سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته صد و چهل و چهارم
نویسنده : عبدالله حق دوست - ساعت ۳:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢٤ شهریور ۱۳٩٠
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • یکی از علامتهای نادانی انسان
  • سه خصلت که انسان را زیر سایه رحمت خدا می‌‌برد
  • اموری که باعث خنده و گریه حضرت سلمان می‌‌شد

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


 

 


یکی از علامتهای نادانی انسان

قالَ علیٌّ(ع): «کَفَى بِالْمَرْءِ جَهْلًا أَنْ یَجْهَلَ عُیُوبَ نَفْسِهِ وَ یَطْعُنَ عَلَى النَّاسِ بِمَا لَا یَسْتَطِیعُ التَّحَوُّلَ عَنْه»؛[1]

حضرت علی(ع) فرمود: در نادانی انسان همین بس که به عیبهای خودش جاهل باشد و به مردم نسبت به عیوبی طعنه و کنایه می‌زند که خودش به آنها گرفتار است.

سه خصلت که انسان را زیر سایه رحمت خدا می‌‌برد

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): «ثَلَاثُ خِصَالٍ مَنْ کُنَّ فِیهِ أَوْ وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ کَانَ فِی ظِلِّ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ رَجُلٌ أَعْطَى النَّاسَ مِنْ نَفْسِهِ مَا هُوَ سَائِلُهُمْ لَهَا وَ رَجُلٌ لَمْ یُقَدِّمْ رِجْلًا وَ لَمْ یُؤَخِّرْ أُخْرَى‏ حَتَّى یَعْلَمَ أَنَّ ذَلِکَ لِلَّهِ فِیهِ رِضًى أَوْ سَخَطٌ وَ رَجُلٌ لَمْ یَعِبْ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ بِعَیْبٍ حَتَّى یَنْفِیَ ذَلِکَ الْعَیْبَ مِنْ نَفْسِهِ فَإِنَّهُ لَا یَنْفِی مِنْهَا عَیْباً إِلَّا بَدَا لَهُ عَیْبٌ وَ کَفَى بِالْمَرْءِ شُغُلًا بِنَفْسِهِ عَنِ النَّاس»؛[2]

رسول خدا(ص) فرمود: هر کس که در او سه صفت و یا یکى از آن سه باشد، روز قیامت که هیچ سایه‏اى جز سایه رحمت خدا نیست، او در سایه عرش خدا خواهد بود:

1) کسی که با دیگران آنگونه رفتار کند که همان رفتار را نسبت به خود از دیگران انتظار دارد.

2) و کسی که قدم از قدم بر ندارد مگر آنکه بداند در آن قدمش رضایت یا خشم الهى وجود دارد.

3) و کسی که تا عیبى را از خویشتن دور نساخته، از برادرش درباره آن عیب‌‏جوئى ننماید و البته کسی که بخواهد اینطور عمل کند، دیگر مجال عیب‏‌جوئى دیگران را نخواهد داشت چرا که هر عیبى را از خود دور کند عیبى دیگر در خویشتن مشاهده خواهد نمود و به آن مشغول خواهد شد.

اموری که باعث خنده و گریه حضرت سلمان می‌‌شد

قَالَ سَلْمَانُ الْفَارِسِیُّ(رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُ): «ثَلَاثٌ أَعْجَبَتْنِی حَتَّى أَضْحَکَتْنِی مُؤَمِّلُ الدُّنْیَا وَ الْمَوْتُ یَطْلُبُهُ وَ غَافِلٌ وَ لَیْسَ بِمَغْفُولٍ عَنْهُ وَ ضَاحِکٌ مِلْ‏ءَ فِیهِ لَا یَدْرِی أَ سَاخِطٌ رَبُّ الْعَالَمِینَ عَلَیْهِ أَمْ رَاضٍ عَنْهُ وَ ثَلَاثٌ أَحْزَنَتْنِی حَتَّى أَبْکَتْنِی فِرَاقُ مُحَمَّدٍ وَ حُزْنُهُ وَ هَوْلُ الْمُطَّلَعِ وَ الْوُقُوفُ بَیْنَ یَدَیْ رَبِّی»؛[3]

سلمان فارسى(که رضوان خدا بر او باد) مى‌‏گوید؛ سه چیز آنقدر مرا به شگفت آورد که مرا به خنده واداشت:

1) آن کسى که آرزومند دنیاست، در صورتى که مرگ او را مى‌‏طلبد،

2) و آن کسی که از کردارش غافل است، امّا از کردار او غفلت نمی‌شود(و همه ثبت می‌شود)،

3) و شخصى که از خوشحالى زیاد، مى‌‏خندد، امّا نمى‏‌داند که پروردگار عالم از او راضى است یا ناراضى!

و سه چیز مرا به حدّى غمگین ساخت که به گریه افتادم:

1) دورى و غم جدایى پیامبر خدا(ص)،

2) هول و هراس قیامت‏

3) ایستادن در پیشگاه عدل الهى.

 


[1]. تصنیف غرر الحکم و درر الکلم: 438.

[2]. الخصال‏1: 80.

[3]. مجموعة ورام 1: 273.


 



comment گل نوشته شما ()