سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته صد و نود و ششم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٧:٠٠ ‎ب.ظ روز ٦ مهر ۱۳٩۱
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • احادیثی زیبا و گهربار از حضرت علی بن موسی الرّضا(ع)

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


قَالَ الرِّضَا(ع): «إِذَا أَرَادَ اللهُ أَمْراً سَلَبَ الْعِبَادَ عُقُولَهُمْ فَأَنْفَذَ أَمْرَهُ وَ تَمَّتْ إِرَادَتُهُ فَإِذَا أَنْفَذَ أَمْرَهُ رَدَّ إِلَى کُلِّ ذِی عَقْلٍ عَقْلَهُ فَیَقُولُ کَیْفَ ذَا وَ مِنْ أَیْنَ ذَا»؛[1]

امام رضا(ع) فرمود: هرگاه خدا بخواهد کارى صورت پذیرد، عقل بندگان را برباید تا فرمانش اجرا شود و اراده‏‌‌‌اش انجام گیرد و پس از پایان کار، عقل خردمندان را باز گرداند. آنگاه می‌‌گویند: این حادثه چگونه و از کجا آمد؟

قَالَ(ع): «الصَّمْتُ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْحِکْمَةِ إِنَّ الصَّمْتَ یَکْسِبُ الْمَحَبَّةَ إِنَّهُ دَلِیلٌ عَلَى کُلِّ خَیْر»؛[2]

امام رضا(ع) فرمود: سکوت و خاموشى از درهاى حکمت است. سکوت، جلب محبت می‌‌کند و راهنماى هر خیر است.

قَالَ(ع): «لَا یَتِمُّ عَقْلُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ حَتَّى تَکُونَ فِیهِ عَشْرُ خِصَالٍ الْخَیْرُ مِنْهُ مَأْمُولٌ وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ یَسْتَکْثِرُ قَلِیلَ الْخَیْرِ مِنْ غَیْرِهِ وَ یَسْتَقِلُّ کَثِیرَ الْخَیْرِ مِنْ نَفْسِهِ لَا یَسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوَائِجِ إِلَیْهِ وَ لَا یَمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ دَهْرِهِ الْفَقْرُ فِی اللهِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنَ الْغِنَى وَ الذُّلُّ فِی اللهِ أَحَبُّ إِلَیْهِ مِنَ الْعِزِّ فِی عَدُوِّهِ وَ الْخُمُولُ أَشْهَى إِلَیْهِ مِنَ الشُّهْرَةِ ثُمَّ قَالَ ع الْعَاشِرَةُ وَ مَا الْعَاشِرَةُ قِیلَ لَهُ مَا هِیَ قَالَ(ع): لَا یَرَى أَحَداً إِلَّا قَالَ هُوَ خَیْرٌ مِنِّی وَ أَتْقَى إِنَّمَا النَّاسُ رَجُلَانِ رَجُلٌ خَیْرٌ مِنْهُ وَ أَتْقَى وَ رَجُلٌ شَرٌّ مِنْهُ وَ أَدْنَى فَإِذَا لَقِیَ الَّذِی شَرٌّ مِنْهُ وَ أَدْنَى قَالَ لَعَلَّ خَیْرَ هَذَا بَاطِنٌ وَ هُوَ خَیْرٌ لَهُ وَ خَیْرِی ظَاهِرٌ وَ هُوَ شَرٌّ لِی وَ إِذَا رَأَى الَّذِی هُوَ خَیْرٌ مِنْهُ وَ أَتْقَى تَوَاضَعَ لَهُ لِیَلْحَقَ بِهِ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِکَ فَقَدْ عَلَا مَجْدُهُ وَ طَابَ خَیْرُهُ وَ حَسُنَ ذِکْرُهُ وَ سَادَ أَهْلَ زَمَانِه‏»؛[3]

امام رضا(ع) فرمود: عقل هیچ فرد مسلمانى کامل نگردد مگر زمانی که از ده خصلت برخوردار شود:

1- به خیر او امید باشد،

2- و از شرّش ایمنى باشد،

3- خوبى و خیر دیگران را بسیار شمارد،

4- و خیر بسیار خود را اندک و ناچیز شمارد،

5- نه از مراجعه نیازمندان به خود خسته شود،

6- و نه در طول عمر، از طلب و تحصیل علم و دانش ملول و خسته گردد،

7- فقر در راه خداوند، از توانگرى در غیر راه حقّ برای او محبوبتر باشد،

8- و خوارى در راه حقّ، از سربلندى در راه دشمن خدا نزد او محبوبتر است،

9- نزد او؛ گمنامى از شهرت مطلوب‏تر است،

سپس آن حضرت(ع) افزود: امر دهم و چقدر مهم است!

پرسیدند: آن چیست؟

فرمود: کسى را نبیند جز آنکه گوید: او از من بهتر و پرهیزگارتر است. همانا مردم [نزد او] دو دسته‌‌‏اند: یکى بهتر و پرهیزگارتر از او، و دیگرى بدتر و پست‌‌‏تر از او. پس چون با بدتر و پست‏‌تر از خود برخورد کند گوید: شاید نیکى و خیرش در باطن است، که آن به خیر او است، و خیر و خوبى من آشکار است که آن به شرّ من است.

و هر گاه با کسى که از او بهتر و پرهیزگارتر است برخورد کند در برابرش تواضع نماید تا به او ملحق گردد. پس هر گاه چنین کند مجد و بزرگواریش بالا گیرد و خیرش پاک و دلپسند، و نامش نیکو شود، و آقا و سرور مردم عصر خود گردد.

 

[1]. تحف العقول: 442.

[2]. تحف العقول: 443.

[3]. تحف العقول: 445.


 



comment گل نوشته شما ()