سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و سی و نهم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۱٠ ‎ق.ظ روز ٥ تیر ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • عظمت حضرت خدیجه(سلام الله علیها)
  • فضیلت بسیار افطاری دادن به روزه‌‌دار
  • التماس اموات در جمعه های ماه رمضان برای دعا و صدقه

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


عظمت حضرت خدیجه(سلام الله علیها)

عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص): «خَیْرُ نِسَاءِ الْجَنَّةِ مَرْیَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَ خَدِیجَةُ بِنْتُ خُوَیْلِدٍ وَ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَ آسِیَةُ بِنْتُ مُزَاحِمٍ امْرَأَةُ فِرْعَوْن»؛[1]

از ابن عباس نقل شده که پیامبر خدا(ص) فرمود:

بهترین‌ زنان‌ بهشت‌؛ مریم‌ دختر عمران‌، خدیجه‌ دختر خویلد، فاطمه‌ دختر محمد(ص‌) و آسیه‌ دختر مزاحم‌(همسر فرعون‌) است‌.‏

فضیلت بسیار افطاری دادن به روزه‌‌دار

قَالَ رَسُولُ اَللهِ(ص): «مَنْ فَطَّرَ فِیهِ صَائِماً کَانَ لَهُ مَغْفِرَةً لِذُنُوبِهِ وَ عِتْقَ رَقَبَتِهِ مِنَ النَّارِ وَ کَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ مِنْ غَیْرِ أَنْ یَنْقُصَ مِنْ أَجْرِهِ شَیْ‏ءٌ. فَقَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ یَا رَسُولَ اللهِ(ص) لَیْسَ کُلُّنَا یَجِدُ مَا یُفَطِّرُ الصَّائِمَ. فَقَالَ(ص): یُعْطِی اللهُ هَذَا الثَّوَابَ مَنْ فَطَّرَ صَائِماً عَلَى مَذْقَةِ لَبَنٍ أَوْ تَمْرَةٍ أَوْ شَرْبَةِ مَاءٍ وَ مَنْ أَشْبَعَ صَائِماً سَقَاهُ اللهُ مِنْ حَوْضِی شَرْبَةً لَا یَظْمَأُ بَعْدَهَا»؛[2]

پیامبر خدا(ص) فرمود: هر کس روزه‌‌‏دارى را در ماه رمضان افطار دهد، باعث آمرزش گناهانش و نجاتش از آتش جهنم می‌‌شود، و همان ثواب روزه‌‌دار را دارد بدون اینکه از ثواب روزه‌‌دار چیزی کم شود.

برخی از آنها گفتند: اى پیامبرخدا! همه ما توان افطار دادن به روزه‌‌دار را نداریم.

پیامبر خدا(ص) فرمود: خداوند متعال این ثواب را به کسى نیز مى‌‌دهد که با جرعه‌‌اى شیر یا جرعه‌‌‏اى آب و یا چند خرما  روزه‌‌داری را افطار دهد. و هر کس روزه‌‌داری را سیر کند، خداوند از حوض من او را شربتی دهد که بعد از آن هرگز تشنه نخواهد شد.

