سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

..:: وقت اضافی برای خدا ::..
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ٢٠ خرداد ۱۳٩٠
 

هر روز چقدر «کارهای تأسّف‌آور» انجام می‌دهیم که اگر به آنها فکرکنیم، مغزمان سوت می‌کشد.

حالا اگر این «کارهای تأسّف‌آور» را نسبت به هفته و ماه و سال محاسبه کنیم، چطور...؟!!!

برخی از این «امور تأسّف‌آور» را با هم مرور کنیم...


چقدر تأسّف آوره؛

که یک ساعت خلوت با خدا، دیر و طاقت فرساست، ولی 90 دقیقه بازی یک تیم فوتبال مثل باد می‌گذره!

چقدر تأسّف آوره؛

که صد هزارتومان کمک در راه خدا مبلغ بسیار هنگفتیه، اما وقتی که با همون مقدار پول به خرید می‌ریم کم به چشم میاد!

چقدر تأسّف آوره؛

که یک ساعت عبادت در مسجد طولانی به نظر میاد، اما یک ساعت فیلم دیدن به سرعت می‌گذره!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی می‌خوایم عبادت و دعا کنیم هر چی فکر می‌کنیم چیزی به فکرمون نمیاد تا بگیم، اما وقتی که می‌خوایم با دوستمون حرف بزنیم هیچ مشکلی نداریم!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی مسابقه ورزشی تیم محبوبمون به وقت اضافی می‌کشه لذت می‌بریم و از هیجان تو پوست خودمون نمی‌گنجیم، اما وقتی مراسم دعا و نیایش از حدّش طولانی‌تر می‌شه شکایت می‌کنیم و آزرده خاطر می‌شیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که خوندن یک صفحه و یا بخشی از قرآن سخته، اما خوندن صد سطر از پرفروشترین کتاب رمان دنیا آسونه!

چقدر تأسّف آوره؛

که سعی می‌کنیم ردیف جلو صندلی‌های یک کنسرت یا مسابقه رو رزرو کنیم، اما به آخرین صف نماز جماعت یک مسجد تمایل داریم!

چقدر تأسّف آوره؛

که برای عبادت و کارهای مذهبی هیچ وقت زمان کافی در برنامه روزمره خود پیدا نمی‌کنیم، اما بقیه برنامه‌ها رو سعی می‌کنیم تا آخرین لحظه هم که شده انجام بدیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که شایعات روزنامه ها رو به راحتی باور می‌کنیم، اما حقائق قرآن رو به سختی باور می‌کنیم!

چقدر تأسّف آوره؛

که همه مردم می‌خوان بدون اینکه به چیزی اعتقاد پیدا کنن و یا کاری در راه خدا انجام بدن به بهشت برن!

چقدر تأسّف آوره؛

که وقتی جوکی رو از طریق پیام کوتاه و یا ایمیل به دیگران ارسال می‌کنیم به سرعتِ آتشی که در جنگلی انداخته بشه همه جا رو فرا می‌گیره، اما وقتی سخن و پیام الهی رو می‌شنویم، دو برابر در مورد گفتن یا نگفتن اون فکر می‌کنیم!

تأسّف آوره . . . 

اینطور نیست؟

. . .!

الان دارید تأسّف می خورید؟؟!!!

. . . ؟

دارید فکر می‌کنید؟

. . . !!!

این حرفا رو به گوش بقیه هم برسونید و از خداوند سپاسگزار باشید که او خدای دوست داشتنی‌ست.

آیا این تأسّف آور نیست که اگر بخواهید این حرفا را برای بقیه ایمیل کنید؛ خیلی‌ها را از لیست خود پاک می‌کنید؟ به خاطر اینکه گمان قریب به اطمینان دارید که اونا به هیچ چیز اعتقاد ندارند؟!!!

این اشتباه بزرگیه اگه فکر کنید دیگران اعتقادشون از ما ضعیفتره!


 



comment گل نوشته شما ()