سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

آیا فقط قرآن برای ما بس نیست؟!!
نویسنده : عبدالله حقدوست - ساعت ۸:٢٥ ‎ق.ظ روز ۳٠ خرداد ۱۳٩۳
 

به نظر شما آیا فقط قرآن برای ما بس نیست؟ آیا واقعا به احادیث و روایات و دستورات اهلبیت(ع) نیازی داریم؟ چرا فقط از دستورات خود قرآن پیروی نکنیم؟ به اهلبیت چه نیازی داریم؟

در ادامه مطلب با توضیحات این مطلب مهم همراه باشید.


یکی از حربه‌‌های وهابیت برای مبارزه با اسلام و تشیّع و نیز انجام جنایات و ظلم و ستمهایی که بر دیگر انسانها می کنند؛ تفسیرهایی است که خودشان از قرآن ارائه می‌‌کنند و برداشتهای خود را بر آیات قرآن تحمیل می‌‌کنند و متاسفانه برخی از شیعیان که نسبت به دین و مذهب خود مطالعه و آگاهی چندانی ندارند، با شنیدن حرفهای آنها در دلشان تزلزل بوجود می‌‌آید.

یکی از مهمترین و عمده اعتقادات وهابیت، همان کلامی است که خلیفه اول آنها یعنی «عمر بن الخطاب» زد.

در آن واقعه ای که هنگام رحلت پیامبرخدا(ص) کنار بستر آن حضرت رخ داد؛ که پیامبر(ص) درخواست قلم و کاغذ کرد که مطلبی را بنویسد و عمر گفت: «پیامبر هذیان می‌‌گوید» (کامل این ماجرا را اینجا بخوانید)، در آنجا و نیز جاهای دیگر عمر این جمله را گفت: «حَسبُنَا کتابُ الله»؛ (یعنی کتاب خدا برای ما بس است [و ما نیازی به راهنمایی اهلبیت نداریم]).

بخاطر همین مطلب، اهل سنت که پیرو این فکر و اندیشه هستند و از ارشادات و رهنمودهای اهلبیت(ع) فاصله گرفتند، روز به روز از اسلام و خدا فاصله گرفتند تا اینکه الان نمونه برخورد و رفتارهای ضد اسلامی و ضد انسانی آنها را در جنایات و کشتارهای سوریه و لبنان و عراق و افغانستان به وضوح می‌توان دید. و متاسفانه در جهان، تمام این رفتارها به نام اسلام و مسلمانان ثبت می‌‌‌شود.

اما در ادامه مطلب برای اینکه اهل سنتی که ناآگاهند و نیز برخی شیعیان که غافلند، بدانند که خداوند متعال، قرآن خود را در کنار اهلبیت(ع) قرار داده و پیامبر و اهلبیتش را بیانگر و هادی قرآن برای مردم قرار داده، برخی آیات قرآن را تقدیم می‌‌کنم.

(و این آیات سوای از احادیث فراوان از پیامبرخدا و ائمه معصومین(علیهم السلام) است که تصریح می‌ کنند خداوند متعال، اهلبیت(ع) را برای هدایت مردم و بیان قرآن فرستاده است و نمی‌‌توان یکی از آنها را گرفت و دیگری را رها کرد.)

*********************

و اما آیات قرآن:

خداوند متعال در برخی آیات، خودش و قرآن را به عنوان هدایتگر برای مردم بیان کرده است:

«ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فیهِ هُدىً لِلْمُتَّقین» (بقره: 2)

ترجمه: آن کتاب با عظمتى است که شک در آن راه ندارد؛ و هدایت برای پرهیزکاران است.

«قُلْ إِنَّ هُدَى اللهِ هُوَ الْهُدى»(بقره: 120)

ترجمه: بگو: «هدایت، تنها هدایت الهى است».

«یَهْدی مَنْ یَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیم»(بقره: 142)

ترجمه: خدا هر کس را بخواهد، به راه راست هدایت مى‏کند.

