سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته صد و سی‌ و چهارم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز ۸ تیر ۱۳٩٠
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

احادیثی بسیار زیبا و گهربار از خاتم الانبیاء، حضرت محمد بن عبدالله(ص)

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


قَالَ رَسُولُ اللهِ(ص): «ثَلَاثَةٌ مِنَ الذُّنُوبِ تُعَجَّلُ عُقُوبَتُهَا وَ لَا تُؤَخَّرُ إِلَى الْآخِرَةِ؛ عُقُوقُ الْوَالِدَیْنِ وَ الْبَغْیُ عَلَى النَّاسِ وَ کُفْرُ الْإِحْسَان»؛[1]

پیامبر خدا(ص) فرمود: مجازات و عقوبت سه دسته از گناهان، زودرس و در همین دنیا مى‌باشد و به قیامت کشانده نمى‌شود: اذیت و ناراحت کردن پدر و مادر، ظلم در حقّ مردم، ناسپاسى در مقابل کارهاى نیک دیگران.

 

«یَأتی عَلىَ النّاسِ زَمانٌ، الصّابِرُ مِنْهُمْ عَلى دینِهِ کَالْقابِضِ عَلىَ الْجَمَرِ»؛[2]

فرمود: زمانى بر مردم خواهد آمد که صبر نمودن برای انجام مسائل دین و عمل به دستورات آن؛ همانند در دست گرفتن آتش گداخته است.

«سَیَأْتِی زَمَانٌ عَلَى أُمَّتِی یَفِرُّونَ مِنَ الْعُلَمَاءِ کَمَا یَفِرُّ الْغَنَمُ عَنِ الذِّئْبِ فَإِذَا کَانَ کَذَلِکَ ابْتَلَاهُمُ اللَّهُ تَعَالَى بِثَلَاثَةِ أَشْیَاءَ الْأَوَّلُ یَرْفَعُ الْبَرَکَةَ مِنْ أَمْوَالِهِمْ وَ الثَّانِی سَلَّطَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ سُلْطَاناً جَائِراً وَ الثَّالِثُ یَخْرُجُونَ مِنَ الدُّنْیَا بِلَا إِیمَان»؛[3]

فرمود: زمانى بر امّتم خواهد آمد که از علما و دانشمندان فرار مى‏‌‌کنند، همانگونه که گوسفند از گرگ فرار مى‏‌‌کند. هرگاه چنین شد، خداوند آنان را دچار سه بلا مى‏‌‌کند:

1- برکت از اموال آنان برمى‏‌‌دارد.

2- حاکمی ستمگر بر آنان مسلّط مى‏‌‌کند.

3- بى‌‌‏ایمان از دنیا مى‏‌‌روند.

 

«یَا عَلِیُّ ثَمَانِیَةٌ إِنْ أُهِینُوا فَلَا یَلُومُوا إِلَّا أَنْفُسَهُمْ الذَّاهِبُ إِلَى مَائِدَةٍ لَمْ یُدْعَ إِلَیْهَا وَ الْمُتَأَمِّرُ عَلَى رَبِّ الْبَیْتِ وَ طَالِبُ الْخَیْرِ مِنْ أَعْدَائِهِ وَ طَالِبُ الْفَضْلِ مِنَ اللِّئَامِ وَ الدَّاخِلُ بَیْنَ اثْنَیْنِ فِی سِرٍّ لَمْ یُدْخِلَاهُ فِیهِ وَ الْمُسْتَخِفُّ بِالسُّلْطَانِ وَ الْجَالِسُ فِی مَجْلِسٍ لَیْسَ لَهُ بِأَهْلٍ وَ الْمُقْبِلُ بِالْحَدِیثِ عَلَى مَنْ لَا یَسْمَعُ مِنْه»؛[4]

فرمود: علی جان؛ هشت نفر هستند که اگر مرتکب اعمالى شدند، و مورد اهانت قرار گرفتند، باید خویشتن را ملامت کنند:

1) کسى که بدون دعوت بر سفره غذای دیگری بنشیند،

2) کسى که به صاحب خانه فرمان دهد و او را امر و نهى کند.

3) کسى که از دشمنانش انتظار خیر و یا کمک داشته باشد.

4) کسى که از افراد پست فطرت، تقاضاى مساعدت کند.

5) کسى که در میان سخنان دو نفر که پنهانى با هم سخن می‌گویند خود را داخل سازد.

6) کسى که به قدرت حاکم بى‌‏اعتنا باشد.

7) کسى که در مجلسى بنشیند و اهلیت آن را نداشته باشد.

8) و کسى که براى مردم سخن بگوید در صورتى که جمعیت در آن محفل به سخنان او گوش ندهند.

«یَا عَلِیُّ أَعْجَبُ النَّاسِ إِیمَاناً وَ أَعْظَمُهُمْ یَقِیناً قَوْمٌ یَکُونُونَ فِی آخِرِ الزَّمَانِ لَمْ یَلْحَقُوا النَّبِیَّ وَ حُجِبَ عَنْهُمُ الْحُجَّةُ فَآمَنُوا بِسَوَادٍ عَلَى بَیَاض‏»؛[5]

فرمود: اى على! شگفت آورترین ایمان، و بزرگترین یقین، برای مردمى است که در آخرالزمان هستند. پیامبرخدا را ندیده‏‌‌اند، و حجّت خدا از آنان غایب است، اما آنان به سبب سیاهى(نوشته‌‌ها و مطالب) بر سپیدى(اسلام) ایمان آورده‏اند.



[1]. أمالی المفید: 237.

[2]. نهج الفصاحة: 799.

[3]. جامع الأخبار: 130.

[4]. من لا یحضره الفقیه‏4: 355.

[5]. من لا یحضره الفقیه‏4: 366.


 



comment گل نوشته شما ()