سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته صد و هشتم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱٠:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ آذر ۱۳۸٩
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • احادیثی در مظلومیّت و فضیلت زیارت امام حسین(ع)

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ(ع): «أَنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ(ع) دَخَلَ یَوْماً إِلَى الْحَسَنِ(ع) فَلَمَّا نَظَرَ إِلَیْهِ بَکَى. فَقَالَ لَهُ مَا یُبْکِیکَ یَا أَبَاعَبْدِاللَّهِ؟ قَالَ أَبْکِی لِمَا یُصْنَعُ بِکَ. فَقَالَ لَهُ الْحَسَنُ(ع): إِنَّ الَّذِی یُؤْتَى إِلَیَّ سَمٌّ یُدَسُّ إِلَیَّ فَأُقْتَلُ بِهِ وَ لَکِنْ لَا یَوْمَ کَیَوْمِکَ یَا أَبَاعَبْدِاللَّهِ یَزْدَلِفُ إِلَیْکَ ثَلَاثُونَ أَلْفَ رَجُلٍ یَدَّعُونَ أَنَّهُمْ مِنْ أُمَّةِ جَدِّنَا مُحَمَّدٍ(ص) وَ یَنْتَحِلُونَ دِینَ الْإِسْلَامِ فَیَجْتَمِعُونَ عَلَى قَتْلِکَ وَ سَفْکِ دَمِکَ وَ انْتِهَاکِ حُرْمَتِکَ وَ سَبْیِ ذَرَارِیِّکَ وَ نِسَائِکَ وَ انْتِهَابِ ثَقَلِکَ فَعِنْدَهَا تَحِلُّ بِبَنِی أُمَیَّةَ اللَّعْنَةُ وَ تُمْطِرُ السَّمَاءُ رَمَاداً وَ دَماً وَ یَبْکِی عَلَیْکَ کُلُّ شَیْ‏ءٍ حَتَّى الْوُحُوشُ فِی الْفَلَوَاتِ وَ الْحِیتَانُ فِی الْبِحَار»؛[١]

یک روز امام حسین(ع) بر امام حسن(ع) وارد شد و چون چشمش به او افتاد، گریست. امام حسن(ع) به او فرمود چه چیز تو را می‌گریاند؟ امام حسین(ع) گفت: می‌گریم بر آنچه با تو خواهند کرد(و تو را شهید می‌کنند). امام حسن(ع) فرمود: آنچه بر سر من می‌آید؛ زهریست که به کامم ریزند و کشته شوم، ولى اى اباعبداللَّه! هیچ روزى چون روز تو نباشد، سى هزار نفر که ادعا می‌کنند از امت جدّ ما محمد(ص) هستند و خود را به دین اسلام می‌بندند، تو را در بر می‌گیرند و براى کشتن تو و ریختن خونت و هتک حرمتت و اسیر کردن فرزندان و زنانت و غارت خیمه‌هایت همدست شوند، در اینجا است که سزاوار است بر بنى امیه لعنت فرود آید و آسمان خاکستر و خون ببارد و همه چیز بر تو بگریند حتی حیوانات بیابان و ماهیان دریا.

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ(ع) قَالَ: «لَوْ یَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِی زِیَارَةِ قَبْرِ الْحُسَیْنِ(ع) مِنَ الْفَضْلِ لَمَاتُوا شَوْقاً وَ تَقَطَّعَتْ أَنْفُسُهُمْ عَلَیْهِ حَسَرَاتٍ قُلْتُ وَ مَا فِیهِ قَالَ مَنْ أَتَاهُ تَشَوُّقاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ حِجَّةٍ مُتَقَبَّلَةٍ وَ أَلْفَ عُمْرَةٍ مَبْرُورَةٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ شَهِیدٍ مِنْ شُهَدَاءِ بَدْرٍ وَ أَجْرَ أَلْفِ صَائِمٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ صَدَقَةٍ مَقْبُولَةٍ وَ ثَوَابَ أَلْفِ نَسَمَةٍ أُرِیدَ بِهَا وَجْهُ اللَّهِ وَ لَمْ یَزَلْ مَحْفُوظاً سَنَتَهُ مِنْ کُلِّ آفَةٍ أَهْوَنُهَا الشَّیْطَانُ وَ وُکِّلَ بِهِ مَلَکٌ کَرِیمٌ یَحْفَظُهُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ یَمِینِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ وَ مِنْ فَوْقِ رَأْسِهِ وَ مِنْ تَحْتِ قَدَمِهِ فَإِنْ مَاتَ سَنَتَهُ حَضَرَتْهُ مَلَائِکَةُ الرَّحْمَةِ یَحْضُرُونَ غُسْلَهُ وَ أَکْفَانَهُ وَ الِاسْتِغْفَارَ لَهُ وَ یُشَیِّعُونَهُ إِلَى قَبْرِهِ بِالاسْتِغْفَارِ لَهُ وَ یُفْسَحُ لَهُ فِی قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ وَ یُؤْمِنُهُ اللَّهُ مِنْ ضَغْطَةِ الْقَبْرِ وَ مِنْ مُنْکَرٍ وَ نَکِیرٍ أَنْ یروعانه [یُرَوِّعَاهُ وَ یُفْتَحُ لَهُ بَابٌ إِلَى الْجَنَّةِ وَ یُعْطَى کِتَابَهُ بِیَمِینِهِ وَ یُعْطَى لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ نورا [نُورٌ یُضِی‏ءُ لِنُورِهِ مَا بَیْنَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ یُنَادِی مُنَادٍ هَذَا مَنْ زَارَ الْحُسَیْنَ شَوْقاً إِلَیْهِ فَلَا یَبْقَى أَحَدٌ یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِلَّا تَمَنَّى یَوْمَئِذٍ أَنَّهُ کَانَ مِنْ زُوَّارِ الْحُسَیْنِ(ع)»؛[٢]