«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنْزِلَ فیهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ»(بقره: 185)

ترجمه: ماهِ رمضان است؛ ماهى که قرآن، براى هدایت مردم‏ در‌آن نازل شده است.

آنگاه خداوند متعال در آیه شریفه دیگری از قرآن کریم، پیامبرش را هدایتگر می‌‌داند:

«وَ إِنَّکَ لَتَهْدی إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیم» (شوری: 52)

ترجمه: و تو مسلّماً به سوى راه راست هدایت مى ‏کنى.


پس طبق این آیات شریفه، علاوه بر اینکه خدا و قرآن، هادی امت هستند و باید به دستورات آنها عمل کرد، پیامبر خدا نیز هادی امت است و باید دستورات ایشان مورد عمل قرار گیرد.

*********************

در برخی دیگر از آیات قرآن کریم؛ خداوند متعال قرآن را بیانگر همه چیز می‌‌داند:

«نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ»(نحل:89)

ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیانگر همه چیز است.


آنگاه در آیاتی دیگر، پیامبرخدا(ص) را بیانگر قرآن برای مردم معرفی می‌‌کند:

أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الذِّکْرَ لِتُبَیِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیْهِمْ (نحل:44)

و ما این ذکر[ قرآن‏] را بر تو نازل کردیم، تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى.‏

«وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فیهِ»(نحل:64)

ما قرآن را بر تو نازل نکردیم مگر براى اینکه آنچه را در آن اختلاف دارند، براى آنها روشن کنى‏.

*********************

در برخی دیگر از آیات قرآن کریم؛ خداوند متعال قرآن را موعظه و پند برای پرهیزکاران می‌‌داند:

«لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ آیاتٍ مُبَیِّناتٍ وَ مَثَلاً مِنَ الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقین‏»(نور:34)

ما بر شما آیاتى فرستادیم که حقایق بسیارى را تبیین مى‏ کند، و اخبارى از کسانى که پیش از شما بودند، و موعظه و اندرزى براى پرهیزگاران!


آنگاه در آیه‌‌ای دیگر، پیامبرخدا(ص) را موعظه گر برای مردم معرفی می‌‌کند:

«أُولئِکَ الَّذینَ یَعْلَمُ اللهُ ما فی‏ قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ»(نساء:63)

آنها کسانى هستند که خدا، آنچه را در دل دارند، مى‏داند. از(مجازات) آنان صرف نظر کن! و آنها را اندرز ده!

*********************

واقعا از این آیات چه می‌‌توان فهمید؟؟؟

هر کس اندک عقل و درایتی داشته باشد و با قرآن آشنایی اجمالی داشته باشد، این آیات را که کنار هم بگذارد، خواهد فهمید که خداوند متعال؛ قرآن و پیامبر(ص) را کنار هم قرار داده است و پیامبر را مفسر و مبیّن قرآن برای مردم قرار داده است.

پیامبر خدا(ص) هم در حدیث ثقلین(که شیعه و سنی آن را قبول دارد) فرمود: «من از دنیا می‌‌روم و دو چیز گرانبها را میان شما باقی می‌‌گذارم که این دو تا قیامت از همه جدا نمی‌‌شوند؛ قرآن و اهلبیت من».

پس بر طبق دستور پیامبر خدا(ص) باید در کنار قرآن، برای فهم دستورات قرآن و عمل به آن، از هدایت و رهنمودهای اهلبیت(ع) استفاده کرد و بهره گرفت و این گفتار که «حَسبُنَا کِتَاب الله»، کلامی ضد دین و ضد قرآن و مخالف دستورات خداوند متعال است.

برای تکمیل بیشتر این بحث؛ دو مطلب جالب و خواندنی زیر را هم ببینید:

مطلب اول 

  مطلب دوم


 



comment گل نوشته شما ()