سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته دویست و سی و سوم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٠٠ ‎ق.ظ روز ٢٢ خرداد ۱۳٩٢
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • احادیثی گرانبها و ارزشمند از امام حسین(علیه‌‌السّلام)
  • احادیثی گرانبها و ارزشمند از امام زین العابدین(علیه‌‌‌السّلام)
  • احادیثی گرانبها در فضائل حضرت ابوالفضل(علیه‌‌السّلام)

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین


 

احادیثی گرانبها و ارزشمند از امام حسین(علیه‌‌السّلام)

قَالَ حُسَینُ بنُ عَلِیٍّ(ع):‏

«مَنْ نَفَّسَ کُرْبَةَ مُؤْمِنٍ فَرَّجَ الله عَنْهُ کُرَبَ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ مَنْ أَحْسَنَ أَحْسَنَ اللهُ إِلَیْه‏»؛[1]

 هر کس سختی و اندوهى را از مؤمنى بزداید، خداوند سختی و اندوههاى دنیا و آخرت را از او برطرف می‌‌کند و هر که نیکى کند، خدا به او نیکى خواهد نمود.

*******************‏

«الْإِخْوَانُ أَرْبَعَةٌ فَأَخٌ لَکَ وَ لَهُ وَ أَخٌ لَکَ وَ أَخٌ عَلَیْکَ وَ أَخٌ لَا لَکَ وَ لَا لَهُ فَسُئِلَ عَنْ مَعْنَى ذَلِکَ فَقَالَ ع الْأَخُ الَّذِی هُوَ لَکَ وَ لَهُ فَهُوَ الْأَخُ الَّذِی یَطْلُبُ بِإِخَائِهِ بَقَاءَ الْإِخَاءِ وَ لَا یَطْلُبُ بِإِخَائِهِ مَوْتَ الْإِخَاءِ فَهَذَا لَکَ وَ لَهُ لِأَنَّهُ إِذَا تَمَّ الْإِخَاءُ طَابَتْ حَیَاتُهُمَا جَمِیعاً وَ إِذَا دَخَلَ الْإِخَاءُ فِی حَالِ التَّنَاقُضِ بَطَلَ جَمِیعاً وَ الْأَخُ الَّذِی هُوَ لَکَ فَهُوَ الْأَخُ الَّذِی قَدْ خَرَجَ بِنَفْسِهِ عَنْ حَالِ الطَّمَعِ إِلَى حَالِ الرَّغْبَةِ فَلَمْ یَطْمَعْ فِی الدُّنْیَا إِذَا رَغِبَ فِی الْإِخَاءِ فَهَذَا مُوَفِّرٌ عَلَیْکَ بِکُلِّیَّتِهِ وَ الْأَخُ الَّذِی هُوَ عَلَیْکَ فَهُوَ الْأَخُ الَّذِی یَتَرَبَّصُ بِکَ الدَّوَائِرَ وَ یُغَشِّی [یُفْشِی السَّرَائِرَ وَ یَکْذِبُ عَلَیْکَ بَیْنَ الْعَشَائِرِ وَ یَنْظُرُ فِی وَجْهِکَ نَظَرَ الْحَاسِدِ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ الْوَاحِدِ وَ الْأَخُ الَّذِی لَا لَکَ وَ لَا لَهُ فَهُوَ الَّذِی قَدْ مَلَأَهُ اللهُ حُمْقاً فَأَبْعَدَهُ سُحْقاً فَتَرَاهُ یُؤْثِرُ نَفْسَهُ عَلَیْکَ وَ یَطْلُبُ شُحّاً مَا لَدَیْک»؛[2]

امام حسین(ع) فرمود:

برادری (دوستی) چهارگونه است:

1. برادری که برای خودش و تو سودمند است.

2. برادری که فقط به سود توست.

3. برادری که فقط به ضرر توست.

4. برادری که هیچ گونه نفعی برای تو و خودش ندارد.

از معنای این سخن سؤال شد.

حضرت فرمودند:

1. برادری که به نفع تو و خودش است، برادری است که غرضش از ارتباط با تو بقای دوستی (و برادری) است و نمی خواهد پیمان برادری اش با تو گسسته شود، زیرا اگر پیمان برادری کامل گردد، موجب (نشاط) و زندگی هر دو خواهد شد، اما اگر برادری به حال نزاع و مخالفت درآید، هر دو ضرر خواهند کرد.

2. برادری که به نفع توست، کسی است که طمعی از تو ندارد، بلکه مشتاق و علاقه مند توست، بنابراین با ارتباط با تو، طمعی در دنیا ندارد و به طور کلی به حال تو سودمند است.

