سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

احادیث هفته دویست و سی و هشتم
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:۱٥ ‎ق.ظ روز ٢۸ تیر ۱۳٩٢
 

عنوان احادیثی که این هفته تقدیم دوستان عزیز می‌شود از این قرار است:

  • شرایط روزه واقعی در کلام رسول خدا(ص)
  • درک حقیقت ایمان با ولایت اهلبیت و دشمنی با دشمنانشان
  • ثواب عظیم إفطاری دادن در ماه رمضان

خداوند به ما توفیق معرفت، عبادت و عمل به دستوراتش عنایت فرماید. آمین



شرایط روزه واقعی در کلام رسول خدا(ص)

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ(ع) قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ(ص) لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ: یَا جَابِرُ! هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ مَنْ صَامَ نَهَارَهُ وَ قَامَ وِرْداً مِنْ لَیْلِهِ وَ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ کَفَّ لِسَانَهُ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کَخُرُوجِهِ مِنَ الشَّهْرِ قَالَ جَابِرٌ یَا رَسُولَ اللهِ مَا أَحْسَنَ هَذَا الْحَدِیثَ. فَقَالَ رَسُولُ اللهِ(ص): یَا جَابِرُ وَ مَا أَشَدَّ هَذِهِ الشُّرُوط»؛ [1]

امام باقر(علیه السلام) گفت: رسول خدا(ص) به جابر بن عبدالله انصارى فرمود: اى جابر! این ماه رمضان است که هر کس روز آن را روزه بدارد و و مقداری از شب آن را شب زنده‌‌دار باشد و شکم و شهوت خود را نگه‌‌ دارد و زبان خود را باز دارد، از گناهان خود خارج می‌‌شود چنان که از این ماه خارج می‌‌شود. جابر عرض کرد: یا رسول الله این حدیث چقدر زیباست. پیامبرخدا(ص)فرمود: ای جابر! و چقدر سخت است مراعات این شروط.

درک حقیقت ایمان با ولایت اهلبیت و دشمنی با دشمنانشان

قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ(ع): یَا أَبَا حَمْزَةَ إِنَّمَا یَعْبُدُ اللهَ مَنْ عَرَفَ اللهَ وَ أَمَّا مَنْ لَا یَعْرِفُ اللهَ کَأَنَّمَا یَعْبُدُ غَیْرَهُ هَکَذَا ضَالًّا. قُلْتُ: أَصْلَحَکَ اللهُ وَ مَا مَعْرِفَةُ اللهِ؟ قَالَ: یُصَدِّقُ اللهَ وَ یُصَدِّقُ مُحَمَّداً رَسُولَ اللهِ(ص) فِی مُوَالاةِ عَلِیٍّ وَ الِایتِمَامِ بِهِ وَ بِأَئِمَّةِ الْهُدَى مِنْ بَعْدِهِ وَ الْبَرَاءَةُ إِلَى اللهِ مِنْ عَدُوِّهِمْ وَ کَذَلِکَ عِرْفَانُ اللهِ. قَالَ قُلْتُ: أَصْلَحَکَ اللهُ أَیُّ شَیْ‏ءٍ إِذَا عَمِلْتُهُ أَنَا اسْتَکْمَلْتُ حَقِیقَةَ الْإِیمَانِ؟ قَالَ: تُوَالِی أَوْلِیَاءَ اللهِ وَ تُعَادِی أَعْدَاءَ اللهِ وَ تَکُونُ مَعَ الصَّادِقِینَ کَمَا أَمَرَکَ اللَّهُ. قَالَ قُلْتُ‏: وَ مَنْ أَوْلِیَاءُ اللهِ؟ فَقَالَ: أَوْلِیَاءُ اللهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللهِ وَ عَلِیٌّ وَ الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ وَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ثُمَّ انْتَهَى الْأَمْرُ إِلَیْنَا ثُمَّ ابْنِی جَعْفَرٌ وَ أَوْمَأَ إِلَى جَعْفَرٍ وَ هُوَ جَالِسٌ. فَمَنْ وَالَى هَؤُلَاءِ فَقَدْ وَالَى أَوْلِیَاءَ اللهِ وَ کَانَ مَعَ الصَّادِقِینَ کَمَا أَمَرَهُ اللهُ. قُلْتُ: وَ مَنْ أَعْدَاءُ اللهِ أَصْلَحَکَ اللهُ؟ قَالَ: الْأَوْثَانُ الْأَرْبَعَةُ. قَالَ قُلْتُ: مَنْ هُمْ؟ قَالَ أَبُوالْفَصِیلِ وَ رُمَعُ وَ نَعْثَلٌ وَ مُعَاوِیَةُ وَ مَنْ دَانَ دِینَهُمْ فَمَنْ عَادَى هَؤُلَاءِ فَقَدْ عَادَى أَعْدَاءَ اللهِ»؛[2]

