سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

دعای آخر شعبان و اول ماه رمضان
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز ٢٩ تیر ۱۳٩۱
 

ضمن تبریک حلول ماه مبارک رمضان؛ ماه خیر و برکت، ماه رحمت و مغفرت به شما خوبان و گرامیان؛

دعای بسیار زیبای امام رضا(ع) و امام صادق(ع) برای آخر ماه شعبان و آغاز ماه مبارک رمضان را تقدیم می‌‌کنم.

دوستان گرامی؛ توصیه می‌‌کنم موقع خواندن دعا، حتما به ترجمه آن هم توجه فرمایید.


از امام رضا(ع) نقل شده است که هر که سه روز از آخر ماه شعبان روزه بدارد و به ماه مبارک رمضان وصل کند خداوند متعال ثواب روزه دو ماه پی در پی براى او بنویسید.

ابوالصّلت هروى روایت کرده است که در جمعه آخر ماه شعبان خدمت امام رضا(ع) رفتم؛ حضرت فرمود که اى اباصلت، بیشتر ماه شعبان رفت و این جمعه آخر آن است، پس در آن چه از این ماه باقی مانده، تقصیرهایى را که در ایّام گذشته این ماه کرده‌‌اى، تدارک و تلافى کن.

و بر تو باد که به آنچه برای تو فایده دارد رو آوری، و دعا و استغفار بسیار کن و تلاوت قرآن مجید بسیار کن

و از گناهان خود به سوى خدا توبه کن، تا آنکه چون ماه مبارک درآید خود را براى خدا خالص گردانیده باشى،

و مگذار امانت و حق کسى بر عهده‌‌ات باشد، مگر آنکه آن را ادا کنى و دل خود را از کینه دیگران پاک و خالی کن،

و هر گناهى مى‌‌کردى آن را ترک کن و از خدا بترس و در پنهان و آشکار امور خود بر خدا توکّل کن و هر که بر خدا توکّل کند خدا برای او بس است.

و در بقیّه این ماه این دعا را بسیار بخوان:

اَللّهُمَّ اِنْ لَمْ تَکُنْ غَفَرْتَ لَنا فیما مَضى مِنْ شَعْبانَ فَاغْفِرْ لَنا فیما بَقِىَ مِنْهُ

خدایا اگر در آن مقدار از ماه شعبان که گذشته ما را نیامرزیده‌‌اى، پس در آن مقدار که از این ماه باقی‌‌مانده، ما را بیامرز.

*********

*********

بدرستى که خداوند حقتعالى به حرمت ماه مبارک رمضان، در این ماه بنده‌‌هاى بسیاری را از آتش جهنّم آزاد مى‌‌گرداند.

از امام صادق(ع) نقل شده که در آخرین شب شعبان و اولین شب ماه رمضان این دعا را مى‌‌خواند:

اَللّهُمَّ اِنَّ هذَا الشَّهْرَ الْمُبارَکَ الَّذى اُنْزِلَ فیهِ الْقُرآنُ

خدایا این ماه مبارکى که قرآن در آن نازل گشته آن قرآنى که

وَ جُعِلَ هُدىً لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَالْفُرْقانِ قَدْ حَضَرَ فَسَلِّمْنا فیهِ

راهنماى مردم گردیده و نشانه هاى روشنى از راهبرى و جدا کردن میان حق و باطل است فرا رسیده پس ما را در این ماه سالم بدار

وَ سَلِّمْهُ لَنا وَ تَسَلَّمْهُ مِنّا فى یُسْرٍ مِنْکَ وَ عافِیَهٍ یا مَنْ اَخَذَ الْقَلیلَ وَ شَکَرَ الْکَثیرَ

و آن را در حال آسانى و تندرستى از ما بگیر اى که بگیرد اندک را و بسیار قدردانى کند،

اِقْبَلْ مِنِّى الْیَسیرَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ اَنْ تَجْعَلَ لى اِلى کُلِّ خَیْرٍ سَبیلاً

این طاعت اندک را از من بپذیر. خدایا از تو خواهم که براى من بسوى هر کار خیرى راهى قرار دهی

