سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

شرح حدیثی زیبا از حضرت علی(ع)
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۱:٢٥ ‎ب.ظ روز ٢۸ مهر ۱۳٩٠
 

توضیح حدیثی زیبا از امیرالمؤمنین(ع) را تقدیم دوستان خوبم می‌‌‌کنم، که در این حدیث، حضرت علی(ع) دو نشانه «زاهد بودن» را بیان می‌‌کند.


رُوِیَ عَن عَلیٍّ(ع): «الزَّاهِدُ فِی الدُّنْیَا مَنْ لَمْ یَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَهُ وَ لَمْ یَشْغَلِ الْحَلَالُ شُکْرَه»(بحارالانوار، ج75، ص37).

ترجمه حدیث: زاهد در دنیا کسی است که کار حرام، بر صبرش غلبه نکند و مشغول شدن او به حلال، بر شکرش غلبه نکند.

شرح حدیث:

در این روایت کوتاه، حضرت علی(ع) «زاهد» را تعریف می‌فرمایند نه زهد را.

شخص زاهد(پارسا) در دنیا چه کسی است؟

1- «مَنْ لَمْ یَغْلِبِ الْحَرَامُ صَبْرَهُ»؛ کسی که کار حرام بر بردباری و صبر او غلبه نکند. یعنی وقتی که به عمل حرامی رسید، طاقتش را از دست ندهد و خدا یادش نرود.

2- «وَ لَمْ یَشْغَلِ الْحَلَالُ شُکْرَه»؛ کسی که سرگرم شدن او به کار حلال، ‌او را از سپاسگذاری باز ندارد. یعنی چنان سرگرم حلال هم نمی‌‌شود که خدا یادش برود و تشکر و سپاسگزاری از او یادش برود.

این دو خصوصیت برگشت به یک چیز می‌کند. و آن اینکه در دنیا، هرکس در ارتباط با هر عملی، چه حلالش و چه حرامش، اگر «از خدا غفلت داشته باشد»، به نحوی که خدا را بدست فراموشی بسپرد، این اهل زهد و پارسایی نیست.

در ارتباط با حرام وقتی که به یک عمل حرامی رسید طاقتش را از دست ندهد وخدا یادش نرود. از آن طرف در جایی که حلال هم هست، ‌اما چنان سرگرمش نکند که خدا یادش برود و سپاسگزاری از ‌منعم را فراموش کند.

بازگشت هر دو به یک چیز است: می‌‌گوید وقتی برخورد می‌کنی به حلال یا حرام، خدا یادت نرود. چون اگر در ارتباط با حرام، خدا یادت باشد، صبرت را از دست نمی‌دهی و تحمّل می‌کنی(صبر از معصیت). در ارتباط با حلال هم اگر قرار گرفتی، یک جوری تو را سرگرم نمی‌‌کند که خدا یادت برود. حمد و شکر خدا را فراموش نمی‌‌کنی. اگر کاری را که می‌‌خواهی بکنی خدا یادت نرفت چه در حلال چه در حرام، بدان تو در زمره زاهدان و پارسایان هستی.

منبع: از سلسله مباحث اخلاقی حضرت آیت الله حاج آقا مجتبی تهرانی(دام ظلّه)


 



comment گل نوشته شما ()