سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته شانزدهم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ٧ اسفند ۱۳۸٧
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

احادیثی بسیار زیبا از پیامبر اسلام(ص)

احادیثی گُهَربار از امام حسن مجتبی(ع)

احادیثی دُرر بار از امام رضا(ع)

خداوند به ما توفیق معرفت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید.آمین


فرمایشاتی بسیار زیبا از پیامبر اسلام(ص)

السَّلامُ قَبلَ الکَلام؛[١]

قبل از شروع به گفتار با دیگران، ابتدا سلام کنید.

لَیسَ مِنّا مَن لَم یُوَقّر الکَبیرَ وَ یَرحَم الصَّغیر، وَ یَأمُر بِالمَعرُوفِ وَ یَنهَ عَنِ‏ المُنکَر؛

هر کس بزرگان را احترام نکند، و بر کوچکها ترحم ننماید، و امر بمعروف و نهى از منکر نکند؛ از ما نیست.

خیرکم من تعلّم القرآن و علّمه؛

بهترین شما کسى است که، قرآن را فرا گیرد و به دیگران بیاموزد.

خَیرُکُم خَیرٌ لأهلِه؛

بهترین شما کسى است که براى اهل و عیالش بهتر باشد و با آنها خوش رفتار باشد.

مثل أهل بیتی کمثل سفینة نوح؛ من رکب فیها نجا، و من تخلّف عنها غرق‏؛

اهلبیت من، همانند کشتى نوحند؛ هر کس بر کشتی هدایت آنها سوار شد نجات یافت؛ و هر که تخلّف کرد غرق شد.

إنّ شرَّ النّاس عِندَ اللّه یَومَ القِیامَةِ مَن فَرَّقَه النّاس اتِّقاءَ فُحشِه؛

بدترین مردم در قیامت نزد خداوند متعال کسى است که مردم از زبانش بترسند(که با حرفها و نیشهایش دل مردم را می‌شکند).

لا یحلّ لامرى‏ء مسلم أن یهجر أخاه فوق ثلاث؛

بر هیچ مسلمانی روا نیست که بیش از سه روز با برادرش(همکیش خود) قهر کند.

من أحبّ عمل قوم- خیرا کان أو شرّا- کان کمن عمله؛

هر کس که کار یک گروهی را دوست بدارد- خیر باشد یا شرّ- مثل این است که خود او آن را انجام داده است.

 

فرمایشاتی گُهَربار از امام حسن مجتبی(ع)

آنچه در ادامه می‌آید؛ فرمایشاتی است که امام مجتبی(ع) لحظاتی قبل از شهادتشان به یکی از اصحابشان به نام «جناده» فرموده‌اند:[٢]

اسْتَعِدَّ لِسَفَرِکَ وَ حَصِّلْ زَادَکَ قَبْلَ حُلُولِ أَجَلِکَ؛

آماده سفر آخرت باش، و زاد و توشه این سفر را قبل از فرا رسیدن زمان حرکت آماده کن.

وَ اعْلَمْ أَنَّکَ تَطْلُبُ الدُّنْیَا وَ الْمَوْتُ یَطْلُبُکَ؛

بدان که تو به دنبال دنیا هستى و مرگ به دنبال تو.

وَ لَا تَحْمِلْ هَمَّ یَوْمِکَ الَّذِی لَمْ یَأْتِ عَلَى یَوْمِکَ الَّذِی أَنْتَ فِیهِ؛

امروز، غم و اندوه فردا را مخور!

وَ اعْلَمْ أَنَّکَ لَا تَکْسِبُ مِنَ الْمَالِ شَیْئاً فَوْقَ قُوتِکَ إِلَّا کُنْتَ فِیهِ خَازِناً لِغَیْرِکَ وَ اعْلَمْ أَنَّ فِی حَلَالِهَا حِسَابٌ وَ فِی حَرَامِهَا عِقَاب‏؛

بدان تو از مال دنیا، بیشتر از قوت و غذاى خود جمع نمی‌کنى، مگر اینکه براى دیگران ذخیره خواهى کرد. بدان که فرداى قیامت در باره مال حلال دنیا، حسابرسی می‌شود و درباره مال حرام، عقاب و عذاب می‌شوی. . .!

وَ اعْمَلْ لِدُنْیَاکَ کَأَنَّکَ تَعِیشُ أَبَداً وَ اعْمَلْ لآِخِرَتِکَ کَأَنَّکَ تَمُوتُ غَداً؛

براى دنیا بنحوى کار کن که گویا، دائما میخواهى در دنیا باشى(پس اگر یکى از کارهاى دنیوى بتأخیر بیفتد، بعدا وقت دارى که آن را انجام دهى)، ولى براى آخرتت بنحوى کار کن که گویا فردا خواهى مُرد(و فرصتى براى انجام دادن آن نخواهى داشت).

وَ إِذَا أَرَدْتَ عِزّاً بِلَا عَشِیرَةٍ وَ هَیْبَةً بِلَا سُلْطَانٍ فَاخْرُجْ مِنْ ذُلِّ مَعْصِیَةِ اللَّهِ إِلَى عِزِّ طَاعَةِ اللَّهِ عَزَّوَجَل‏؛

اگر می‌خواهی عزت و بزرگی بدون طایفه داشته باشی و هیبت و آقایی بدون قدرت؛ از ذلّت معصیت پروردگار، بسوى عزّت اطاعت او شتاب کن(آن کسی که دنبال بزرگی و آقایی است با اطاعت خدا و ترک معصیت، به آن دست می‌یابد).

