سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

تبریک ولادت با سعادت امام زمان(ع) به همراه مطالبی ارزشمند و خواندنی
نویسنده : عبدالله حق دوست - ساعت ٦:٠٠ ‎ب.ظ روز ۱٢ خرداد ۱۳٩٤
 

السَّلامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللهِ فِی أَرْضِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مِیثَاقَ اللهِ الَّذِی أَخَذَهُ وَ وَکَّدَهُ

السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَعْدَ اللهِ الَّذِی ضَمِنَهُ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْعَلَمُ الْمَنْصُوبُ

 

خجسته میلاد با سعادت قطب عالم امکان، منجی عالم بشریت،

آنکه عدالت در انتظار اوست، وارث خون ثارالله، خاتم الأوصیاء،

بقیّةالله، صاحب العصر و الزمان، قائم آل محمد(ص)، حجّة بن الحسن العسکری؛

حضرت مهدی موعود(علیه السّلام و روحی و أرواح العالمین لتراب مقدمه الفداء)

بر وجود مقدس حضرتش و منتظرانش، مخصوصا شما عزیزان تبریک و تهنیت باد.

در ادامه؛ مطالبی ارزشمند و خواندنی را مطالعه فرمایید:

  • چرا امام زمان(علیه‏ السلام) را «قائم» مى‌‌نامند؟
  • در «رجعت»؛ چه کسانی با ظهور امام عصر(عج) به دنیا باز می‌‌گردند؟
  • نقشه مکانی ظهور امام زمان(عج) و . . .

چرا امام زمان(علیه‏ السلام) را «قائم» مى‌‌نامند؟

یکى از القاب مشهور امام زمان(علیه‌‌‏السلام) «قائم» است(۱) که به معناى ایستاده و برپا دارنده است، اما چرا به حضرت این لقب را داده‌‌‌اند؟

دو نوع روایت در علت این امر بیان شده است:

۱ـ به ایشان قائم مى‏‌گویند به خاطر این ‏که پس از فراموش شدن نامش قیام مى‏‌کند.(۲)

در روایت دیگرى امام جواد(علیه‌‌‏السلام) مى‏‌فرماید:

به ایشان قائم مى‏‌گویند، زیرا او پس از این ‏که نامش به کلى متروک شد و اکثر کسانى که امامتش را قائل بوده‌‌‌اند از عقیده خود برگشته و مرتد شده‌‌‌اند به پا مى‏‌خیزد.(۳)

۲ـ در برخى از روایات هم علت ملقب شدن به لقب قائم را بعد از شهادت امام حسین(علیه‌‌‏السلام) بیان مى‏‌فرماید؛ زیرا ملائکه از خداوند پرسیدند که چه کسى انتقام امام حسین(علیه‌‌‏السلام) را مى‏‌گیرد؟

خداوند حضرت مهدى(علیه‌‌‏السلام) را به آنها نشان داد، در حالى که در حال ایستاده نماز مى‏‌خواند؛ «بذلک القائم أنتقم منهم». که در این روایت، لقب قائم، قیام در نماز و قیام براى انتقام خون امام حسین(علیه‌‌‏السلام) لحاظ شده است.(4)

---------------

پی‌نوشت‌ها:

۱- نجم ثاقب: ۸۸ .

۲- بحارالانوار ۵۱: 28.

۳- همان.

4- علل الشرائع ‏1: 160.

در «رجعت»؛ چه کسانی با ظهور امام عصر(عج) به دنیا باز می‌‌گردند؟

خداوند در زمان ظهور مهدی(عج) عده‌‌‌ای از بندگان خود را که در ایمان و تقوا، اسوه مؤمنان بوده‌‌‌اند و عده‌‌‌ای از کفار که در کفر و نفاق، سرسلسله منافقان بوده‌‌‌اند را با همان ویژگی روحی و جسمی به دنیا برمی گرداند تا ...

مسئله رجعت، حکایت اعتقاد شیعه به بازگشت حجت‌های الهی و ائمه اطهار(ع) به دنیاست، پس از ظهور امام عصر(عج). (طبسی، ص: ۱۵)

رجعت در لغت به معنای بازگشت پس از رفتن است.(جمیل، ص: ۳۱۸)

در مجمع البحرین آمده است: رجعت؛ یعنی یک بازگشت پس از مرگ و بعد از ظهور مهدی(عج).(طریحی، ص: ۳۹)

این مسئله تاکنون از منظر امکان وقوع توسط علمای بزرگ شیعه بسیار بررسی شده و مطالب زیادی در اثبات آن منتشر شده است.

