سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته چهل و چهارم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٥ شهریور ۱۳۸۸
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • شرائط طلب بخشش از خداوند
  • عاقبت کمک نکردن به محتاج
  • عذاب «رباخوار» و «شراب خوار»

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید.آمین


شرائط طلب بخشش از خداوند

«سَمِعَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ رَجُلًا یَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فَقَالَ ثَکِلَتْکَ أُمُّکَ أَ وَ تَدْرِی مَا حَدُّ الِاسْتِغْفَارِ؟ الِاسْتِغْفَارُ دَرَجَةُ الْعِلِّیِّینَ وَ هُوَ اسْمٌ وَاقِعٌ عَلَى سِتَّةِ مَعَانٍ أَوَّلُهَا النَّدَمُ عَلَى مَا مَضَى وَ الثَّانِی الْعَزْمُ عَلَى تَرْکِ الْعَوْدِ إِلَیْهِ أَبَداً وَ الثَّالِثُ أَنْ تُؤَدِّیَ إِلَى الْمَخْلُوقِینَ حَتَّى تَلْقَى اللَّهَ أَمْلَسَ وَ الرَّابِعُ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى کُلِّ فَرِیضَةٍ ضَیَّعْتَهَا فَتُؤَدِّیَ حَقَّهَا وَ الْخَامِسُ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى اللَّحْمِ الَّذِی نَبَتَ عَلَى السُّحْتِ وَ الْمَعَاصِی فَتُذِیبَهُ وَ السَّادِسُ أَنْ تُذِیقَ الْجِسْمَ أَلَمَ الطَّاعَةِ کَمَا أَذَقْتَهُ حَلَاوَةَ الْمَعْصِیَةِ فَعِنْدَ ذَلِکَ تَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّه‏»[١]؛

حضرت امیرالمؤمنین(ع) شنید که مردى می‌گوید «أستغفراللَّه». امام(ع) به او فرمود: مادرت به عزایت بنشیند، آیا می‌دانی شرائط استغفار چیست؟

استغفار؛ درجه و جایگاه علیین است، و آن نامى است که شش معنى(شرط) دارد:

1- پشیمانى از افعال و کردار گذشته.

2- تصمیم بر اینکه دیگر به آن کردار برگشت نکنى.

3- حقوق مردم را به آنها برگردانى تا خدا را پاک و پاکیزه ملاقات کنى.

4- هر واجبى که از تو فوت شده قضایش را بجا آورى.

5- تصمیم بگیری گوشتى که از حرام و معصیت بر بدنت روئیده، با سختی عبادت آبش کنى.

6- زحمت اطاعت را به بدنت بچشانی، همانطور که شیرینى گناه و معصیت را چشانده‏اى.

هرگاه این کارها را کردی، آنگاه بگو «أستغفرالله».

 

عذاب کمک نکردن به محتاج

عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ(ع) قَالَ: «أَیُّمَا مُؤْمِنٍ مَنَعَ مُؤْمِناً شَیْئاً مِمَّا یَحْتَاجُ إِلَیْهِ وَ هُوَ یَقْدِرُ عَلَیْهِ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ مِنْ عِنْدِ غَیْرِهِ أَقَامَهُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ مُزْرَقَّةً عَیْنَاهُ مَغْلُولَةً یَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ فَیُقَالُ هَذَا الْخَائِنُ الَّذِی خَانَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ ثُمَّ یُؤْمَرُ بِهِ إِلَى النَّار»[٢]؛

حضرت صادق(علیه‌السلام) فرمود: هر مؤمنى که مؤمن دیگرى را از آنچه به آن نیاز دارد،‌ منع کند، در حالی که قدرت برطرف کردن نیاز او را دارد، یا می‌تواند واسطه شود که دیگری نیاز او را برطرف کند ولی این کار را نکند، روز قیامت خداوند او را با روى سیاه و چشم کبود و دستهاى بسته به گردن، روى پا نگهدارد، تا اینکه به او گفته شود: این شخص، همان خیانتکارى است که بخدا و رسولش خیانت کرده، سپس دستور دهند که او را به دوزخ ببرند.

عذاب رباخوار و شراب خوار

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص)‏: «یَا ابْنَ مَسْعُودٍ الزَّانِی بِأُمِّهِ أَهْوَنُ عِنْدَ اللَّهِ مِمَّنْ یُدْخِلُ فِی مَالِهِ مِنَ الرِّبَا مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ، وَ مَنْ شَرِبَ الْمُسْکِرَ قَلِیلًا أَوْ کَثِیراً، فَهُوَ أَشَدُّ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ آکِلِ الرِّبَا لِأَنَّهُ مِفْتَاحُ کُلِّ شَر»[٣]؛

پیامبر اسلام(ص) به ابن مسعود(یکی از اصحابش) فرمود: اى ابن مسعود! کسی که با مادرش زنا کند(با اینکه بسیار کار زشت و گناه کبیره‌ای است، اما این گناه) آسانتر است از کسى که در مالش به اندازه‏ى یک دانه خردل، «ربا» داخل شود، و کسى که شراب بخورد(کم یا زیاد)، در پیش خدا از خورنده‏ى ربا بدتر است، زیرا که شراب، کلید همه بدیهاست.



[١]- إرشاد القلوب ‏1: 47.

[٢]- ثواب الأعمال: 239.

[٣]- بحار الأنوار ‏74: 104.


 



comment گل نوشته شما ()