سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و پنجاه و ششم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٩:٠٠ ‎ب.ظ روز ۳٠ مهر ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • پاداش خداوند به امام حسین(ع) در مقابل شهادتش
  • جزع در عزای امام حسین(ع)
  • فضیلت عظیم «سلام بر امام حسین(ع)» بعد از نوشیدن آب

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


پاداش خداوند به امام حسین(ع) در مقابل شهادتش

قَالَ سَمِعْتُهُمَا یَقُولَانِ: «إِنَّ اللهَ تَعَالَى عَوَّضَ الْحُسَیْنَ(ع) مِنْ قَتْلِهِ أَنْ جَعَلَ الْإِمَامَةَ فِی ذُرِّیَّتِهِ وَ الشِّفَاءَ فِی تُرْبَتِهِ وَ إِجَابَةَ الدُّعَاءِ عِنْدَ قَبْرِهِ وَ لَا تُعَدُّ أَیَّامُ زَائِرِهِ جَائِیاً وَ رَاجِعاً مِنْ عُمُرِه‏»؛[1]

راوی از امام باقر(ع) و امام صادق(ع) روایت کرده که فرمودند: خداوند در مقابل شهادت حسین بن علی(ع)؛ امامت را در ذریه او نهاد، و شفا را در تربتش قرار داد و دعا را در زیر قُبّه او مستجاب فرمود، و روزهایی که مردم برای زیارت آن حضرت سپری می‌کنند از عمر آنها حساب نمی‌شود.

جزع در عزای امام حسین(ع)

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللهِ(ع): «إِنَّ الْبُکَاءَ وَ الْجَزَعَ مَکْرُوهٌ لِلْعَبْدِ فِی کُلِّ مَا جَزِعَ مَا خَلَا الْبُکَاءَ وَ الْجَزَعَ عَلَى الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍ‏(ع) فَإِنَّهُ فِیهِ مَأْجُورٌ»؛[2]

امام صادق(ع) ‏فرمودند: گریستن و جزع نمودن در تمام امور، مکروه و ناپسند است، مگر گریستن و جزع کردن بر حسین بن علىّ(علیهما السّلام)، زیرا در گریستن بر او اجر و ثواب وجود دارد و گریه کننده اجر می‌‌برد.

 

فضیلت عظیم «سلام بر امام حسین(ع)» بعد از نوشیدن آب

عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی‌عَبْدِاللهِ(ع) إِذَا اسْتَسْقَى الْمَاءَ فَلَمَّا شَرِبَهُ رَأَیْتُهُ قَدِ اسْتَعْبَرَ وَ اغْرَوْرَقَتْ عَیْنَاهُ بِدُمُوعِهِ ثُمَّ قَالَ لِی: «یَا دَاوُدُ لَعَنَ اللهُ قَاتِلَ الْحُسَیْنِ(ع)، فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَکَرَ الْحُسَیْنَ(ع) وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا کَتَبَ اللهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَیِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ کَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَةَ أَلْفِ نَسَمَةٍ وَ حَشَرَهُ اللهُ‏ تَعَالَى یَوْمَ الْقِیَامَةِ ثَلِجَ الْفُؤَاد»؛[3]

داود رِقّی می‌گوید: در محضر مبارک امام صادق(علیه السّلام) بودم. حضرت آب طلبیدند و زمانى که آب را نوشیدند دیدم در حضرت حالت گریه پیدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشک شد. سپس به من فرمودند:

اى داود! خدا قاتل حسین(ع) را لعنت کند، هر کس آب بنوشد و حسین(ع) را یاد نماید و قاتلش را لعنت کند، خداوند منّان صد هزار حسنه براى او منظور مى‏ کند و صد هزار گناه از او محو کرده و صد هزار درجه مقامش را بالا برده و گویا صد هزار برده آزاد کرده و روز قیامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشور می ‏کند.


 

[1]. إعلام الورى بأعلام الهدى: 220.

[2]. کامل الزیارات: 100.

[3]. کامل الزیارات: 106.


 



comment گل نوشته شما ()