از جمله کتاب گرانسنگ «بحار الانوار» علامه مجلسی است که در جلد ۵۳  از آن کتاب تحت عنوان «باب الرجعة» به ۱۶۲ روایت در این خصوص پرداخته است.

در این کتاب به نام بسیاری از علمای شیعه که بحث از رجعت را به میان آورده و آن را اثبات نموده‌‌‌اند اشاره کرده است؛ علمایی چون: کلینی، صدوق، شیخ طوسی، سید مرتضى، نجاشی، عیاشی، علی بن ابراهیم قمی، سلیم بن قیس هلالی و...

فهم و برداشت علما از روایات رجعت در دو دسته کلی تقسیم شده و رجعت به دو مفهوم کلی گرفته شده است:

۱- بازگشت حکومت و حاکمیت الهی ائمه اطهار(ع) با ظهور حضرت حجت(عج)

۲- بازگشت افراد پس از ظهور و در حکومت حضرت حجت(عج)

بحثی که چندی است ذهن‌‌ها را به خود جلب کرده، نه امکان وقوع و اثبات رجعت و شاهدآوردن بر آن در امت‌های پیشین است و نه برداشت اول از روایات رجعت است؛ بلکه بحث بر رجوع افراد است، آن هم با نگاهی خاص به افراد و نه امکان زنده ‌شدن خفتگان در خاک، که گویی همه آن بحث‌‌‌ها قطعی فرض شده و تنها مصداق افراد بازگشت‌‌‌کننده باقی مانده است.

در واقع این مختصر به دنبال پاسخ به این سؤال است که چه کسانی و با چه عقیده‌‌‌ای پس از ظهور امام عصر(عج)، سر از گور برداشته و به دنیا بازمی‌گردند؟

چه کسانى مشمول رجعت مى‏‌شوند؟ آیا رجعت همگانى است یا اختصاصى؟

پاسخ ابتدایی که ارایه می‌شود با معرفی اجمالی کتابی است که در اثبات رجعت و عقاید شیعه پیرامون آن نگاشته و بعدها ترجمه شده است.

این کتاب، تحت عنوان «شیعه و رجعت» تألیف آیت‌الله محمدرضا طبسی نجفی است.

نویسنده کتابش را؛ علمی، تاریخی، ‌ادبی، اخلاقی معرفی کرده که بحثی تحلیلی پیرامون امام زمان(عج) ارائه می‌کند.

وی در این کتاب دو جلدی، به بیان ۷۶ آیه از قرآن کریم، ۶۷ دعای مأثور از ائمه معصوم(ع) و ۵۸ زیارت از زیارات معصومین(ع) پرداخته که از آنها امکان وقوع رجعت برداشت می‌شده است.

در کنار این مطالب به بیان اجماعات علما و سخنان صحابه و تابعین پرداخته و به عنوان شاهد بر ادعای خویش از آنها استفاده نموده است.

با این توضیح باید گفت: با پذیرش عقیده شیعی رجعت، قرائت ادعیه و زیاراتی که حاوی طلب رجوع در زمان ظهور صاحب الزمان(عج) است، ممکن می‌شود. یعنی کسانی می‌توانند از خداوند رجعت در زمان ظهور را بخواهند که شیعه و به تعبیر روایات، مؤمن باشند، طبیعتاً استجابت دعا نیز در مورد ایشان خواهد بود.

پس کسانی غیر از این گروه، طلب رجعت نمی‌‌‌نمایند تا دعایشان پذیرفته شود و با درخواست بازگشت ایشان موافقت شود.

پاسخی دیگر به سؤال مد نظر، با استمداد از کتاب شریف بحارالانوار ارائه می‌شود.

علامه مجلسی در تبیین افرادی که رجعت می‌نمایند چنین آورده: رجعت به دو دسته از انسان‌ها اختصاص دارد:

دسته اول؛ افرادی هستند که دارای ایمان محض باشند و دسته دوم، افرادی هستند که دارای کفر محض باشند.

