سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

عید سعید مبعث بر تمام مسلمانان مبارک باد
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱٥ اردیبهشت ۱۳٩٥
 

امشب‌شب غارحرا از روز روشنتر شده * امشب‌فضای مکه‌پر از جلوه‌‌ی کوثر شده

امشب‌جهان رشک‌جنان امشب‌زمین کوثر شده * امشب‌امین وحی حق نازل به پیغمبر شده

عید سعید مبعث

فرا رسیدن تجلّی أعظم، عید نبوت، ولایت و امامت

بعثت رسول خاتم، حضرت محمد مصطفی(ص)

انقلاب بزرگ بر ضد جهل، گمراهى، فساد، تبعیض و تباهی؛

پیام‌آور عدالت و کرامت انسانی،

بر حضرت حجة بن الحسن العسکری(عج) و شما دوستان عزیز تبریک و تهنیت باد

  • در ادامه مطلب بخوانید؛ عید سعید مبعث و مهمترین اهداف آن

اشاره

مکه، یک کوه تاریخی دارد و این کوه یک آشنای صمیمی. اگر این کوه از مکه و این آشنا از آن کوه گرفته شود، این شهر می‌‌ماند با حرارت آتشین، زمین های سوزان و کوه های افسرده رنگ و سیاه رو.

کوه نور را به مکه بدهید و محمد(صلی الله علیه و آله) را در غار حرای آن جای دهید، آن گاه مکه همه چیز می‌‌شود؛ مرکز نهضت اسلامی می‌‌گردد، بزرگ‌‌ترین شهرهای دنیا را زیر سلطه و نفوذ خود در می‌‌آورد و نیز زیارتگاه میلیاردها انسان در طول قرن ها می‌‌شود که لبیک گویان به سویش می‌‌شتابند و رستاخیز موعود را با جامه های سپید خود در این عالم جلوه گر می‌‌سازند.

 

نور باران کوه نور

اینک در روند نهضتِ پیامبران، از نقطه عطفی باید یاد کرد که زمینه ساز تولدی دوباره برای تاریخ، جامعه، دین و فرهنگ است. سخن از برخاستن انسانی است که در دعوت حیات بخش خود، مرز نمی شناسد. او پرتو مهر گسترده الهی و آورنده پیام عدالت، آزادی و رهایی انسان از نادانی و تاریکی است.

محمد(صلی الله علیه و آله) از آن روز که خویشتن را شناخت، از شرک و سلطه و جهل و خرافه و خشونت نفرت داشت و با احساس بیگانگی با وضع موجود، به دگرگونی بنیادی تاریخ، جامعه و انسان می‌‌اندیشید. او از هر بدی و پلیدی رویگردان بود؛ به همین دلیل، بخشی از روزهای سال را در کوه نور و غار حرا در خلوت با خدا به مناجات می‌‌گذراند. سرانجام آن شبِ شب ستیز فرا رسید و کوه نور با کلام وحی نور باران شد.

 

مأموریت الهی

بدون تردید روبه رو شدن با فرشته وحی، آمادگی خاصی می‌‌طلبد و تا روح شخص بزرگ و نیرومند نباشد، تاب تحمل بار پیامبری و ملاقات با فرشته را نخواهد داشت. «امین قریش» این آمادگی را از راه عبادت های طولانی، تفکرهای همیشگی و عنایات خاص الهی به دست آورده بود.

به نقل بسیاری از تاریخ نگاران سیره نویس، پیش از بعثت، رؤیاهایی می‌‌دید که مانند روز روشن دارای واقعیت بود. تا اینکه فرشته وحی، جبرئیل امین در برابر او قرار گرفت و گفت: «بخوان».

محمد(صلی الله علیه و آله) پاسخ داد: «من توانایی خواندن ندارم». جبرئیل سه بار خواسته اش را تکرار کرد و پس از بار سوم، ناگهان حضرت احساس کرد می‌‌تواند لوحی را که در دست فرشته است بخواند و این آیات را که در حقیقت دیباچه کتاب سعادت بشر به شمار می‌‌رود، قرائت کند: «بخوان به نام پروردگارت که [موجودات را] آفرید...». در این زمان، محمد(صلی الله علیه و آله) به انجام رسالتی الهی مأمور گردید.

 

شالوده بعثت

مهم ترین عنصری که از ابتدا اصلی بی بدیل در دعوت پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله) بود و علت اصلی ریشه مقاومت قریش و سران مکه در برابر دعوت جدید نیز به شمار می‌‌رفت، «اصل توحید» در ابعاد و جنبه های گوناگون آن بود.

هر چند در ظاهر ابتدا مضمون این دعوت برای بزرگان قریش چندان آشکار نبود و تصور می‌‌شد محمد(صلی الله علیه و آله) به دنبال ریاست خود است، ولی به زودی هدف و انگیزه پیام دعوت آشکار گردید.

 

رسالت جهانی

از روزی که انسان بر روی زمین خاکی پا نهاده، نبوت آغاز شده است و تا واپسین لحظه زندگی انسان ادامه خواهد داشت. گرچه سلسله پیامبران با خاتم آنها حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه و آله) پایان میافته است، ولی رسالت جهانی آن حضرت هیچ گاه پایان نخواهد یافت؛ زیرا نیاز انسان به هدایت، همیشگی است.

