سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و چهل و ششم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢٠ امرداد ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • مقصود از ذکر خدا، که خدا بر خلقش واجب کرده است
  • کسانی که آرزوهای خوب دارند بخوانند
  • صبر در قبر اینگونه به داد انسان می‌‌رسد

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


مقصود از ذکر خدا، که خدا بر خلقش واجب کرده است

عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ(ع) قَالَ: مِنْ أَشَدِّ مَا فَرَضَ اللهُ عَلَى خَلْقِهِ ذِکْرُ اللهِ کَثِیراً ثُمَّ قَالَ لَا أَعْنِی سُبْحَانَ اللهِ وَ الْحَمْدُلِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَکْبَرُ وَ إِنْ کَانَ مِنْهُ وَ لَکِنْ ذِکْرَ اللهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ وَ حَرَّمَ فَإِنْ کَانَ طَاعَةً عَمِلَ بِهَا وَ إِنْ کَانَ مَعْصِیَةً تَرَکَهَا»؛[1]

امام صادق(علیه السّلام) فرمود: سخت‌‌‌‏ترین چیزى که خدا بر خلقش واجب ساخته، ذکر بسیار خداست، مقصودم گفتنِ سبحان الله و الحمدلله و لاإله إلاالله و الله اکبر نیست، اگر چه این هم از جمله ذکر است، بلکه مقصود؛ یاد آوردن خداست در آنچه حلال و حرام فرموده، که اگر طاعت خداست عمل کند و اگر معصیت است ترک نماید.

کسانی که آرزوهای خوب دارند بخوانند

عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ(ع) قَالَ: «إِنَّ الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ الْفَقِیرَ لَیَقُولُ یَا رَبِّ ارْزُقْنِی حَتَّى أَفْعَلَ کَذَا وَ کَذَا مِنَ الْبِرِّ وَ وُجُوهِ الْخَیْرِ فَإِذَا عَلِمَ اللهُ عَزَّوَجَلَّ ذَلِکَ مِنْهُ بِصِدْقِ نِیَّةٍ کَتَبَ اللهُ لَهُ مِنَ الْأَجْرِ مِثْلَ مَا یَکْتُبُ لَهُ لَوْ عَمِلَهُ إِنَّ اللهَ وَاسِعٌ کَرِیمٌ»؛[2]

امام صادق(علیه السّلام) فرمود: بنده مؤمن فقیر می‌‌گوید: پروردگارا به من (مال و ثروت) روزى کن تا از احسان و راه‌‌هاى خیر، چنین و چنان کنم. (مثلا مسجد بسازم و إطعام دهم و به بینوایان کمک کنم و ...). چون خداى عزوجل بداند نیتش صادق است و راست می‌‌گوید، براى او همان أجر و پاداش را نویسد که اگر انجام می‌‌داد می‌‌نوشت، همانا خدا وسعت بخش و کریم است.

صبر در قبر اینگونه به داد انسان می‌‌رسد

عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ(ع) قَالَ: «إِذَا دَخَلَ الْمُؤْمِنُ فِی قَبْرِهِ کَانَتِ الصَّلَاةُ عَنْ یَمِینِهِ وَ الزَّکَاةُ عَنْ یَسَارِهِ وَ الْبِرُّ مُطِلٌّ عَلَیْهِ وَ یَتَنَحَّى الصَّبْرُ نَاحِیَةً فَإِذَا دَخَلَ عَلَیْهِ الْمَلَکَانِ اللَّذَانِ یَلِیَانِ مُسَاءَلَتَهُ قَالَ الصَّبْرُ لِلصَّلَاةِ وَ الزَّکَاةِ وَ الْبِرِّ دُونَکُمْ صَاحِبَکُمْ فَإِنْ عَجَزْتُمْ عَنْهُ فَأَنَا دُونَهُ»؛[3]

امام صادق(علیه السّلام) فرمود: وقتی مؤمن داخل قبر شود، نمازش در طرف راست و زکاتش در طرف چپ او باشد و احسانش بر سرش سایه افکند و صبر در طرفى دور از آنها باشد.

وقتی دو فرشته ‏اى که متصدى سؤال از او هستند بر او وارد شوند، صبر به نماز و زکات و احسان می‌‌گوید: مواظب رفیق خود باشید، اگر درمانده شدید من حاضرم.


 

[1]. الکافی ‏2: 80.

[2]. الکافی ‏2: 85.

[3]. الکافی ‏2: 90.


 



comment گل نوشته شما ()