وَ مِنْ کُلِّ ما لا تُحِبُّ مانِعاً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

و از هر چه دوست ندارى سر را هم مانعى قرار دهى اى مهربانترین مهربانان

یا مَنْ عَفا عَنّى وَ عَمّا خَلَوْتُ بِهِ مِنَ السَّیِّئاتِ یا مَنْ لَمْ یُؤاخِذْنى بِارْتِکابِ الْمَعاصى

اى که گذشتى از من و از آن کارهاى زشتى که در پنهانى کردم، اى که مرا به سبب دست زدن به گناهان مؤاخذه نکردی

عَفْوَکَ عَفْوَکَ عَفْوَکَ یاکَریمُ

گذشت، گذشت، گذشت تو را خواهانم، اى بزرگوار

اِلهى وَعَظْتَنى فَلَمْ اَتَّعِظْ وَ زَجَرْتَنى عَنْ مَحارِمِکَ فلَمْ اَنْزَجِرْ فَما عُذْرى

خدایا! مرا پند دادى ولى من پند نگرفتم و از کارهاى حرام خود بازم داشتى ولى من باز نایستادم پس چه عذرى به درگاهت دارم؟

فَاعْفُ عَنّى یا کَریمُ عَفْوَکَ عَفْوَکَ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ الرّاحَهَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَالْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسابِ

اى کریم از من گذشت کن که عفو و گذشتت را خواهانم. خدایا از تو درخواست دارم آسودگى هنگام مرگ و گذشت در وقت حساب را

عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبدِکَ فَلْیَحْسُنِ التَّجاوُزُ مِنْ عِنْدِکَ یااَهْلَ التَّقْوى وَ یا اَهْلَ الْمَغْفِرَهِ عَفْوَکَ عَفْوَکَ

گناه بنده‌‌ات بزرگ است، پس باید گذشت از جانب تو نیز نیکو باشد، اى شایسته‌‌ی پرهیزگارى و اى شایسته آمرزش، عفو و گذشتت را خواهانم

اَللّهُمَّ اِنّى عَبْدُکَ بْنُ عَبْدِکَ بْنُ اَمَتِکَ ضَعیْفٌ فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِکَ

خدایا من بنده و فرزند بنده و فرزند کنیز توأم، ناتوان و نیازمند مهر تو هستم

وَ اَنْتَ مُنْزِلُ الْغِنَى والْبَرَکَهِ عَلَى الْعِبادِ قاهِرٌ مُقْتَدِرٌ

و تویى که دارایى و برکت را بر بندگانت فرو می‌‌فرستى و تو چیره و توانایى

اَحْصَیْتَ اَعمالَهُمْ وَ قَسَمْتَ اَرْزاقَهُمْ وَ جَعَلْتَهُمْ مُخْتَلِفَهً اَلْسِنَتُهُمْ وَ اَلْوانُهُمْ

کارهاى بندگانت را شماره دارى و روزیشان را قسمت کرده و زبانها و رنگهایشان را متفاوت کردى

خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ وَ لا یَعْلَمُ الْعِبادُ عِلْمَکَ وَ لا یَقْدِرُ الْعِبادُ قَدْرَکَ

آفرینشى پس از آفرینش دیگر و بندگانت دانش تو را ندارند و قدر تو را ندانند

وَ کُلُّنا فَقیرٌ اِلى رَحْمَتِکَ فَلا تَصْرِفْ عَنّى وَجْهَکَ

و همه ما نیازمند رحمتت هستیم پس اى خدا از من رو مگردان

وَاجْعَلْنى مِنْ صالِحى خَلْقِکَ فِى الْعَمَلِ وَالاْمَلِ وَالْقَضاَءِ وَالْقَدَرِ

و مرا در کردارو آرزو و امور مربوط به قضا و قدر، از شایستگان خلق خویش قرارم ده

اَللّهُمَّ اَبْقِنى خَیْرَ الْبَقَاءِ وَ اَفْنِنى خَیْرَ الْفَنَاءِ عَلى مُوالاهِ اَوْلِیاَئِکَ وَ مُعاداهِ اَعْداَئِکَ