رسالت الهی و هدایت آسمانی همراه با تکامل زندگی اجتماعی روبه کامل شدن بوده، تا به آخرین رسول رسیده است که از هر نظر تأمین کننده تمام خواسته های انسان باشد.

رسالت جهانی رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله)، بزرگ ترین تحول و نقطه عطف تاریخ بشر کنونی است. هیچ حادثه ای بزرگ تر از آن و هیچ نعمتی عظیم تر از آن برای بشر از طرف خدای سبحان ارزانی نشده است. رسالت حضرت، زمینه ساز ایجاد تحول ژرف و نظم نوین اعتقادی و سیاسی در جامعه بشری به شمار می‌‌آید.

 

اهداف بعثت

الف) تزکیه

یکی از اهداف مهم و اصلی در بعثت حضرت محمد(صلی الله علیه و آله)، تزکیه است تا انسان را از شرک به توحید و نیز ترک اخلاق و رفتار ناپسند فراخواند. دو گرایش، یکی به سوی فضیلت و دیگری به طرف رذیلت در نهاد انسان قرار داده شده است.

دو راهبر نیز او را راهنمایی می‌‌کنند؛ یکی به سوی ملکوت و نورانیت و دیگری به سوی تباهی و ظلمت. پیامبر(صلی الله علیه و آله) انسان را به سوی پاکی و پرهیزکاری هدایت می‌‌کند و با آموزه های الهی، از آلودگی کفر و نفاق که بدترین آلودگی هاست، نجات می‌‌دهد و از پستی ها و ذلت گناه و تباه شدن می‌‌رهاند.

قرآن کریم این هدف اساسی را این گونه تبیین کرده است: «او خدایی است که از بین مردم پیامبری برانگیخت تا بر آنان آیات خدا را تلاوت کند و آنان را تزکیه نماید و کتاب و معارف به آنان آموزش دهد». نیز در آیه ای دیگر، خداوند خطاب به رسول خاتم(صلی الله علیه و آله) می‌‌فرماید: «کتاب آسمانی بر تو نازل کردیم تا مردم را از تاریکی ها به سوی نور رهنمود باشی».

 

ب) تربیت

یکی از مهم ترین برنامه های پیامبر گرامی اسلام، تربیت انسان هاست. تربیت به معنای فراهم کردن زمینه ها و عوامل برای به فعلیت رساندن و شکوفا کردن استعدادهای انسان در جهت مطلوب است. او باید زمینه ها را برای شکوفایی استعدادهای «خلیفة الله» شدن آماده کند که ابعاد گوناگونی دارد.

او باید انسان ها را آماده کند تا از نظر علمی بهترین رابطه را با خدای خود، با هم نوع خود، با قوانین و مقررات اجتماعی، با خانواده و با خود داشته باشند تا بتوانند مورد سجده فرشتگان قرار گیرند.

یکی از دانشمندان فرانسوی می‌‌گوید: «بزرگ ترین قانون اصلاح و تربیت، همان دقایقی است که به نام وحی، قسمت به قسمت بر محمد(صلی الله علیه و آله) نازل شده و امروز به نام قرآن در بین بشر است». پیامبر والامقام اسلام در مدت کوتاهی، انسان هایی بزرگ مانند علی علیه السلام، زهرا علیهاالسلام، سلمان فارسی، ابوذر، مقداد و... را تربیت کرد.

 

ج) اتمام حجت

یکی از اهداف بعثت، اتمام حجت بر انسان است؛ زیرا بدون تردید عاقبت انسان به دو مقصد رستگاری و تباهی می‌‌انجامد. در فرجام کار بشر، سخن از پاداش و کیفر است. کیفر بدون اتمام حجت، از نظر عقل ناپسند است. باید ابتدا راه از بیراهه مشخص گردد، آن گاه اگر کسی بیراهه رفت و با قهر و غضب الهی مواجه شد، دلیل و برهان برضد خدای سبحان نداشته باشد.

قرآن کریم در تشریح علت آشکار شدن راه حق از باطل می‌‌فرماید: «تا انسانی که راه تباهی را انتخاب کرده، با آگاهی از عاقبت سوء آن باشد و آنکه راه رستگاری را پیش گرفته نیز با علم و آگاهی باشد». با مبعوث شدن پیامبر خدا، حجت بر مردم تمام شده، زیرا آن حضرت مشعلدار هدایت است.

اگر کسی به پیام و دعوت او توجه نکرد و بیراهه رفت و دچار کیفر و عذاب شد، خود بر خویشتن ظلم کرده و از طرف خدا هیچ ستمی اِعمال نشده است.

مبارزه با استبداد و انحصارطلبی، گسترش حق و عدالت، خردورزی و تفکرانگیزی، برابری انسان ها و سعادت و نیک بختی بشر، از دیگر اهداف بعثت به شمار می‌‌آید.

. . .

منبع : پایگاه حوزه


 



comment گل نوشته شما ()