سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

دانستنیهایی در مورد رجعت (بخش اول)
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٩:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱ امرداد ۱۳٩٥
 

یکی از موضوعات مهم در دین اسلام و مذهب تشیع که در کلمات اهلبیت(ع) بسیار نسبت به آن تأکید شده؛ «رجعت» است. این موضوع بخاطر ابهام و اهمیتی که دارد و پس از ظهور امام زمان(ع) واقع می‌‌شود، بسیار مورد سؤال و توجه قرار گرفته است.

رجعت

به همین جهت در چند پست، مطالبی پیرامون این موضوع تقدیم عزیزان می‌‌‌‌شود.

اولین پست پیرامون «معنای رجعت» و «هدف از رجعت» است.


معناى رجعت

سوال: رجعت چیست؛ آیا تمام انسان‌‌ها رجعت دارند؟

جواب: رجعت یعنى زنده شدن برخى انسان‌‌ها بعد از مرگ و پیش از برپایى رستاخیز(1) و هم زمان با ظهور حضرت مهدى موعود(2). این بازگشت، ویژه‌‌ى مؤمنان خالص و ناب و منافقان لجوج و خالص است(3)؛ بنابراین، رجعت یکى از علایم نزدیک شدن قیامت است.(4)

بنابر حدیث مشهور و مورد قبول دانشمندان اهل سنت و شیعه، راه سعادت و حقیقت و نجات، فقط در گرو پیروى از قرآن و اهل بیت(علیهم السلام) است(5)، و از آن جایى که عقیده به رجعت در متن قرآن و روایات مطرح شده و شیعه همواره به این دو ثقل پناهنده است، به امر رجعت عقیده دارد.

این که رجعت شامل چه کسانى مى‌‌شود، شمارى از روایات افرادى را معرفى کرده‌‌اند که مى‌‌توان از جمع‌‌بندى آنها به اوصاف و نشانه‌‌هاى کلى افرادى پى برد که ممکن است در رجعت شرکت کنند(یا در صف مؤمنان و دوستان خدا و یا در صف منافقان و دشمنان خدا).

در روایتى از امام صادق(علیه‌‌السلام) که چگونگى زیارت قبر شریف پیامبر اکرم(صلّى الله علیه وآله)، امیرمؤمنان على(علیه‌‌السلام)، فاطمه‌‌ى زهرا(علیها السلام)، امام حسن(علیه‌‌السلام)، امام حسین(علیه‌‌السلام)، و سایر امامان را بیان مى‌‌فرماید، چنین آمده است:

«... إنى من القائلین بفضلکم، مقرِّ برجعتکم، لا أنکر للهِ قدرة و لا أزعم إلاّ ماشاء الله»؛(6) من از معترفین به فضایل شما هستم، به رجعت شما اقرار دارم، قدرت الهى را منکر نیستم. پندارم در مورد خداوند جز آنچه او خواهد نیست.

شیخ صدوق و شیخ طوسى با سند صحیح از امام على بن محمد(علیه‌‌السلام) زیارتى را به این مضمون نقل مى‌‌کنند:

«أشهد الله و أشهد کم إنى مؤمن بکم و بما آمنتم به... فثبتنى الله ابداً ما بقیت على موالاتکم و جعلنى ممن یقتص آثارکم... و یحشر فى زمرتکم و یکرّ فى رجعتکم و...»؛(7) خداوند و شما را گواه مى‌‌گیرم که به شما و به آنچه ایمان داشتید ایمان دارم... پس خداوند مرا در دوستى شما پایدار بدارد و از کسانى قرارم دهد که آثار شما را پیروى مى‌‌کنند... و در زمره‌‌ى شما محشور مى‌‌شوند و در رجعت با شما مى‌‌آیند.

از امام کاظم(علیه‌‌السلام) روایت شده که فرمودند:

در رجعت، ارواح مؤمنین و دشمنان آنان، به سوى ابدانشان باز مى‌‌گردند، تا حق خود را بازستانند.(8)

از مجموع روایات چنین استفاده مى‌‌شود که، رجعت کنندگان در صف دوستان خدا، بعضى از پیامبران(پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) حضرت عیسى(علیه‌‌السلام)) و امامان معصوم(علیهم السلام) و شمارى از مؤمنینى هستند که حقوقشان غصب شده است و در صف دشمنان خدا ظالمین و کسانى هستند که با اولیاى الهى و جبهه‌‌ى حق جنگیده‌‌اند.(9)

هدف از رجعت

سوال: رجعت چه ضرورتى دارد و هدف از آن چیست؟

جواب: هر گاه اصل یک باور یا حکمى از راه عقلى و نقلى ثابت و مسلم شد، پایبندى بر آن لازم و حتمى است، هر چند اندیشه‌‌ى محدود انسانى به زوایاى ژرف آن پى نبرد و یا وحى به بیان حکمت و چراهاى آن نپردازد و این ابهام، در اصل عقیده، تزلزلى ایجاد نمیکند؛ چون تا امروز هیچ انسانى ادعا نکرده که به تمام رمز و رازهاى عقاید و احکام الهى رسیده است و نیز شرع مقدس تضمینى نداده است که تمام اهداف و حکمت هاى عقاید و احکام را بیان کند.

