سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

تبریک میلاد حضرت علی(ع) و سه داستان زیبا
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ٢:٢٥ ‎ب.ظ روز ٢ خرداد ۱۳٩٢
 

السَّلامُ عَلَى أَبِی الْأَئِمَّةِ وَ خَلِیلِ النُّبُوَّةِ وَ الْمَخْصُوصِ بِالْأُخُوَّةِ

السَّلامُ عَلَى یَعْسُوبِ الْإِیمَانِ وَ مِیزَانِ الْأَعْمَالِ وَ سَیْفِ ذِی الْجَلالِ

السَّلامُ عَلَى صَالِحِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَارِثِ عِلْمِ النَّبِیِّینَ الْحَاکِمِ فِی یَوْمِ الدِّینِ

السَّلامُ عَلَى شَجَرَةِ التَّقْوَى السَّلامُ عَلَى حُجَّةِ اللهِ الْبَالِغَةِ وَ نِعْمَتِهِ السَّابِغَةِ وَ نِقْمَتِهِ الدَّامِغَةِ

السَّلامُ عَلَى الصِّرَاطِ الْوَاضِحِ وَ النَّجْمِ اللائِحِ وَ الْإِمَامِ النَّاصِحِ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَکَاتُه

ولادت حضرت علی +‌ مولود کعبه

ولادت با سعادت یگانه مولود کعبه؛ خلیفه بلافصل رسول الله(ص)،

اولین امام بر حق، یعسوب الدین، مولی الموحّدین، امیرالمؤمنین؛

علی بن أبی طالب(علیه أفضل صلوات المصلّین)

بر حضرت حجة بن الحسن المهدی(عج) و تمام پیروان و شیعیان آن حضرت

تبریک و تهنیت باد

به همین مناسبت، سه داستان بسیار زیبا و خواندنی از مولا علی(ع) هدیه به شما محبّان حضرتش:

  • «تهیّه گلابى و سیب از سنگ»
  • «پندهایی بسیار زیبا از مولا علی(ع)»
  • «اهمیّت کمک به همسر»

صراط مستقیم علی

تهیّه گلابى و سیب از سنگ

امام حسن عسگرى(ع) به نقل از پدران بزرگوارش، از حضرت علىّ بن موسى الرضا(علیهم السلام) حکایت فرموده است:

روزى «صَعصَعَة بن صُوحان عَبدى» یکى از یاران امام على(ع) مریض شد و در بستر بیمارى قرار گرفته بود، امیرالمؤمنین على(ع) به همراه عدّه اى از دوستان و اصحاب خود جهت دیدار صعصعه رهسپار منزل او گشتند.

پس از آن که وارد منزل شدند و نشستند، از مریض احوالپرسى و دلجوئى کردند، صعصعه بسیار خوشحال و شادمان شد.

امام علىّ(ع) به او فرمود: اى صعصه! مبادا از این که من و یارانم به دیدار تو آمده‌‌ایم، بر دوستانت فخر و مباهات کنى.

بعد از آن، به یکى از همراهان خود دستور داد تا سنگى را که در کنار اتاق بود، خدمت حضرت بیاورد.

وقتى امام(ع) سنگ را به دست مبارک خود گرفت، آن را در دست خود چرخانید؛ ناگهان تبدیل به گلابى گشت، سپس آن را به یکى از افراد مجلس داد و فرمود: این گلابى را به تعداد افراد، قطعه قطعه کن و به هر یک قطعه‌‌اى بده تا تناول نمایند.

و خود حضرت علىّ(ع) نیز قطعه‌‌اى از آن گلابى را برداشت و در دست مبارک خود چرخانید تا تبدیل به سیب کاملى شد، آن گاه سیب را تحویل همان شخص قبلى داد و فرمود: آن را نیز به تعداد افراد تقسیم کن و سهم هر یک را تحویلش بده تا تناول کند و قطعه‌‌اى از آن سیب را نیز خود امام علىّ(ع) گرفت.

هر کدام سهمیّه سیب و گلابى خود را خوردند مگر حضرت که آن قطعه سیب را در دست مبارک خود گرداند تا به صورت اوّلیّه همان سنگ در آمد و آن را سر جایش نهادند.

امام رضا(ع) افزود: هنگامى که صعصعه آن دو قطعه گلابى و سیب را تناول کرد، مرض و ناراحتى او بر طرف گشت و کاملاً بهبودى برایش حاصل شد و بعد از آن از جاى خود برخاست و نشست و اظهار نمود:

اى امیرالمؤمنین! تو مرا شفا دادى و بر ایمان و اعتقاد من و دوستانم افزودى، پس درود و صلوات خداوند بر تو باد.

