سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و پنجاه و دوم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز ۳۱ شهریور ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • سفارش خداوند متعال به ملائکه در روز عرفه
  • هشدار شدید حضرت علی(ع) نسبت به حرص و طمع
  • عاقبت داوری ناحق و بدون آگاهی

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


سفارش خداوند متعال به ملائکه در روز عرفه

عَنِ النَّبِیِّ(ص) قَالَ: «إِذَا کَانَتْ عَشِیَّةُ عَرَفَةَ یَقُولُ اللهُ لِمَلَائِکَتِهِ انْظُرُوا إِلَى عِبَادِی وَ إِمَائِی شُعْثاً غُبْراً جَاءُونِی مِنْ کُلِّ فَجٍّ عَمِیقٍ لَمْ یَرَوْا رَحْمَتِی وَ لَا عَذَابِی یَعْنِی الْجَنَّةَ وَ النَّارَ أُشْهِدُکُمْ مَلَائِکَتِی أَنِّی قَدْ غَفَرْتُ لَهُمُ الْحَاجَّ وَ غَیْرَ الْحَاجِّ فَلَمْ یَرَ یَوْماً أَکْثَرَ عُتَقَاءَ مِنَ النَّارِ مِنْ یَوْمِ عَرَفَةَ وَ لَیْلَتِهَا»؛[1]

از پیامبرخدا(ص) نقل شده است: هنگام غروب روز عرفه خداوند به فرشتگانش می‌‌فرماید به بندگانم (زن و مرد) نگاه کنید با حالت ژولیده و غبار آلود به سمت من آمده‌‌اند از هر راه دوری، رحمت و عذابم(یعنی بهشت و جهنم) را نمی‌‌بینند(فقط برای من آمده‌‌اند)؛ شما فرشتگانم را شاهد می‌‌گیرم که قطعا آنها را بخشیدم، حاجی و غیر حاجی؛ پس در هیچ روزی بیشتر از شب و روز عرفه بندگان از آتش آزاد نمی‌‌شوند.

هشدار شدید حضرت علی(ع) نسبت به حرص و طمع

قَالَ عَلِیٌّ(ع): «أَکْثَرُ مَصَارِعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْأَطْمَاعِ. الْعَبِیدُ ثَلَاثَةٌ عَبْدُ رِقٍّ وَ عَبْدُ شَهْوَةٍ وَ عَبْدُ طَمَعٍ. مَنْ أَرَادَ أَنْ یَعِیشَ حُرّاً أَیَّامَ حَیَاتِهِ فَلَا یُسْکِنِ الطَّمَعَ قَلْبَهُ»؛[2]

حضرت على(ع) مى‏‌‌فرماید: «بیشترین قربانگاه عقل، زیر پرچم حرص و طمع و آرزوهاست.

و فرمود: بردگان سه دسته‏‌‌اند: بنده آزاد، و بنده شهوت و بنده طمع. هر کس دوست دارد در دوران زندگیش آزاد زندگى کند، پس نباید حرص و طمع را در دلش جا دهد.

عاقبت داوری ناحق و بدون آگاهی

عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ(علیه السلام) قَالَ: «الْقُضَاةُ أَرْبَعَةٌ، ثَلَاثَةٌ فِی النَّارِ وَ وَاحِدٌ فِی الْجَنَّةِ؛ رَجُلٌ قَضَى بِجَوْرٍ وَ هُوَ یعْلَمُ فَهُوَ فِی النَّارِ، وَ رَجُلٌ قَضَى بِجَوْرٍ وَ هُوَ لَا یعْلَمُ فَهُوَ فِی النَّارِ، وَ رَجُلٌ قَضَى بِالْحَقِّ وَ هُوَ لَا یعْلَمُ فَهُوَ فِی النَّارِ، وَ رَجُلٌ قَضَى بِالْحَقِّ وَ هُوَ یعْلَمُ فَهُوَ فِی الْجَنَّةِ»؛[3]

امام صادق(ع) فرمود: قاضی و داورها چهار دسته‌‌‌‌‌اند، سه دسته از آنها در آتش‌‌‌اند و فقط یک دسته در بهشت است:

الف. داوری که به ناحق حکم کند و خود نیز از این قضاوت ناعادلانه خود آگاه است، او در آتش است.

ب. داوری که به ناحق حکم می‌‌‌کند، ولی خود او از بی‌‌‌عدالتی که انجام داده بی‌‌‌خبر است، او نیز در آتش است.

ج. داوری که به حق حکم می‌‌‌کند، و قضاوتش در واقع صحیح است ولی اتفاقی و بدون علم و آگاهی قضاوت صحیح انجام داده است، او نیز در آتش است.

د. داوری که عادلانه و به حق حکم می‌‌‌‌کند و این قضاوت را از روی علم و آگاهی انجام داده است، او در بهشت است.


 

[1]. مستدرک الوسائل 10: 32.

[2]. مجموعه ورّام 1: 49.

[3]. الکافی 7: 407.


 



comment گل نوشته شما ()