سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

شیعه‌ی خالص اهلبیت(ع) کیست؟!
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱:۳٠ ‎ب.ظ روز ٢۱ امرداد ۱۳۸۸
 

ممکن است خیلی از ما، خود را از شیعیان بدانیم و اگر به ما بگویند شیعه نیستی، بسیار ناراحت خواهیم شد. و حال آنکه بسیاری از کردار و رفتار ما اصلا سنخیّتی با آنچه یک شیعه باید انجام دهد، ندارد.

در ادامه مطلب داستانی در همین زمینه خواهید خواند.


مردی به محضر امام جواد(ع) شرفیاب شد در حالی که خیلی شاد و خرسند بود.

امام(ع) علّت شادمانی را از او پرسید.

عرض کرد: یابن رسول الله! از پدرت شنیدم که می‌فرمود: شایسته‌ترین روزی که انسان باید شادمان باشد روزی است که از طرف خداوند متعال،‌ توفیق صدقات و نیکی و نفع به برادران دینی، نصیبش شده باشد. امروز ده نفر از برادران دینی‌ام بر من وارد شدند، که همه‌ی آنها بی بضاعت و گرفتار و عیالمند هستند، آنها را پذیرایی کردم و به هر یک مقداری کمک نمودم. از این جهت خوشحال هستم.

امام(ع) فرمود: به جان خودم سوگند، که این شادمانی شایسته توست، به شرط اینکه آن عمل را نابود نکرده باشی و یا بعد از این نابود نکنی.

عرض کرد: چگونه ممکن است آن را از بین ببرم با اینکه از شیعیان خالص شما می‌باشم.

فرمود: هم اکنون آن نیکی و کمک به برادران دینی را نابود کردی.

پرسید: با چه چیز؟

امام جواد(ع) فرمود: این آیه را بخوان «لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏»(بقره: 264)؛ یعنی صدقه‌های خود را با منّت نهادن و آزار دادن دیگران باطل نکنید.

عرض کرد: من بر آنهایی که کمک کردم نه منت گذاردم و نه آزاری رساندم.

امام(ع) فرمود: منظور این آیه، هر نوع اذیتی است. به نظر تو، آیا آزردن آنهایی که به ایشان کمک کرده‌ای بدتر است، یا آزردن فرشتگانی که مأمور تو هستند و یا آزردن ما؟!

جواب داد: آزردن شما و فرشتگان.

امام(ع) فرمود: براستی که مرا آزردی و صدقه خود را باطل کردی!

پرسید: یابن رسول الله! با چه کاری شما را آزردم؟

امام(ع) فرمود: با همین سخنت که گفتی «چگونه کارم را باطل می‌کنم در حالیکه از شیعیان خالص شمایم». آیا می‌دانی «شیعه‌ی خالص» ما کیست؟

با تعجب گفت: نه.

فرمود: حزبیل مؤمن آل فرعون و صاحب یس و سلمان، ابوذر، مقداد و عمار. تو خودت را با چنین اشخاصی برابر دانستی. آیا با این سخن، فرشتگان و ما را نیازردی؟!!

عرض کرد: «أستغفرالله و أتوب إلیه»، یابن رسول الله! پس چه بگویم؟

امام(ع) فرمود: بگو من از «دوستان و محبّان» شمایم و دشمن دشمنانتان و دوست دوستانتان هستم.

عرض کرد: همین را می‌گویم و همینطور نیز هستم و از آنچه گفتم که به واسطه نپسندیدن خدا، مورد پسند شما و فرشتگان نیز نبود توبه کردم.

امام جواد(ع) فرمود: اکنون ثوابهای از بین رفته‌ی صدقه‌ات بازگشت نمود.[١]

خداوند متعال همه‌ی ما را از محبّان و شیعیان واقعی اهلبیت(ع) قرار دهد.

آمین ربّ العالمین



[١]- پند تاریخ 4: 125.


 



comment گل نوشته شما ()