(منبع: عیون المعجزات:51)

پندهایی بسیار زیبا از مولا علی(ع)

«نوف بکائى» که یکى از اصحاب و علاقمندان حضرت امیرالمؤمنین علىّ(صلوات الله علیه) است، حکایت کند:

در آن هنگامى که حضرت علىّ(ع) در حوالى کوفه در محلّى به نام رَحبه اقامت داشت، به دیدارش رفتم و پس از احوالپرسى، به ایشان گفتم: مرا پندى ده.

مولاى متّقیان، علىّ(ع) فرمود: اى نوف! به هم نوعان و دوستان خود محبّت و مهرورزى کن، تا آنان نیز به تو مهر ورزند.

به حضرتش گفتم:اى سرورم! بر نصایح خود بیفزاى.

فرمود: به همگان نیکى و احسان کن، تا احسان ببینى.

گفتم: باز هم پندى دیگر بیفزاى تا بیشتر بهرمند گردم؟

حضرت فرمود: از مذمّت و بدگوئى نسبت به دیگران دورى کن وگرنه طُعمه سگ‌‌هاى دوزخ خواهى گشت.

سپس اظهار داشت: اى نوف! هر که دشمن من و دشمن امام بعد از من باشد، اگر بگوید: حلال زاده‌‌ام دروغ گفته است.

نیز هرکه زنا و فحشاء را دوست دارد و بگوید: حلال زاده‌‌ام، باز دروغ گفته است.

همچنین کسى که نسبت به گناه بى باک و بى اهمّیت باشد، اگر ادّعاى ایمان و خداشناسى کند، بدان که او هم دروغ گفته است.

اى نوف! رفت و آمد و دیدار با خویشان خود را قطع مکن تا خداوند بر عمرت بیفزاید.

خوش اخلاق و نیک خوى باش، تا خداوند محاسبه‌‌ات را ساده و سبک گرداند.

اى نوف! چنانچه بخواهى که در روز قیامت همراه و هم نشین من باشى، هیچ گاه یار و پشتیبان ستمگران مباش.

و بدان که هر که ما را در گفتار و عمل دوست بدارد، روز قیامت با ما اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) محشور خواهد شد، چه این که در روز قیامت، خداوند هر کسى را با دوست مورد علاقه‌‌اش محشور مى‌‌نماید.

اى نوف! مبادا خود را براى مردم بیارائى، و با معصیت و گناه، با خداوند مبارزه کنى، چون روز قیامت شرمسار و رسوا خواهى شد.

سپس در پایان فرمود: اى نوف! به آنچه برایت گفتم اهمیّت ده و عمل نما، که سبب سعادت و خیر تو در دنیا و آخرت خواهد بود.

(منبع: الکنى و الألقاب 2: 89)

اهمیّت کمک به همسر

امیرالمؤمنین(ع) می‌‌فرماید: روزى حضرت فاطمه زهرا(سلام الله علیها) مشغول پختن غذا بود، من نیز در تمیز کردن مقدارى عدس به او کمک مى‌‌کردم.

در همین حال پیامبر اسلام(صلّى الله علیه و آله) وارد منزل شد؛ و پس از آن که فاطمه زهرا(س) را کنار اجاق آتش مشغول پختن غذا دید؛ و نیز مرا در حال کمک به او مشاهده کرد، فرمود:

اى ابوالحسن! سخنم را گوش کن؛ و توجّه داشته باش که من سخنى نمى‌‌گویم مگر آن که خداوند مرا به آن دستور داده باشد.

سپس افزود: هر مردى که همسرش را در اداره امور منزل، یارى و کمک نماید، به تعداد هر موئى که در بدن دارد، ثواب یکسال عبادت نماز و روزه برایش ثبت مى‌‌گردد؛ و همچنین خداوند ثواب صابرین را به او عطا مى‌‌نماید.

و هرکس همسر و عیال خود را در کارهاى مربوط به منزل کمک و مساعدت نماید و بر او منّت نگذارد، خداوند نام او را در لیست شهداء و صدّیقین ثبت مى‌‌نماید و....

و سپس فرمود: بدان که یک ساعت خدمت در منزل، بهتر از یک سال عبادت مستحبّى است.

لذا هر مردى که بدون منّت به همسر خود خدمت کند، همانا او در سراى محشر بدون حساب داخل بهشت مى‌‌گردد.

و خدمت به همسر، کفّاره گناهان کبیره مى‌‌باشد؛ و موجب خاموشى خشم و غضب خداوند و ازدیاد حسنات و ترفیع درجات خواهد بود.

حضرت رسول خدا(صلّى الله علیه و آله)، در پایان فرمود:

اى ابوالحسن! این را هم بدان که کسى به همسر و عائله خود کمک نمى‌‌کند، مگر آن که نسبت به مبدأ و معاد معتقد باشد و نیز هدفش ‍ جلب رضایت خداوند و سعادت دنیا و آخرت باشد.

(منبع: جامع الا خبار: 102)


 



comment گل نوشته شما ()