سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و چهل و هشتم
نویسنده : عبدالله حق دوست - ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ روز ٤ شهریور ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • ثواب کسی که سه مؤمن را به سفر حج بفرستد
  • سه چیز که بدون سه چیز دیگر پذیرفته نیست
  • چرا امام زمان(ع) فرزندان قاتلان امام حسین(ع) را می‌‌کشد؟

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


ثواب کسی که سه مؤمن را به سفر حج بفرستد

سَمِعْتُ الرِّضَا(ع) یَقُولُ: «مَنْ حَجَّ بِثَلَاثَةٍ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَقَدِ اشْتَرَى نَفْسَهُ مِنَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ بِالثَّمَنِ وَ لَمْ یَسْأَلْهُ مِنْ أَیْنَ اکْتَسَبَ مَالَهُ مِنْ حَلَالٍ أَوْ حَرَامٍ»؛[1]

از حضرت رضا(ع) شنیدم که می‌‌فرمود: هر کس سه نفر از مؤمنین را به سفر حج و زیارت بیت الله الحرام بفرستد، نفس خود را با چیز ارزشمندی از خداوند خریده است و روز قیامت خداوند از او سؤال نخواهد کرد که مالش را از کجا بدست آورده است، از حلال یا حرام؟[2]

سه چیز که بدون سه چیز دیگر پذیرفته نیست

عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا(ع) قَالَ: «إِنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ بِثَلَاثَةٍ مَقْرُونٍ بِهَا ثَلَاثَةٌ أُخْرَى؛ أَمَرَ بِالصَّلَاةِ وَ الزَّکَاةِ فَمَنْ صَلَّى وَ لَمْ یُزَکِّ لَمْ یَقْبَلْ مِنْهُ صَلَاتَهُ، وَ أَمَرَ بِالشُّکْرِ لَهُ وَ لِلْوَالِدَیْنِ فَمَنْ لَمْ یَشْکُرْ وَالِدَیْهِ لَمْ یَشْکُرِ اللهَ، وَ أَمَرَ بِاتِّقَاءِ اللهِ وَ صِلَةِ الرَّحِمِ فَمَنْ لَمْ یَصِلْ رَحِمَهُ لَمْ یَتَّقِ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ»؛[3]

امام رضا(ع) فرمودند: خداوند به سه چیز همراه با سه چیز دیگر دستور داده است؛ به نماز و زکات امر فرمود، که هر کس نماز بخواند و زکات ندهد نمازش قبول نخواهد شد،

و به شکر خودش(خدا) و والدین امر فرموده، که‏ هر کس از پدر و مادرش تشکّر و سپاسگزارى نکند، خداوند را شکر نکرده است،

و به تقوى و صله رحم امر نموده است و هر کس صله رحم نکند، در واقع تقوى نداشته است.

چرا امام زمان(ع) فرزندان قاتلان امام حسین(ع) را می‌‌کشد؟

عَنْ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ صَالِحٍ الْهَرَوِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا(ع) یَا ابْنَ رَسُولِ اللهِ مَا تَقُولُ فِی حَدِیثٍ رُوِیَ عَنِ الصَّادِقِ(ع) أَنَّهُ قَالَ: إِذَا خَرَجَ الْقَائِمُ(ع) قَتَلَ ذَرَارِیَّ قَتَلَةِ الْحُسَیْنِ(ع) بِفِعَالِ آبَائِهِمْ؟

فَقَالَ(ع): «هُوَ کَذَلِکَ».

فَقُلْتُ: وَ قَوْلُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏ مَا مَعْنَاهُ؟

قَالَ(ع): صَدَقَ اللهُ فِی جَمِیعِ أَقْوَالِهِ وَ لَکِنْ ذَرَارِیُّ قَتَلَةِ الْحُسَیْنِ(ع) یَرْضَوْنَ بِأَفْعَالِ آبَائِهِمْ وَ یَفْتَخِرُونَ بِهَا وَ مَنْ رَضِیَ شَیْئاً کَانَ کَمَنْ أَتَاهُ وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا قُتِلَ بِالْمَشْرِقِ فَرَضِیَ بِقَتْلِهِ رَجُلٌ فِی الْمَغْرِبِ لَکَانَ الرَّاضِی عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ شَرِیکَ الْقَاتِلِ وَ إِنَّمَا یَقْتُلُهُمُ الْقَائِمُ(ع) إِذَا خَرَجَ لِرِضَاهُمْ بِفِعْلِ آبَائِهِمْ.

قَالَ فَقُلْتُ لَهُ بِأَیِّ شَیْ‏ءٍ یَبْدَأُ الْقَائِمُ(ع) مِنْکُمْ إِذَا قَامَ؟

قَالَ(ع): یَبْدَأُ بِبَنِی شَیْبَةَ فَیُقَاطِعُ أَیْدِیَهُمْ لِأَنَّهُمْ سُرَّاقُ بَیْتِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ»؛[4]

راوی می‌‌گوید به حضرت رضا(علیه السّلام) عرض کردم:

نظرتان درباره این حدیث که از امام صادق(علیه السّلام) روایت شده چیست، که حضرت فرموده‏‌‌اند: زمانى که امام زمان(علیه السّلام) قیام کند، فرزندان قاتلان امام حسین(علیه السّلام) را بخاطر کردار پدرانشان خواهد کشت؟

امام رضا(ع) فرمودند: بله، همین طور است.

عرض کردم: پس معنى این آیه چیست: «وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏»(هیچ کس بار گناه دیگرى را به دوش نخواهد کشید[آیا آن کلام امام صادق(ع) مخالف این ‌آیه نیست])؟

امام(ع) فرمودند: خداوند در تمام گفتارهایش درست گفته است، لکن فرزندان قاتلان حسین(علیه السّلام) از کردار پدرانشان راضى هستند و به آن افتخار مى‌‌‏کنند، و هر کس از کارى راضى باشد، مثل کسى است که آن را انجام داده، و اگر کسى در مشرق کشته شود و دیگرى در مغرب از این قتل راضى باشد، نزد خدا با قاتل شریک خواهد بود. و امام زمان(علیه السّلام) در هنگام قیام خود، بخاطر رضایت آنها از کردار پدرانشان، آنها را خواهد کشت.

عرض کردم: وقتى حضرت قائم(علیه السّلام) قیام کند، از چه کارى شروع مى‏‌‌کند؟

فرمودند: در آغاز دستان بنى شیبه را قطع مى‏‌‌نماید، زیرا آنان دزدان خانه خدا هستند.


 

[1]. عیون أخبار الرضا(ع) 1: 257.

[2]. یعنی اگر شبهه‌‌ای در اموال او واقع شده باشد، حق تعالى از آن سؤال نمی‌‌‌کند و در عوض، طلبکاران او و صاحبان مال را راضى می‌‌کند.

[3]. عیون أخبار الرضا(ع) 1: 258.

[4]. عیون أخبار الرضا(ع) 1: 273.


 



comment گل نوشته شما ()