سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته صد و هشتادم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ خرداد ۱۳٩۱
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • فضیلت بسیار عظیم برای کسی که سه نفر را به حج بفرستد
  • خداوند با سه چیز بر بندگانش منّت نهاد
  • دستور اسلام به خوشرو بودن با تمام مردم

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


فضیلت بسیار عظیم برای کسی که سه نفر را به حج بفرستد

سَمِعْتُ الرِّضَا(ع) یَقُولُ: «مَنْ حَجَّ بِثَلَاثَةِ نَفَرٍ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ فَقَدِ اشْتَرَى نَفْسَهُ مِنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالثَّمَنِ وَ لَمْ یَسْأَلْهُ مِنْ أَیْنَ کَسَبَ مَالَهُ مِنْ حَلَالٍ أَوْ حَرَام»‏؛[1]

راوی می‌‌گوید از امام رضا(ع) شنیدم که می‌‌فرمود: کسى که سه مؤمن را به حج بفرستد، خودش را از خداوند عزوجل با پول خریده و خداوند از او نمی‌‌پرسد که مال خویش را از کجا کسب کرده؛ از حلال یا حرام.

 

خداوند با سه چیز بر بندگانش منّت نهاد

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللهِ(ع) قَالَ: «إِنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ إِنِّی تَطَوَّلْتُ عَلَى عِبَادِی بِثَلَاثٍ أَلْقَیْتُ عَلَیْهِمُ الرِّیحَ بَعْدَ الرُّوحِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ مَا دَفَنَ حَمِیمٌ حَمِیماً وَ أَلْقَیْتُ عَلَیْهِمُ السَّلْوَةَ بَعْدَ الْمُصِیبَةِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَمْ یَتَهَنَّ أَحَدٌ مِنْهُمْ بِعَیْشِهِ وَ خَلَقْتُ هَذِهِ الدَّابَّةَ وَ سَلَّطْتُهَا عَلَى الْحِنْطَةِ وَ الشَّعِیرِ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَکَنَزَهُمَا مُلُوکُهُمْ کَمَا یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّة»؛[2]

امام صادق(ع) فرمود: همانا خداوند متعال مى‌‏فرماید: من بر بندگانم با سه چیز منّت نهادم؛ پس از مرگ، بوى بد به او دادم که اگر چنین نبود هیچ خویشى، خویش خود را دفن نمى‌‏کرد، به آنها پس از رسیدن مصیبت صبر دادم که اگر چنین نبود، هیچ یک از آنها زندگى گوارایى نداشت، و این جانوران(به عنوان آفت) آفریدم و آن را بر گندم و جو مسلّط کردم که اگر چنین نبود، پادشاهان آن را مانند طلا و نقره مى‌‏اندوختند.

 

دستور اسلام به خوشرو بودن با تمام مردم

قَالَ الصَّادِقُ(ع‏): «وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً أَیْ لِلنَّاسِ کُلِّهِمْ مُؤْمِنِهِمْ وَ مُخَالِفِهِمْ أَمَّا الْمُؤْمِنُونَ فَیَبْسُطُ لَهُمْ وَجْهَهُ وَ أَمَّا الْمُخَالِفُونَ فَیُکَلِّمُهُمْ بِالْمُدَارَاةِ لِاجْتِذَابِهِمْ إِلَى الْإِیمَانِ»؛[3]

امام صادق(ع) فرمود: با دوست و دشمن خوش گفتار و خوش برخورد باشید، امّا با دوستان مؤمن؛ به عنوان یک وظیفه که باید همیشه نسبت به یکدیگر با چهره‌‌اى شاداب برخورد نمایند، امّا نسبت به مخالفین؛ به جهت مدارا و جذب به اسلام و احکام آن.

 

[1]. الخصال‏1: 118.

[2]. الخصال‏1: 112.

[3]. بحار الأنوار ‏72: 401.


 



comment گل نوشته شما ()