البته برخى از اهداف و حکمت هاى یک حکم بعد از اجرا و ظهور آن مشخص مى‌‌شود؛ نظیر غیبت حضرت مهدى(عج) که هر چند حکمت هاى بالغه‌‌ى آن روشن و تبیین شده، اما برخى از روایات مى‌‌گویند: غرض و هدف نهایى بعد از ظهور حضرت معلوم خواهد شد.(10)

به هر حال، به گوشه اى از اهداف رجعت اشاره مى‌‌شود:

الف) مؤمنان و اولیایى بوده‌‌اند که عمرى را زیر فشار طاغوت‌‌ها و یارانشان سپرى کرده، با تحمل ناراحتى‌‌ها و دلى پرخون از دنیا رخت بربسته‌‌اند، شکنجه و عذاب ظالمین در مقابل چشم مظلومین در همین دنیا، یک نوع تسلیت خاطر و تشفى دل هاى مجروح است.

یرجع المؤمن لزیادة الفرح و السرور و الکافر لزیادة أنعم و الهم؛(11)؛ مؤمن رجعت مى‌‌کند تا شادى و خوشحالى اش بیشتر شود و کافر رجعت مى‌‌کند تا غم و اندوهش بیش تر گردد.

ب) رجعت باورى، اثر سازنده در تربیت انسان‌‌ها دارد؛ یکى از آرزوهاى هر مسلمانى، هم نشینى و هم یارى و همراهى با معصومان و شخصیت هاى الهى است. اندیشه‌‌ى رجعت مى‌‌گوید: مؤمن محض و خالص، لیاقت درک عصر امام زمان(عج) را(که اهل سنت و تشیع بر ظهور او اتفاق نظر دارند) پیدا مى‌‌کند.

در مقابل براى تبهکاران هشدارى است که غرق در فساد و تباهى نشوند، وگرنه دست انتقام در همین دنیا آنان را به سزاى اعمالشان خواهد رساند.(12)

ج) انسان هاى تربیت یافته‌‌ى بسیارى، همواره آرزوى دیدار انبیا و اولیاى الهى را دارند؛ اندوه شان این است که چرا از فیض و نعمت دیدار اولیاى الهى و شرکت در فعالیت هاى انسانى الهى آنها محروم مانده‌‌اند؛ عدالت و حکمت الهى این اشتیاق و عطش را بى پاسخ نمى گذارد؛ چنین مؤمنانى توفیق شرف یابى را در ایام رجعت مى‌‌یابند. سید مرتضى مى‌‌فرماید:

در هنگامه‌‌ى ظهور مهدى امت، گروهى از شیعه‌‌ها زنده مى‌‌شوند تا به ثواب نصرت و هم یارى او برسند و دولتش را مشاهده کنند.(13)

-------------

پاورقى:‌

1. حرّ عاملى، الایقاظ من الهجمة، تحقیق رسولى محلاتى، ص 29.

2. حسن طارمى، الرجعة بین العقل والقرآن، معاونیة العلاقات، ص 10، به نقل: از سید مرتضى.

3. محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج 53، ص 138؛ هاشم بحرانى حسینى، تفسیر البرهان، ج2، ص 408.

4. جعفر سبحانى، الالهیات، ج 2، ص 787.

5. به نص حدیث ثقلین که مورد قبول شیعه و سنى است. رک: قوام الدین وشنوه اى، حدیث الثقلین.

6. شیخ حر عاملى، الایقاظ من الهجمة، ص 301، باب 10، ح 2، به نقل از: شیخ طوسى، مصباح الکبیر....

7. همان، ص 302.

8. نجم الدین طبسى، رجعت از نظر شیعه، ص 107.

9. ر.ک: همان و سید محمد صدر، بحث حول الرجعة.

10. رجعت از نظر شیعه، ص 102.

11. همان، ص 103.

12. همان، ص 103؛ و سید محمدحسین طباطبایى، المیزان، ج 2، ص 106.

13. محمدباقر مجلسى، بحارالانوار، ج 53، ص 193 و شیخ حر عاملى، الایقاظ من الهجمة، الباب الثانى، ص 58.

 

(منبع: آخرین سفر)

دانستنیهایی در مورد رجعت(بخش دوم)

دانستنیهایی در مورد رجعت(بخش سوم)


 



comment گل نوشته شما ()