سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

تبریک ولادت امام مجتبی(ع) به همراه دو داستان خواندنی
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٤:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱٠ تیر ۱۳٩٤
 

السَّلَامُ عَلَیْکَ‏ یَا سَیِّدِی یَا حُجَّةَ اللهِ وَ ابْنَ حُجَّتِهِ وَ أَخَا حُجَّتِهِ

السَّلَامُ عَلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُهُ

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْإِمَامِ الثِّقَةِ الْمُرْتَضَى وَ دَاعِی الْأُمَّةِ الْمُجْتَبَى الْحَسَنِ بْنِ عَلیّ

 ولادت امام حسن مجتبی

ولادت با سعادت دومین امام بر حق، سبط اکبر رسول خدا(ص)

فرزند اکبر أمیرالمؤمنین(ع)؛ کریم اهل بیت، امام حسن مجتبی(علیه السلام)

بر امام زمان(عج) و شما عزیزان تبریک و تهنیت باد

در ادامه مطلب دو داستان زیبا ارزشمند از زندگی امام حسن(ع) بخوانید:

  • احترام به نان در سیره امام مجتبی(ع)
  • زنده نمودن دو مرده گنهکار

 ولادت امام حسن مجتبی

احترام به نان در سیره امام مجتبی(ع)

روزى حضرت امام حسن مجتبى(علیه السلام) وارد مستراح شد و تکّه نانى را در آن جا مشاهده نمود. آن را از روى زمین برداشت؛ و آن را خوب تمیز کرد و سپس تحویل غلام خود داد و فرمود: این نعمت الهى را نگهدار تا موقعى که بیرون آمدم آن را به من بازگردان.

هنگامى که حضرت خارج شد، از غلام تکّه نان را درخواست کرد؟

غلام اظهار داشت: آن را خوردم.

حضرت فرمود: تو در راه خدا آزاد شدى، غلام سؤال کرد: علّت آزادى من چیست؟

از مادرم حضرت زهرا(علیهاالسّلام) شنیدم؛ و او از پدرش؛ رسول خدا(صلّى الله علیه و آله) حکایت فرمود:

هر کس تکّه نانى را در بین راه پیدا کند و آن را بردارد و تمیز نماید و بخورد، آن تکّه نان، در شکمش قرار نمى گیرد مگر آن که خداوند متعال او را از آتش جهنّم آزاد مى گرداند.

و سپس افزود: چطور من شخصى را که خداوند آزادش مى نماید، خادم خود قرار دهم، تو آزاد هستى.

(حدیقة الشّیعة 2: 295)

ولادت امام حسن مجتبی

زنده نمودن دو مرده گنهکار

علیّ بن رئاب(که از راویان حدیث و از اصحاب امام صادق(صلوات الله و سلامه علیه) است) از آن حضرت روایت کند:

روزی شخصی به حضور شریف امام حسن مجتبی(علیه السلام) وارد شد و گفت: چه چیزی حضرت موسی(علیه السلام) را در مقابل حضرت خضر(علیه السلام) عاجز و ناتوان کرد؟

امام مجتبی(سلام الله علیه) فرمود: مهمّ‏ترین آن، مسئله کنز آن دو برادر یتیم بود؛ و سپس حضرت دست خود را بر شانه آن شخص تازه وارد نهاد و اظهار داشت: آرام باش و خوب مشاهده و دقّت کن.

آنگاه حضرت پای مبارک خود را اندکی بر زمین سائید، ناگاه زمین شکافته شد و دو نفر انسان غبارآلود، در حالی که روی تخته سنگی قرار گرفته بودند و از آن‏ها بوی تعفّن بسیار بدی به مشام می‏رسید، ظاهر گشتند، در حالی که به گردن هر یک از آن‏ها زنجیری بزرگ بسته شده و سر هر زنجیر در دست مأموری بود.

و هر یک از آن دو نفر فریاد می‏کشید: یا محمّد! یا محمّد!(صلی الله علیه و آله).

و در مقابل هر یک از دو مأمور به اسیر خود می‏گفت: دروغ گفتید؛ و دروغ می‏گوئید.

پس از آن امام حسن مجتبی(صلوات الله و سلامه علیه) به زمین خطاب کرد و فرمود: ای زمین! این دروغگویان را در خود فرو بِبَر تا روزی که وعده الهی فرا رسد، که هرگز تأخیر و تقدّمی در آن نخواهد بود؛ فرا خواهد رسید.

و آن روز موعود، روز ظهور و خروج حضرت مهدی، قائم آل محمّد(صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین، و عجّل الله تعالی فی فرجه الشّریف) می‏باشد که فرا خواهد رسید.

سپس امام صادق(علیه السّلام) در ادامه افزود: هنگامی که آن مرد، چنین صحنه‏ای را مشاهده کرد با خود گفت: این سحر و جادو بود؛ و چون خواست آن را برای دیگران بازگو کند، زبانش لال شد و دیگر نتوانست سخنی بر زبان خود جاری کند.

(مدینة المعاجز 3: 259)


 



comment گل نوشته شما ()