دسته دوم؛ از نظر علامه مجلسی به این دلیل رجعت می‌کنند که خداوند انتقام خویش را از ایشان به وسیله گروه مؤمن بگیرد و همه آنها را گرفتار عذاب و بیچارگی کند و از این مسیر، زمین را از لوث وجود طغیان‌‌‌گران پاکیزه گرداند.(مجلسی، ص: ۱۳۷)

بدیهی است کسانی که برای انتقام و تنبیه به دنیا برمی‌گردند، هرگز به میل و اراده خود برنمی‌‌گردند؛ بلکه ناگزیر تن به رجعت می‌دهند که رجعت برای آنها بسیار ذلّت بار و سخت است؛ ولی درباره مؤمن به نظر می‌رسد رجعت اختیاری خواهد بود.

نتیجه آنکه رجعت، عمومی نیست؛ بلکه مخصوص عده‌‌‌ای از مؤمنان خالص و کفار معاند است.

پس خداوند، در زمان ظهور حضرت مهدی(عج) عده‌‌‌ای از بندگان صالح خود را که در ایمان، عمل و تقوا، اسوه مؤمنان بوده‌‌‌اند و همچنین عده‌‌‌ای از کفار که در کفر و نفاق، سرسلسله کفار و منافقان بوده‌‌‌اند را با همان ویژگی‌ روحی و جسمی خود به دنیا برمی‌گرداند، تا هر دو گروه نتیجه دنیایی اعمال‌شان را دریافت کنند.

در رأس آن مؤمنان خالص؛ ائمه اطهار(ع) و برخی انبیاء(ع) قرار دارند که به دنیا باز می‌‌گردند.

فلسفه رجعت، در واقع، نمایش جلال و شکوه واقعى اسلام، سرافکندگى کفر، عطای پاداش به انسان‌‌هاى با ایمان و نیکوکار و کیفر کافران و ستمگران است.

از سوی دیگر، برخی روایات به ذکر برخی اسامی و تعیین مصداق رجعت‌کنندگان غیر معصوم، پرداخته که در این خصوص باید گفت:

اولاً اینگونه روایات باید توسط علمای علم رجال(راوی شناسی) بررسی شود که آیا به لحاظ سند یا دلالت خدشه‌پذیر هستند یا خیر؟

در صورتی که سند یا دلالت آن احادیث، دارای اشکال باشد که قابل پذیرش نیستند، و در نتیجه اسامی مذکور در روایات غیرقابل اعتمادند.

در غیر این صورت، می‌توان به آن روایات و اسامی اشاره شده در آن اعتماد نمود.

اما در هر صورت و بر فرض پذیرش آن روایات، از افرادی نام برده شده که یا دین اسلام را پذیرفته و از دوستان اهل بیت(ع) بودند یا عناد با اسلام و اهل بیت(ع) داشتند.

با این بیان، باز هم دسته‌‌‌بندی پیشین در خصوص افراد رجعت‌‌‌کننده تکرار می‌شود و قطعاً فرد یا افراد خارج از این دو دسته - هر چند نیک‌‌‌نام و نیک‌‌‌اثر و مؤمن در عقیده و آیین خویش- رجعت نخواهند کرد.

سخن پایانی اینکه، رجعت افراد، مسئله‌‌‌ای قطعی است، اما تعیین مصداق آن جز با خدا یا کسی که دارای علم الهی است، ممکن نمی‌باشد؛ چه اینکه بر اساس مطالب فوق، استجابت دعا درخصوص طلب رجعت در اختیار خداوند است.

همچنین با پذیرش روایاتی که تعیین مصداق نموده‌‌‌اند، به این مطلب رهنمون می‌شویم که معصوم(ع) با علم لدنی خویش توانسته مصداق رجعت را مشخص نماید.

---------------

منابع:

الشیعة و الرجعة، محمد رضا طبسی نجفی، نجف اشرف، ۱۳۸۵ قمری.

بحارالانوار، محمد باقر مجلسی، جلد ۵۳، بیروت.

محمد جمیل، الفوائد البهیة، ج۲، ص۳۱۸.

فخر الدین طریحی، مجمع البحرین، ج۱، ص۳۹.

رسائل الشریف المرتضی، سید مرتضی علم الهدی، ج۱.

نگارنده: حمید مروجی

 

 


برای خواندن مطالب زیر، روی آنها کلیک کنید


 



comment گل نوشته شما ()