حسین بن على بهترین پدر و مادر را دارد. پدرش؛ على بن ابیطالب برادر، وزیر و پسر عموى رسول خدا و اولین مردى است که به خدا و رسولش ایمان آورد و مادرش؛ فاطمه دختر محمد، بانوى زنان جهان است.

این حسین بن على بهترین عمو و عمه رادارد. عمویش؛ جعفر بن ابیطالب است که خدا با دو بال او را زینت داده، تا در بهشت به هر جا که خواهد پرواز کند، و عمه‌‌اش؛ أم هانى، دختر ابیطالب است.

این حسین بن على(ص) بهترین دایى و خاله را دارد. دایى‌‌اش؛ قاسم پسر رسول خدا و خاله‌‌اش زینب، دختر رسول خداست.

آنگاه کودک را از شانه خود بر زمین نهاد تا در پیش رویش به بازى بپردازد و فرمود:

ای مردم! این حسین، جد و جده‌‌اش در بهشتند، دایى و خاله‌‌اش در بهشتند و خودش و برادرش نیز در بهشتند.

(تاریخ ابن عساکر، زندگى امام حسین(ع)، ص 6 ـ 135)

حسین(ع) از مصادیق آیه تطهیر است

ام سلمه، زن با وفاى رسول خدا(ص) نقل مى‌‌کند که روزى فاطمه(س) غذایى براى پدر بزرگوارش آورد.

آن روز پیامبر در خانه من بود. رسول الله نسبت به دخترش احترام کرد و فرمود: برو و پسر عمویم على و فرزندانم حسن و حسین را نیز دعوت کن تا با هم غذا بخوریم.

پس از مدتى فاطمه و على در حالى که دستان حسن و حسین را در دست داشتند، بر پیامبر وارد شدند.

همان دم جبرئیل بر پیامبر نازل شد و آیه شریفه تطهیر را نازل فرمود:

«إِنَّما یُریدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهیرا»؛(أحزاب:33) یعنى: خداوند اراده کرده است تا هرگونه زشتى و پلیدى را از شما اهل بیت دور گرداند و شما را پاک و پاکیزه گرداند.

حضرت رو به من [أم سلمه] کرد و فرمود: کساى خیبرى را(که عبایى بزرگ بود) بیاورم.

على(ع) رادر طرف راست و زهرا(س) را در طرف چپ و حسن و حسین را بر پاى مبارکش نشاند و کسا را بر آنها انداخت.

با دست چپ، عبا را سخت بر هم پیچید و دست راست را به طرف آسمان بلند کرد و سه بارفرمود:

«اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَیْتِی وَ حَامَّتِی فَأَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِیرا أَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حَارَبْتُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سَالَمْتُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عَادَاکُم‏»؛

خداوندا! اینان اهل بیت و خاندان من هستند، [چنان که وعده فرمودى] پلیدى را از ایشان دور دار و آنان را پاک و معصوم دار، من مى‌‌جنگم با کسى که شما [اهل بیت] با او بجنگید، و آشتى مى‌‌کنم با کسى که شما آشتى کنید و دشمن کسى هستم که با شما دشمنى کند.

(اُسدُ الغابة،ج7، ص222 / المعجم الکبیر، ج23،ص396 / مستدرک الصحیحین حاکم نیشابورى، ج3، ص146 / تفسیر درالمنثورو تفسیر ابن کثیر، ذیل آیه تطهیر)


 



comment گل نوشته شما ()