حضرت باقر(ع) به من فرمود: «ای ابوحمزه! کسی خدا را عبادت می‌‌‌کند که خدا را بشناسد و اما کسی که خدا را نشناخت پس مثل این است که در حال گمراهی عبادت می‌‌‌کند.»

عرض کردم: معرفت خدا چیست؟

فرمود: «خدا و رسول‌الله را تصدیق کن، به حضرت علی(ع) و ائمه معصومین بعد از آن حضرت اقتدا کن و از دشمنان آن‌‌‌ها بیزاری بجوی؛ این است معرفت خدا.»

عرض کردم: خدا شما را سلامت بدارد، با چه عملی، حقیقت ایمان را کامل کرده‌ام؟

فرمودند: «دوست داشتن اولیای خدا و دشمنی با دشمنان خدا و این که با صادقان باشی همچنان که خدا تو را امر کرده.»

عرض کردم: اولیاء و دوستان خدا و دشمنان خدا چه کسانی هستند؟

فرمودند: «دوستان خدا؛ محمّد رسول‌الله و علی و حسن و حسین و علی بن الحسین(ع) هستند، سپس امر به ما رسیده(یعنی امر امامت و دوستی حق تعالی) سپس پسرم جعفر» و اشاره فرمودند به حضرت امام صادق(ع) در حالی که آن حضرت نشسته بودند. بعد فرمودند: «کسی که با این‌‌‌ها دوستی کند به تحقیق با أولیاءالله دوستی کرده است و چنین شخصی با صادقین می‌باشد، همانطور که خدای تعالی وی را امر نموده است.»

عرض کردم: دشمنان خدا کیستند؟

فرمودند: «اوثان أربعه (بُت‌‌های چهارگانه)».

عرض کردم: آنها کیستند؟

فرمودند: «ابوالفصیل و رمع و نعثل و معاویه و هرکس که متدیّن به دین آن‌‌‌‌‌ها شود. پس هر کس با آن‌‌‌ها دشمنی کند، به تحقیق با دشمنان خدا دشمنی کرده است».

[لازم به ذکر است که مراد از ابوالفصیل؛ «ابوبکر» است که به این کنیه ذکر می‌شود. و مراد از «رمع»(که بر عکس عُمَر می‌‌باشد)؛ همان «عمر» است و مراد از نعثل؛ «عثمان» است؛ چنانچه در لغت هم به این تفسیر اشاره شده است.]

ثواب عظیم افطاری دادن در ماه رمضان

«مَنْ أَفْطَرَ فِیهِ مُؤْمِناً صَائِماً کَانَ لَهُ بِذَلِکَ عِنْدَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ عِتْقُ رَقَبَةٍ وَ مَغْفِرَةُ الذُّنُوبِ فِیمَا مَضَى‏»؛[3]

 هر کس در ماه رمضان، روزه‌‌‌‌دار مؤمنى را إفطار دهد، نزد خداوند پاداشى چون آزاد کردن برده خواهد داشت و گناهان گذشته‏‌‌اش‏ آمرزیده خواهد شد.


 

[1]. جامع الاخبار: 80.

[2]. بحار الأنوار ‏27: 58.

[3]. روضة الواعظین و بصیرة المتعظین ‏2: 339.


 



comment گل نوشته شما ()