سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و هفتاد و یکم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٩:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱٦ بهمن ۱۳٩٤
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • سفارش خداوند متعال برای اجابت کارهای مهم انسان
  • کسانی که بعد از نماز، سریع بدون تعقیبات و دعا بر می‌‌خیزند، بخوانند
  • در چنین زمانی انسان می‌‌تواند آرزوی مرگ کند

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


سفارش خداوند متعال برای اجابت کارهای مهم انسان

قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص): «قَالَ اللهُ جَلَّ جَلَالُه‏ یَا ابْنَ آدَمَ اذْکُرْنِی بَعْدَ الْفَجْرِ سَاعَةً وَ اذْکُرْنِی بَعْدَ الْعَصْرِ سَاعَةً أَکْفِکَ مَا أَهَمَّکَ»؛[1]

رسول خدا(ص) فرمود: خداوند جلّ جلاله می‌‌فرماید: اى انسان، ساعتی در صبح مرا یاد کن و ساعتی پس از عصر، تا امور مهم تو را کفایت کنم.

کسانی که بعد از نماز، سریع بدون تعقیبات و دعا بر می‌‌خیزند، بخوانند

عَنِ النَّبِیِّ(ص) أَنَّهُ قَالَ: «إِذَا فَرَغَ الْعَبْدُ مِنَ الصَّلَاةِ وَ لَمْ یَسْأَلِ اللهَ تَعَالَى حَاجَتَهُ یَقُولُ اللهُ تَعَالَى لِمَلَائِکَتِهِ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِی فَقَدْ أَدَّى فَرِیضَتِی وَ لَمْ یَسْأَلْ حَاجَتَهُ مِنِّی کَأَنَّهُ قَدِ اسْتَغْنَى عَنِّی خُذُوا صَلَاتَهُ فَاضْرِبُوا بِهَا وَجْهَهُ»؛[2]

پیامبر خدا(ص) فرمود: وقتی که بنده از نماز فارغ می‌‌‌شود و حاجتی از خدا نمی‌‌‏خواهد، خدا به فرشته‌‌‌هایش می‌‌‏گوید: به این بنده من نگاه کنید! نماز واجبش را خواند امّا از من درخواستی نکرد، مثل اینکه او خودش را از من بی‌‌‏نیاز می‌‌‏داند، نمازش را بگیرید و به ‌صورتش بزنید (که این کلام؛ کنایه از عدم ‌قبولی نماز است).

در چنین زمانی انسان می‌‌تواند آرزوی مرگ کند

سَمِعَ مُوسَى بْنُ جَعْفَرٍ(ع) رَجُلًا یَتَمَنَّى الْمَوْتَ. فَقَالَ لَهُ: «هَلْ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اللهِ قَرَابَةٌ یُحَامِیکَ لَهَا؟ قَالَ: لَا. قَالَ: فَهَلْ لَکَ حَسَنَاتٌ قَدَّمْتَهَا تَزِیدُ عَلَى سَیِّئَاتِکَ؟ قَالَ: لَا. قَالَ: فَأَنْتَ إِذاً تَتَمَنَّى هَلَاکَ الْأَبَد»؛[3]

امام کاظم(علیه‏‌السلام) -به مردى که آرزوى مرگ مى‌‌‏‌‌کرد- فرمود: آیا میان تو و خداوند خویشاوندیى است که به خاطر آن به تو کمک کند؟

عرض کرد: خیر.

فرمود: آیا خوبی‌‌هایی که پیشاپیش برای خود به آخرت فرستاده‌‌‌‌‌ای بیشتر از بدی‌‌‌‌های توست؟

عرض کرد: خیر.

فرمود: پس با این حال، چگونه هلاکت و نابودی ابدى را آرزو مى‏کنى؟!


 

[1]. الأمالی( للصدوق): 320.

[2]. بحار الأنوار ‏82: 325.

[3]. کشف الغمّة 2: 252.


 



comment گل نوشته شما ()