وَ إِذَا نَازَعَتْکَ إِلَى صُحْبَةِ الرِّجَالِ حَاجَةٌ فَاصْحَبْ مَنْ إِذَا صَحِبْتَهُ زَانَکَ وَ إِذَا خَدَمْتَهُ صَانَکَ وَ إِذَا أَرَدْتَ مِنْهُ مَعُونَةً أَعَانَکَ وَ إِنْ قُلْتَ صَدَّقَ قَوْلَکَ وَ إِنْ صُلْتَ شَدَّ صَوْلَکَ وَ إِنْ مَدَدْتَ یَدَکَ بِفَضْلٍ مَدَّهَا وَ إِنْ بَدَتْ عَنْکَ ثُلْمَةٌ سَدَّهَا وَ إِنْ رَأَى مِنْکَ حَسَنَةً عَدَّهَا وَ إِنْ سَأَلْتَهُ أَعْطَاکَ وَ إِنْ سَکَتَّ عَنْهُ ابْتَدَأَکَ وَ إِنْ نَزَلَتْ إِحْدَى الْمُلِمَّاتِ بِهِ سَاءَکَ‏. مَنْ لَا تَأْتِیکَ مِنْهُ الْبَوَائِقُ وَ لَا یَخْتَلِفُ عَلَیْکَ مِنْهُ الطَّرَائِقُ وَ لَا یَخْذُلُکَ عِنْدَ الْحَقَائِقِ وَ إِنْ تَنَازَعْتُمَا مُنْقَسِماً آثَرَک‏؛

[شرائط دوستیابی:] هرگاه ناچار شدى با کسی رفاقت و دوستی کنی؛ با کسى رفاقت کن که: «دوستی با او زینت بخش تو باشد» و «اگر خدمتى براى او کردى نگهدار تو باشد» و «اگر کمکى از وى بخواهى کمک کار تو باشد» و «اگر سخنى بگوئى تو را تصدیق نماید» و «اگر بر دشمنى حمله کنى تو را تقویت کند» و «اگر دستى براى احسان دراز کنى او نیز دراز نماید» و «اگر روزگار مشکلی  در کار تو ایجاد کند او آن را برطرف کند» و «اگر از تو نیکى دید، منظور بدارد» و «اگر از او چیزى بخواهى عطا نماید» و «اگر تو ساکت باشى او شروع بسخن کند» و «اگر بلائى به وى رسید تو ناراحت شوى» و «باید کسى باشد که بوسیله او مصیبتى بر تو وارد نشود» و «بلاهائى از او بتو نرسد» و «در موقع حقایق تو را رها ننماید» و «اگر در باره چیزى اختلاف پیدا نمودید تو را بر خود مقدم بدارد».

 

فرمایشاتی دُرر بار از امام رضا(ع)

 التَّوَدُّدُ إِلَى النَّاسِ نِصْفُ الْعَقْل‏؛[٣]

دوستی و محبت با مردم، نصف عقل است‏.

سُئِلَ عَنْ خِیَارِ الْعِبَادِ؟ فَقَالَ(ع): الَّذِینَ إِذَا أَحْسَنُوا اسْتَبْشَرُوا وَ إِذَا أَسَاءُوا اسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَکَرُوا وَ إِذَا ابْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا غَضِبُوا عَفَوْا؛

از امام(ع) پرسیدند: بهترین بندگان چه کسانی هستند؟ امام(ع) فرمود: کسانی که وقتی کار نیک کنند شاد شوند و چون کار بدی کنند آمرزش خواهند، وقتی به آنها نعمتی دهند شکر گویند، و زمانی که گرفتار شوند صبر کنند، و چون از کسی خشمگین شوند درگذرند.

إِنَّ الَّذِی یَطْلُبُ مِنْ فَضْلٍ یَکُفُّ بِهِ عِیَالَهُ أَعْظَمُ أَجْراً مِنَ الْمُجَاهِدِ فِی سَبِیلِ اللَّه؛‏

به راستى آن کس که به دنبال روزى حلال بیشترى است، تا خانواده‌اش را تأمین کند، پاداشش از مبارز در راه خدا بزرگتر است.

السَّخِیُّ یَأْکُلُ مِنْ طَعَامِ النَّاسِ لِیَأْکُلُوا مِنْ طَعَامِهِ وَ الْبَخِیلُ لَا یَأْکُلُ مِنْ طَعَامِ النَّاسِ لِئَلَّا یَأْکُلُوا مِنْ طَعَامِه‏

سخاوتمند غذاى مردم را مى‏خورد تا مردم هم غذایش را بخورند، ولی بخیل غذای مردم را نمى‏خورد تا آنها هم غذای او را نخورند.

یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ تَکُونُ الْعَافِیَةُ فِیهِ عَشَرَةَ أَجْزَاءٍ تِسْعَةٌ مِنْهَا فِی اعْتِزَالِ النَّاسِ وَ وَاحِدٌ فِی الصَّمْت‏؛

روزگارى بر مردم می‌آید که عافیت و آسایش در آن روزگار ده بخش است؛ نه بخش آن در کناره‏گیرى از مردم است و یک بخش آن در سکوت.



[١]- المواعظ العددیه، بخش سخنان پیامبر(ص).

[٢]- بحار الأنوار ‏44 : 139.

[٣]-  تحف العقول: 8- 446.


 



comment گل نوشته شما ()