سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

شیعه و نشانه او؛ در کلام امام رضا(ع)
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱٤ بهمن ۱۳۸٩
 

ممکن است بسیاری از ما در مقام بحث و ادعا، خود را «شیعه حضرت علی(ع)» بنامیم و بدانیم.

اما آیا واقعا اینگونه است؟ و اگر صِرف ادعا باشد و در عمل خلاف آن باشد، چه عقوبتی دامنگیر ما خواهد شد؟ در ادامه مطلب، جریانی از امام رضا(ع) در همین رابطه مطالعه فرمایید.


امام حسن عسکرى(علیه‌السّلام) حکایت نمود:

چون موضوع ولایتعهدى حضرت علىّ بن موسى الرّضا(علیهما السّلام) پایان و تثبیت یافت؛ روزى دربان امام رضا(ع) وارد منزل آن حضرت شد و گفت: عدّه‌اى آمده‌اند، اجازه ورود مى‌خواهند و مى‌گویند: ما از شیعیان علىّ(ع) هستیم.

امام رضا(ع) اظهار داشت: در حال حاضر فرصت ندارم، به آنها بگو که در وقتى دیگر بیایند.

چون آن جماعت رفتند و در فرصتى دیگر آمدند، باز امام(ع) اجازه ورود نداد. تا آنکه حدود دو ماه بدین منوال گذشت؛ و آنان توفیق زیارت و ملاقات با مولایشان را نیافتند و ناامید شدند؛ ولى با این حال براى آخرین مرحله نیز جلوى منزل حضرت آمدند و با حالت خاصّى اظهار داشتند:

ما از شیعیان پدرت، امام علىّ بن ابى طالب(ع) هستیم و با این برخورد شما، دشمنان ما را شماتت و سرزنش مى‌کنند. حتّى در بین دوستان، دیگر آبروئى برایمان نمانده است؛ و نیز از رفتن به شهر و دیار خود خجل و شرمنده‌ایم.

در این هنگام، امام رضا(ع) به غلام خود فرمود: اجازه دهید آنها وارد شوند.

همین که آنان وارد مجلس شدند، حضرت به ایشان اجازه نشستن نداد، لذا سرگردان و متحیّر، سرپا ایستادند و گفتند:

یابن رسول اللّه! این چه ظلم بزرگى است که بر ما روا داشتهاى که پس از آن همه سرگردانى، نیز این چنین مورد بى اعتنائى و بى توجّهى قرار گرفته‌ایم، مگر گناه ما چیست؟ با این حالت، مرگ براى ما بهتر خواهد بود.

در این لحظه، امام رضا(ع) فرمود: آنچه که بر شما وارد شده و مى‌شود، همه آنها نتیجه اعمال و کردار خود شما مى‌باشد؛ و نسبت به آن بى اهمیّت هستید!

آن جماعت، همگى گفتند: یاابن رسول اللّه! توضیحى بفرما تا براى ما روشن شود که خلاف ما چیست؟ و ما چه کرده‌ایم، و چه گناهى از ما سر زده است؟

حضرت فرمود: چون شما ادّعاى بسیار بزرگى کردید؛ و اظهار داشتید که شیعه حضرت امیرالمؤمنین، امام علىّ بن ابى طالب(ع) هستید.

واى بر حال شما، آیا معناى ادّعاى خود را فهمیده‌اید؟

و سپس افزود: شیعه حضرت علىّ(ع)؛ همانند امام حسن و امام حسین(علیهماالسلام)، سلمان فارسى، ابوذر غفارى، مقداد، عمّار یاسر و محمّد بن ابى بکر هستند، که در انجام اوامر و دستورات امام علىّ(ع) از هیچ نوع تلاش و فداکارى دریغ نورزند.

ولى شما بسیارى از اعمال و کردارتان مخالف آن حضرت مى‌باشد و در انجام بسیارى از واجبات الهى کوتاهى مى‌کنید و نسبت به حقوق دوستان خود بى اعتنا و بى توجّه هستید و در مواردى که نباید تقیّه کنید، انجام مى‌دهید.

و با این عملکرد نیز مدّعى هستید که شیعه امیرالمؤمنین، امام علىّ(ع) مى‌باشید!!

شما اگر مى‌گفتید که از دوستان و علاقه‌مندان آن حضرت و از مخالفین دشمنانش هستیم، شما را مى‌پذیرفتم و این همه دردسر و مشکلات را متحمّل نمى‌شدید.

شما منزلت و مرتبه اى بسیار عظیم و شریف را مدّعى شدید، که چنانچه در گفتار و کردارتان صادق نباشید، به هلاکت خواهید افتاد، مگر آن که مورد عنایت و رحمت پروردگار متعال قرار گیرید و لطف خداوند شامل حالتان بشود.

اظهار داشتند: یاابن رسول اللّه! ما از آنچه ادّعا کرده و گفته‌ایم، پوزش مى‌خواهیم و مغفرت مى‌طلبیم و آنچه را که شما فرمودید، ما نیز بر آن عقیده هستیم؛ و هم اکنون اعلام مى‌داریم که ما از دوستان و علاقه مندان شما اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) مى‌باشیم و مخالف دشمنان شما بوده و خواهیم بود.

در این هنگام، امام رضا(ع) فرمود: اکنون خوش آمدید، شما برادران من هستید.

سپس آن جماعت را بسیار مورد لطف و عنایت خویش قرار داد و از دربان پرسید: این جماعت چند مرتبه آمدند و خواستند که وارد منزل شوند؛ و مانع ورود ایشان شدى؟

دربان گفت: شصت مرتبه.

امام(ع) فرمود: باید جبران گردد. شصت مرتبه بر آنها وارد مى‌شوى و سلام مرا به آنها مى‌رسانى؛ چون که توبه آنها قبول شد و مستحقّ تعظیم و احترام گشتند و اکنون وظیفه ما است که در رفع مشکلات آن ها و خانواده‌های ایشان همّت گماریم.

بعد از آن، حضرت دستور فرمود تا مقدار قابل توجّهى مبرّات و خیرات به آن ها کمک شود.

منبع: احتجاج(مرحوم طبرسى)2: 459، ح 318.


 



comment گل نوشته شما ()