سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته سیصد و نود و ششم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٢٥ ‎ق.ظ روز ۸ امرداد ۱۳٩٥
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • جوانی که خداوند به او افتخار می کند
  • لوازم پنجگانه یک زندگی آرام
  • با اعمال ریایی و ریاکار در قیامت اینگونه برخورد می‌‌شود

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


جوانی که خداوند به او افتخار می کند

عَن الصَّادِقِ(ع): «إِنَّ أَحَبَّ الْخَلَائِقِ إِلَى اللهِ تَعَالَى شَابٌّ حَدَثُ السِّنِّ فِی صُورَةٍ حَسَنَةٍ جَعَلَ شَبَابَهُ وَ جَمَالَهُ فِی طَاعَةِ اللهِ تَعَالَى ذَاکَ الَّذِی یُبَاهِی اللهُ تَعَالَى بِهِ مَلَائِکَتَهُ فَیَقُولُ هَذَا عَبْدِی حَقّا»؛[1]

امام صادق(علیه‌‌السلام) فرمود: به راستى دوست داشتنى ترینِ آفریدگان نزد خداوند، جوانِ کم سال و خوش سیمایى است که جوانى و زیبایى اش را در راه فرمانبرى خداوند بزرگ قرار داده است و خداوند متعال نزد فرشتگان به وی افتخار مى کند و مى فرماید: «این، بنده حقیقى من است».

لوازم پنجگانه یک زندگی آرام

قال الصادق(ع): «خَمْسُ خِصَالٍ مَنْ فَقَدَ وَاحِدَةً مِنْهُنَّ لَمْ یَزَلْ نَاقِصَ الْعَیْشِ زَائِلَ الْعَقْلِ مَشْغُولَ الْقَلْبِ فَأَوَّلُهَا صِحَّةُ الْبَدَنِ وَ الثَّانِیَةُ الْأَمْنُ وَ الثَّالِثَةُ السَّعَةُ فِی الرِّزْقِ وَ الرَّابِعَةُ الْأَنِیسُ الْمُوَافِقُ قُلْتُ وَ مَا الْأَنِیسُ الْمُوَافِقُ قَالَ الزَّوْجَةُ الصَّالِحَةُ وَ الْوَلَدُ الصَّالِحُ وَ الْخَلِیطُ الصَّالِحُ وَ الْخَامِسَةُ وَ هِیَ تَجْمَعُ هَذِهِ الْخِصَالَ الدَّعَةُ»؛[2]

امام صادق(علیه‌‌السلام): پنج چیز است که هر کس یکى از آنها را نداشته باشد، همواره در زندگى اش کمبود دارد و کم خرد و دل نگران است:

اول، تندرستى،

دوم امنیت،

سوم روزى فراوان،

 چهارم همراهِ هم رأى.

راوى پرسید: همراهِ هم رأى کیست؟

امام فرمودند: همسر و فرزند وهمنشین خوب

و پنجم که در برگیرنده همه اینهاست، رفاه و آسایش است.

با اعمال ریایی و ریاکار در قیامت اینگونه برخورد می‌‌شود

سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللهِ(ع) قَالَ: «یُجَاءُ بِعَبْدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ قَدْ صَلَّى فَیَقُولُ یَا رَبِّ صَلَّیْتُ ابْتِغَاءَ وَجْهِکَ فَیُقَالُ لَهُ بَلْ صَلَّیْتَ لِیُقَالَ مَا أَحْسَنَ صَلَاةَ فُلَانٍ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ

وَ یُجَاءُ بِعَبْدٍ قَدْ تَعَلَّمَ الْقُرْآنَ فَیَقُولُ یَا رَبِّ تَعَلَّمْتُ الْقُرْآنَ ابْتِغَاءَ وَجْهِکَ فَیُقَالُ لَهُ بَلْ تَعَلَّمْتَ لِیُقَالَ مَا أَحْسَنَ صَوْتَ فُلَانٍ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ

وَ یُجَاءُ بِعَبْدٍ قَدْ قَاتَلَ فَیَقُولُ یَا رَبِّ قَاتَلْتُ ابْتِغَاءَ وَجْهِکَ فَیُقَالُ لَهُ بَلْ قَاتَلْتَ لِیُقَالَ مَا أَشْجَعَ فُلَاناً اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ

وَ یُجَاءُ بِعَبْدٍ قَدْ أَنْفَقَ مَالَهُ فَیَقُولُ یَا رَبِّ أَنْفَقْتُ مَالِیَ ابْتِغَاءَ وَجْهِکَ فَیُقَالُ بَلْ أَنْفَقْتَهُ لِیُقَالَ مَا أَسْخَى فُلَاناً اذْهَبُوا بِهِ إِلَى النَّارِ»؛[3]

از امام صادق(ع) شنیدم فرمودند: روز قیامت بنده‏‌‌اى را ‌مى‌‌‏آورند که نماز خوانده است، گوید: خدایا من براى رضاى تو نماز گزارده‌‌‌‏ام.

به او مى‌‌‏گویند خیر، تو براى اینکه گفته شود خوب نماز می‌‌خوانی، نماز مى‌‌‏خواندى، در این هنگام امر مى‌‌‏شود او را به طرف دوزخ ببرید.

بعد از این بنده‌‌‏اى دیگر را حاضر مى‌‌‏کنند که قرآن یاد گرفته است، مى‌‌‏گوید: خدایا من براى رضاى تو قرآن را فرا گرفتم.

گفته مى‌‌شود خیر، بلکه تو قرآن یاد گرفتى تا بگویند او خوش صدا مى‌‌‏باشد. در اینجا فرمان مى‌‌‏رسد او را هم به طرف دوزخ ببرید.

بار دیگر بنده‏‌‌‌اى دیگر مى‏‌‌آورند که جهاد کرده است، مى‌‌‏گوید: خدایا من براى رضاى تو به جهاد رفته‏‌‌ام.

به او مى‌‌‏گویند: خیر، تو به جهاد رفتى تا بگویند فلان کس شجاع مى‌‌‏باشد. در این جا امر مى‌‌‌‏آید او را هم بطرف دوزخ ببرید.

سپس بنده‏‌‌اى دیگر را حاضر مى‏‌‌کنند که مال خود را در راه خداوند متعال انفاق کرده است، مى‌‌‏گوید: خدایا من اموال خود را در راه تو انفاق کردم.

به او هم مى‌‌‌‏گویند خیر، تو در انفاق خود نظر داشتى که مردم بگویند او چقدر سخاوت دارد، فرمان مى‌‌‏آید او را هم وارد آتش کنید.



[1]. أعلام الدین فی صفات المؤمنین: 120.

[2]. خصال: 284.

[3]. بحار الأنوار 69: 301.


 



comment گل نوشته شما ()