سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و شصتم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۳:۱٠ ‎ب.ظ روز ٢۸ آبان ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • سفارش امام مجتبی(ع) نسبت به قدردانی نعمتها
  • نشانه و علامت پستی و فرومایگی
  • سفارشات عجیب و والای پیامبر(ص) در مورد امام حسن(ع)

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


 

سفارش امام مجتبی(ع) نسبت به قدردانی نعمتها

قَالَ أبُو مُحَمَّد(ع): «تُجْهَلُ النِّعَمُ مَا أَقَامَتْ فَإِذَا وَلَّتْ عُرِفَتْ»؛[1]

امام مجتبی(ع) فرمود: نعمتها تا هستند ناشناخته‌‌اند، وقتی از دست می‌‌روند شناخته می‌‌شوند.

نشانه و علامت پستی و فرومایگی

قِیلَ [لأبی محمد(ع)] فَمَا اللُّؤْمُ؟ قَالَ: «إِحْرَازُ الْمَرْءِ نَفْسَهُ وَ إِسْلَامُهُ عِرْسَه‏»؛[2]

از امام مجتبی(ع) پرسیدند: فرومایگى چیست؟

فرمود: خوشگذرانى(و پرداختن) مرد به خویشتن و وانهادن (و بى ‏توجّهى به) همسر خود.

سفارشات عجیب و والای پیامبر(ص) در مورد امام حسن(ع)

قَالَ: رَسُولُ الله‏(ص): «وَ أَمَّا الْحَسَنُ فَإِنَّهُ ابْنِی وَ وُلْدِی وَ بَضْعَةٌ مِنِّی وَ قُرَّةُ عَیْنِی وَ ضِیَاءُ قَلْبِی وَ ثَمَرَةُ فُؤَادِی وَ هُوَ سَیِّدُ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَ حُجَّةُ اللهِ عَلَى الْأُمَّةِ أَمْرُهُ أَمْرِی وَ قَوْلُهُ قَوْلِی مَنْ تَبِعَهُ فَإِنَّهُ مِنِّی وَ مَنْ عَصَاهُ فَلَیْسَ مِنِّی وَ إِنِّی لَمَّا نَظَرْتُ إِلَیْهِ تَذَکَّرْتُ مَا یَجْرِی عَلَیْهِ مِنَ الذُّلِّ بَعْدِی فَلَا یَزَالُ الْأَمْرُ بِهِ حَتَّى یُقْتَلَ بِالسَّمِّ ظُلْماً وَ عُدْوَاناً فَعِنْدَ ذَلِکَ تَبْکِی الْمَلَائِکَةُ وَ السَّبْعُ‏ الشِّدَادُ لِمَوْتِهِ وَ یَبْکِیهِ کُلُّ شَیْ‏ءٍ حَتَّى الطَّیْرُ فِی جَوِّ السَّمَاءِ وَ الْحِیتَانُ فِی جَوْفِ الْمَاءِ فَمَنْ بَکَاهُ لَمْ تَعْمَ عَیْنُهُ یَوْمَ تَعْمَى الْعُیُونُ وَ مَنْ حَزِنَ عَلَیْهِ لَمْ یَحْزَنْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَحْزَنُ الْقُلُوبُ وَ مَنْ زَارَهُ فِی بَقِیعِهِ ثَبَتَتْ قَدَمُهُ عَلَى الصِّرَاطِ یَوْمَ تَزِلُّ فِیهِ الْأَقْدَام‏»؛[3]

پیامبرخدا(ص) فرمود: این حسن پسر من، از من، نور چشم من، روشنى قلب من، میوه دل من، بزرگ جوانان، اهل بهشت، حجت خدا است براى امت من، امر او امر من، قول وى قول من می‌‌باشد.

کسى که تابع حسن گردد از من است و کسى که از فرمان او سرپیچی کند از من نخواهد بود.

هنگامى که من به حسن نظر کردم به یاد آن ذلت‏هائى افتادم که بعد از من خواهد دید! وضع حسن همچنان خواهد بود تا اینکه به وسیله زهر کشته خواهد شد. در همان موقع است که ملائکه و آسمانهاى هفت‏گانه براى شهادت او گریان می‌‌شوند و هر چیز براى مظلومیت حسن گریه می‌‌کنند، حتى پرندگان هوا و ماهیان دریا.

هر کسى براى حسنم گریه کند چشمش در آن روزى که کلیه چشمها کور می‌‌شوند کور نخواهد شد.

کسى که براى او محزون گردد قلبش در آن روزى که همه قلب‏ها محزون میشوند محزون نخواهد شد.

هر کسى حسنم را در بقیع زیارت کند قدم او در آن روزى که قدم‏ها در صراط می‌‌لغزند لغزش نخواهد یافت.


 

[1]. بحار الأنوار ‏75: 115.

[2]. تحف العقول: 226.

[3]. الأمالی( للصدوق): 114.


 



comment گل نوشته شما ()