حضرت امام باقر(ع) فرمودند: اگر مردم مى‏‌‌دانستند که در زیارت قبر حضرت حسین بن على(ع) چه فضل و ثوابى است، از شوق و ذوق، می‌مردند و بخاطر حسرت از دست رفتن چنین فضیلتی، نفس‏هایشان به شماره افتاده و قطع خواهد شد.

راوى مى‏‌‌گوید: عرض کردم: مگر در زیارت آن حضرت چه اجر و ثوابى مى‏‌‌باشد؟

امام باقر(ع) فرمودند: کسى که از روى شوق و ذوق به زیارت آن حضرت رود خداوند متعال هزار حجّ و هزار عمره قبول شده برایش مى‏‌‌نویسد و اجر و ثواب هزار شهید از شهداء بدر و اجر هزار روزه‏‌‌دار و ثواب هزار صدقه قبول شده و ثواب آزاد نمودن هزار بنده که در راه خدا آزاد شده باشند برایش منظور مى‏‌‌شود و پیوسته در طول ایام سال از هر آفتى که کمترین آن شیطان باشد محفوظ مانده و خداوند متعال فرشته کریمى را بر او موکّل کرده که وى را از جلو و پشت سر و راست و چپ و بالا و زیر قدم نگهدارش باشد و اگر در اثناء سال فوت کرد فرشتگان رحمت الهى بر سرش حاضر شده و او را غسل داده و کفن نموده و برایش استغفار و طلب آمرزش کرده و تا قبرش مشایعتش نموده و به مقدار طول شعاع چشم در قبرش وسعت و گشایش ایجاد کرده و از فشار قبر در امانش قرار داده و از خوف و ترس دو فرشته‌ی منکر و نکیر بر حذرش مى‏‌‌دارند و برایش درى به بهشت مى‏‌‌گشایند و نامه اعمالش را به دست راستش مى‏‌‌دهند و در روز قیامت نورى به وى إعطاء مى‏‌شود که بین مغرب و مشرق از پرتو آن روشن مى‏‌‌گردد و منادى نداء مى‏‌‌کند: این کسى است که از روى شوق و ذوق، حضرت امام حسین(ع) را زیارت کرده و پس از این نداء، احدى در قیامت باقى نمى‏‌‌ماند مگر آنکه تمنّا و آرزو مى‏‌‌کند که کاش از زوّار حضرت اباعبدالله الحسین(ع) مى‏‌‌بود.

سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللَّهِ(ع) یَقُولُ: «مَوْضِعُ قَبْرِ الْحُسَیْنِ(ع) مُنْذُ یَوْمَ دُفِنَ رَوْضَةٌ مِنْ رِیَاضِ الْجَنَّةِ وَ قَالَ: مَوْضِعُ قَبْرِ الْحُسَیْنِ(ع) تُرْعَةٌ مِنْ تُرَعِ الْجَنَّة»؛[٣]

شنیدم که امام صادق(ع) فرمود: جایگاه مزار امام حسین(ع) از آن روز که به خاک سپرده شده؛ باغى از باغ‏هاى بهشت است و نیز فرمود: جایگاه مزار امام حسین(ع)؛ آبراهى از آبراه‏‌‌هاى بهشت است.



[١]. أمالی الصدوق: ١١۵.

[٢]. کامل الزیارات: ١۴٢.

[٣]. ثواب الأعمال و عقاب الأعمال: ٩۴.


 



comment گل نوشته شما ()