3. برادری که به ضرر توست کسی است که منتظر فرود آمدن حادثه ای بر تو می باشد، و در پنهان با تو یکرنگ نیست و در میان بستگان (و دوستان) دروغ را به تو نسبت می دهد، به تو همانند حسود می نگرد، پس لعنت خدا بر او باد.

4. برادری که نه به نفع تو و نه به نفع خویش است کسی است که خداوند وجودش را از حماقت پر کرده و او را از رحمت خویش دور ساخته است؛ او را می بینی که همواره خودش را بر تو ترجیح می دهد، و از راه طمع، به دنبال آنچه تو داری می باشد.

 

احادیثی گرانبها و ارزشمند از امام زین العابدین(علیه‌‌‌السّلام)

قَالَ علیُّ بنُ الحُسَین(ع): «طَلَبُ الْحَوَائِجِ إِلَى النَّاسِ مَذَلَّةٌ لِلْحَیَاةِ وَ مَذْهَبَةٌ لِلْحَیَاءِ وَ اسْتِخْفَافٌ بِالْوَقَارِ وَ هُوَ الْفَقْرُ الْحَاضِرُ وَ قِلَّةُ طَلَبِ الْحَوَائِجِ مِنَ النَّاسِ هُوَ الْغِنَى الْحَاضِر»؛[3]

امام سجاد(ع) فرمود:

درخواست حاجت از مردم و خواهش از ایشان، زندگى را خوار مى‌‏سازد و حیا و شرم را تباه مى‌‏کند، و حرمت و وقار را می‌‌کاهد، و خلاصه؛ فقر حاضر است. در حالى که کمى درخواست و عرض حال به مردم، بى‌‏نیازى و توانگرى حاضر مى‌‏باشد.( یعنى: کسى که دست نیازش دائما بسوى مردم دراز باشد همیشه فقیر است و محتاج، و بالعکس آن کس که بسیار کم، و جز در موارد حسّاس و ناچارى از دیگران کمک نمى‏گیرد همیشه توانگر است.)

*******************‏

«مَنْ رَمَى النَّاسَ بِمَا فِیهِمْ رَمَوْهُ بِمَا لَیْسَ فِیه»‏؛[4]

امام سجاد(ع) فرمود: هرکس مردم را عیب جوئى کند و عیوب آنان را بازگو نماید و سرزنش کند، دیگران او را متهّم به غیر واقعیّات مى کنند.

احادیثی گرانبها در فضائل حضرت ابوالفضل(علیه‌‌السّلام)

قال الصَّادِقُ(ع): «کَانَ عَمُّنَا العَبَّاسُ نَافِذَ البَصِیرَةِ، صُلبَ الإیمَانِ، جَاهَدَ مَعَ أبى عَبدِاللهِ، وَ أبلَى بَلاءً حَسَناً، وَ مَضَى شَهِیدا»؛[5]

امام صادق(ع) فرمود:

عموى گرانقدرم، عباس، انسانى هوشمند و ژرفنگر و آراسته به ایمانى آگاهانه و استوار و عمیق بود؛ به همراه حسین علیه السّلام دلیرانه مبارزه کرد و در آزمون سخت زندگى- با به جان خریدن رنجها و گرفتاریهاى بسیار در راه خدا- سرفراز و سربلند سر بر آورد و پس از جهادى سترگ و شجاعانه، به شهادت رسید.

*******************‏

قَالَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ(ع): «رَحِمَ اللهُ الْعَبَّاسَ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَى وَ فَدَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى قُطِعَتْ یَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ بِهِمَا جَنَاحَیْنِ یَطِیرُ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِکَةِ فِی الْجَنَّةِ کَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَى مَنْزِلَةً یَغْبِطُهُ بِهَا جَمِیعُ الشُّهَدَاءِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ»؛[6]

امام سجاد(ع) فرمود:

خدا عمویم عباس را رحمت کند که جانبازى کرد و خود را فداى برادر کرد تا دو دستش قطع شد و خدا در عوض به او دو بال داد که با آنها با فرشتگان در بهشت پرواز می‌‌کند، چنانچه به جعفر بن ابى طالب عطا کرد و براى عباس نزد خداى تبارک و تعالى مقامى است که در قیامت همه شهداء و اولین و آخرین نسبت به او رشک می‌‌برند.


 

[1]. بحار الأنوار ‏75: 122.

[2]. تحف العقول: 247.

[3]. تحف العقول: 279.

[4]. بحار الأنوار ‏72: 261.

[5]. عمدة الطالب: 349.

[6]. الأمالی الصدوق: 462


 



comment گل نوشته شما ()