التماس اموات در جمعه های ماه رمضان برای دعا و صدقه

فِی الْخَبَرِ: «کَانَ الْمَوْتَى یَأْتُونَ فِی کُلِّ جُمُعَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ فَیَقِفُونَ وَ یُنَادِی کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ بِصَوْتٍ حَزِینٍ بَاکِیاً یَا أَهْلَاهْ وَ یَا وَلَدَاهْ وَ یَا قَرَابَتَاهْ اعْطِفُوا عَلَیْنَا بِشَیْ‏ءٍ یَرْحَمُکُمُ اللهُ وَ اذْکُرُونَا وَ لَا تَنْسَوْنَا بِالدُّعَاءِ وَ ارْحَمُوا عَلَیْنَا وَ عَلَى غُرْبَتِنَا فَإِنَّا قَدْ بَقِینَا فِی سِجْنٍ ضَیِّقٍ وَ غَمٍّ طَوِیلٍ وَ غَمٍّ وَ شِدَّةٍ فَارْحَمُونَا وَ لَا تَبْخَلُوا بِالدُّعَاءِ وَ الصَّدَقَةِ لَنَا لَعَلَّ اللهَ یَرْحَمُنَا قَبْلَ أَنْ تَکُونُوا مِثْلَنَا فَوَا حَسْرَتَى قَدْ کُنَّا قَادِرِینَ مِثْلَمَا أَنْتُمْ قَادِرُونَ فَیَا عِبَادَ اللهِ اسْمَعُوا کَلَامَنَا وَ لَا تَنْسَوْنَا فَإِنَّکُمْ سَتَعْلَمُونَ غَداً فَإِنَّ الْفُضُولَ الَّتِی فِی أَیْدِیکُمْ کَانَتْ فِی أَیْدِینَا فَکُنَّا لَا نُنْفِقُ فِی طَاعَةِ اللهِ وَ مَنَعْنَا عَنِ الْحَقِّ فَصَارَ وَبَالًا عَلَیْنَا وَ مَنْفَعَتُهُ لِغَیْرِنَا اعْطِفُوا عَلَیْنَا بِدِرْهَمٍ أَوْ رَغِیفٍ أَوْ بِکِسْرَةٍ ثُمَّ یُنَادُونَ مَا أَسْرَعَ مَا تَبْکُونَ عَلَى أَنْفُسِکُمْ وَ لَا یَنْفَعُکُمْ کَمَا نَحْنُ نَبْکِی وَ لَا یَنْفَعُنَا فَاجْتَهِدُوا قَبْلَ أَنْ تَکُونُوا مِثْلَنَا»؛[3]

محدث نوری نقل می‌‌کند در روایتی وارد شده است که:

اموات در هر جمعه از ماه رمضان می‌‌آیند، می‌‌ایستند و با صدایی محزون و با حالتی گریان چنین ندا می‌‌کنند: ای خانواده من، ای فرزندان من، ای نزدیکان من، با چیزی(عملی) به ما مهربانی کنید تا خداوند به شما رحم نماید.

ما را یاد کنید و از دعا فراموش نکنید، بر ما و غربت ما رحم کنید، زیرا ما در زندان تنگ و اندوه طولانی و در سختی می‌‌باشیم، پس بر ما رحم کنید و از دعا و صدقه دادن برای ما کوتاهی نورزید، شاید قبل از آن که مثل ما شوید، خداوند بر ما رحم نماید.

ما حسرت بر گذشته می‌‌خوریم، ما نیز مثل شما توانا بودیم. پس ای بندگان خدا، به سخن ما گوش فرا داده و فراموش نکنید.

فردا روزی شما نیز خواهید دانست:

چیزهای اضافی(غیر مورد نیاز) که در دست شماست، قبلاً در دست ما نیز بود، اما در راه بندگی خدا انفاق نکردیم، و از حقّ مانع شدیم، و لذا ضرر و سختی آن بر عهده ما قرار گرفت، و منفعت و سود آن به دیگران رسید. با درهمی، یا تکّه خمیر نانی، یا تکّه کوچک گوشت به ما توجّه و مهربانی کنید.

سپس ندا می‌‌کنند: بزودی بر خودتان خواهید گریست در حالی که برای شما فایده‌‌ای ندارد، همانگونه که ما گریه می‌‌کنیم، و برای ما فایده‌ای ندارد. لذا قبل از آن که مثل ما شوید، (در راه بندگی خداوند) تلاش کنید.


 

[1]. الخصال ‏1: 206.

[2]. دعائم الإسلام 1: 269.

[3]. مستدرک الوسائل 2: 163.


 



comment گل نوشته شما ()