سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته هفتاد و چهارم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٥ فروردین ۱۳۸٩
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است: 

  • آثار عجیب مقدم داشتن میل خدا بر هوای نفس
  • لزوم احترام به پدر و مادر
  • اثر لعنت کردن

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


آثار عجیب مقدم داشتن میل خدا بر هوای نفس

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ(ع) قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص) یَقُولُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: «وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ عَظَمَتِی وَ کِبْرِیَائِی وَ نُورِی وَ عُلُوِّی وَ ارْتِفَاعِ مَکَانِی لَا یُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَاهُ عَلَى هَوَایَ إِلَّا شَتَّتُّ عَلَیْهِ أَمْرَهُ وَ لَبَّسْتُ عَلَیْهِ دُنْیَاهُ وَ شَغَلْتُ قَلْبَهُ بِهَا وَ لَمْ أُؤْتِهِ مِنْهَا إِلَّا مَا قَدَّرْتُ لَهُ وَ عِزَّتِی وَ جَلَالِی وَ عَظَمَتِی وَ نُورِی وَ عُلُوِّی وَ ارْتِفَاعِ مَکَانِی لَا یُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَایَ عَلَى هَوَاهُ إِلَّا اسْتَحْفَظْتُهُ مَلَائِکَتِی وَ کَفَّلْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ رِزْقَهُ وَ کُنْتُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ کُلِّ تَاجِرٍ وَ أَتَتْهُ الدُّنْیَا وَ هِیَ رَاغِمَة»[١]؛

از امام باقر(ع) روایت شده که رسول خدا(ص) فرمود: خداى عزّوجلّ می‌فرماید: قسم به عزت و جلالم و بزرگى و کبریائم، و نور و والایی و برترى مقامم؛ که هر بنده‌ای که میل خود و هوای نفسش را بر میل من مقدّم کند؛ کارش را پریشان می‌کنم و دنیایش را در هم می‌سازم، و دلش را به دنیا مشغول می‌کنم، و از دنیا فقط به مقداری که برای او مقدر کرده‏ام، به او می‌دهم.

و قسم به عزت و جلالم و بزرگى و نور و والایی و برترى مقامم؛ که هر بنده‌ای که میل مرا بر میل خودش و هوای نفسش مقدم کند، فرشتگان را نگهبان او قرار می‌دهم، و آسمانها و زمین را عهده‌دار روزى او قرار می‌دهم و من در پس تجارت هر تاجرى با او هستم(که سود بیشتری نصیب او شود)، و دنیا در حالى که او نمی‌خواهد، بجانب او رو کند.

لزوم احترام به پدر و مادر 

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: «أَدْنَى الْعُقُوقِ أُفٍّ وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ شَیْئاً أَهْوَنَ مِنْهُ لَنَهَى عَنْه‏»[٢]؛

امام صادق(ع) فرمود: کمترین آزار نسبت به پدر و مادر؛ گفتن کلمه «اُف» به آنهاست، و اگر خداوند متعال چیزى را کمتر و خوارتر از آن کلمه می‌دانست، از آن نهى می‌فرمود.

اثر لعنت کردن 

سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ(ع) یَقُولُ: «إِنَّ اللَّعْنَةَ إِذَا خَرَجَتْ مِنْ فِی صَاحِبِهَا تَرَدَّدَتْ بَیْنَهُمَا فَإِنْ وَجَدَتْ مَسَاغاً وَ إِلَّا رَجَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا»[٣]؛

شنیدم امام باقر(ع) می‌فرمود: همین که «لعنت» از دهان کسى بیرون آمد، مردّد می‌ماند، پس اگر جایى و شخصی که مستحق لعنت باشد را پیدا کرد، به او می‌رسد، و إلا به خود لعنت کننده برمی‌گردد.



[١]- الکافی‏2: 335.

[٢]- الکافی‏2: 348.

[٣]- الکافی‏2: 360.


 



comment گل نوشته شما ()