خدایا زنده‌‌ام بداربه بهترین وضع زندگى و بمیرانم به بهترین مردن(یعنى ) با دوستى دوستانت و دشمنى با دشمنانت

وَ الرَّغْبَهِ اِلَیْکَ وَ الرَّهْبَهِ مِنْکَ وَالْخُشُوعِ وَالْوَفاءِ وَالتَّسْلیمِ لَکَ

و رغبت به درگاهت و ترس و خشوع از تو و وفادارى و تسلیم بودن در برابرت

وَالتَّصْدیقِ بِکِتابِکَ وَاتِّباعِ سُنَّهِ رَسُولِکَ

و تصدیق کردن کتاب تو (قرآن ) و پیروى از روش پیغمبرت

اَللّهُمَّ ما کانَ فى قَلْبى مِنْ شَکٍّ اَوْ رَیْبَهٍ اَوْ جُحُودٍ اَوْ قُنُوطٍ اَوْ فَرَحٍ اَوْ بَذَخٍ اَوْ بَطَرٍ

خدایا آنچه در دل دارم از شک و تردید یا انکار یا ناامیدى یا خوشى یا گردنکشی یا إسراف در خوشگذرانى

اَوْ خُیَلاءَ اَوْ رِیاَءٍ اَوْ سُمْعَهٍ اَوْ شِقاقٍ اَوْ نِفاقٍ اَوْ کُفْرٍ اَوْ فُسُوقٍ

یا خودبینى یا خودنمایى یا شهرت جویى یا ایجاد دو دستگى یا دورویى یا کفر یا فسق

اَوْ عِصْیانٍ اَوْ عَظَمَهٍ اَوْ شَىءٍ لا تُحِبُّ فَاَسْئَلُکَ یا رَبِّ اَنْ تُبَدِّلَنى

یا گناه یا بزرگ طلبى یا چیزهاى دیگرى که تو دوست ندارى پس اى پروردگارا از تو خواهم که آنرا تبدیل کنى

مَکانَهُ ایماناً بِوَعْدِکَ وَ وَفآءً بِعَهْدِکَ وَ رِضاً بِقَضَائِکَ وَ زُهْداً فِى الدُّنْیا

به ایمان به وعده‌‌ات و وفادارى به پیمانت و خوشنودى به قضاء و قَدَرت و پارسایى در دنیا

وَ رَغْبَهً فیما عِنْدَکَ وَ اَثَرَهً وَ طُمَاْنینَهً وَ تَوْبَهً نَصُوحاً

و اشتیاق بدانچه نزد توست و فضیلتى و آرامشى و توبه خالص،

اَسْئَلُکَ ذلِکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ

این را از تو خواهم اى پروردگار جهانیان.

اِلهى اَنْتَ مِنْ حِلْمِکَ تُعْصى وَ مِنْ کَرَمِکَ وَ جُودِکَ تُطاعُ

خدایا تو را بخاطر حلم و بردباریت نافرمانى کنند و به طمع جود و کرمت اطاعت کنند

فَکَانَّکَ لَمْ تُعْصَ وَ اَنَا وَ مَنْ لَمْ یَعْصِکَ سُکّانُ اَرْضِکَ

پس گویا نافرمانیت نکرده‌‌اند و من با کسانى که نافرمانیت نکردند همه ساکنان زمین توئیم

فَکُنْ عَلَیْنا بِالْفَضْلِ جَواداً وَ بِالْخَیْرِ عَوّاداً یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

پس تو بر ما به فضل خویش بخشنده باش و به نیکویى بازگردنده باش، اى مهربانترین مهربانان

وَ صَلَّى اللّهُ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ صَلوهً داَئِمَهً لا تُحْصى وَ لا تُعَدُّ

و درود خدا بر محمد و آل او، درودى همیشگى که به شماره و عدد در نیاید

وَ لا یَقْدِرُ قَدْرَها غَیْرُکَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

و اندازه‌اش را نداند جز تو اى مهربانترین مهربانان

التماس دعا

(منبع: مصباح المتهجد‏2: 851)


 



comment گل نوشته شما ()