سلام.خوش آمدید*** دوست گرامی؛ توصیه می‌‌‌کنم اگر اولین دیدار شما از این وبلاگ است، «حتما» ابتدا پست ثابت(اولین پست) را بخوانید.*** جدیدترین مطالب وبلاگ را، بعد از این پست دنبال کنید. ***با نظرات ارزشمند خود، زینت بخش وبلاگ باشید.*** موفق و منصور باشید

برای همه مفیده

رفع چهار بحران مهم با چهار راهکار ارزشمند
نویسنده : عبدالله حق دوست - ساعت ۸:٥٥ ‎ق.ظ روز ٩ خرداد ۱۳٩۳
 

کسانی که دنبال رسیدن به خواسته خود و یا راهی برای رهایی از چهار گرفتاری و بلا می‌‌باشند، در ادامه مطلب چهار راهکار مهم و ارزشمند را بخوانند.


از آنجا که دنیا، محل بلا و ابتلاست، و از آنجا که انسان در این دنیا دائما با انواع و اقسام ناملایمات و مشکلات و سختیها دست و پنجه نرم می‌‌کند، لذا راهنمایان دین و هادیان به سعادت؛ ائمه معصومین(ع) در بیانات و کلمات مختلف، راههایی برای رهایی از این بلاها قبل از ابتلا به آنها و یا نجات از آنها پس از ابتلا بیان کرده‌‌اند.

یکی از این بیانات، کلامی از رئیس مذهب تشیّع، حضرت امام جعفر صادق(ع) است که ایشان در این بیان، چهار ذکر مهم و ارزشمند را برای زسیدن به خواسته‌‌ها و نجات از چهار گرفتاری و بلا ذکر می‌‌کنند.

توجه شما را به اصل روایت و ترجمه آن جلب می‌‌کنم.

اصل روایت:

عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: عَجِبْتُ لِمَنْ فَزِعَ مِنْ أَرْبَعٍ کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَى أَرْبَعٍ:

عَجِبْتُ لِمَنْ خَافَ کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ «حَسْبُنَا اللهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ» فَإِنِّی سَمِعْتُ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ بِعَقِبِهَا فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللهِ وَ فَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ.

وَ عَجِبْتُ لِمَنِ اغْتَمَّ کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ‏ مِنَ الظَّالِمِینَ» فَإِنِّی سَمِعْتُ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ بِعَقِبِهَا وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنِینَ.

وَ عَجِبْتُ لِمَنْ مُکِرَ بِهِ کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ «أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللهِ إِنَّ اللهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ» فَإِنِّی سَمِعْتُ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ بِعَقِبِهَا فَوَقاهُ اللهُ سَیِّئاتِ ما مَکَرُوا.

وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَرَادَ الدُّنْیَا وَ زِینَتَهَا کَیْفَ لَا یَفْزَعُ إِلَى قَوْلِهِ «ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» فَإِنِّی سَمِعْتُ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ بِعَقِبِهَا إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْکَ مالًا وَ وَلَداً فَعَسى‏ رَبِّی أَنْ یُؤْتِیَنِ خَیْراً مِنْ جَنَّتِکَ وَ عَسَى مُوجِبَة؛ (من لا یحضره الفقیه 4: 392)

 

ترجمه روایت:

امام صادق(علیه‌‌السلام) فرموده است: در شگفتم برای کسی که از چهار چیز می‌‌ترسد واز آنها بیم دارد، چرا به چهار کلمه پناه نمی‌‌‌برد(و از چهار ذکر کمک نمی‌‌گیرد)!

۱- در شگفتم برای کسی که ترس بر او غلبه کرده، چگونه به ذکر «حَسْبُنَا اللهُ وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ» (آل عمران:۱۷۱) پناه نمی‌‌‌برد.

در صورتی که خداوند در ادامه این ذکر فرموده است: پس(آن کسانی که به عزم جهاد خارج گشتند، و ترس شیاطین در آنها اثر نکرد و به ذکر فوق تمسک جستند) همراه با نعمتی از جانب خداوند(نعمت عافیت) و چیزی زاید بر آن(سود در تجارت) بازگشتند، و هیچگونه بدی به آنان نرسید.

 

۲- در شگفتم برای کسی که اندوهگین است چگونه به ذکر «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ‏ مِنَ الظَّالِمِینَ» (انبیاء:۸۷) پناه نمی‌‌‌برد.

زیرا خداوند به دنبال این ذکر فرموده است: «پس ما یونس را در اثر تمسک به ذکر یاد شده، از اندوه نجات دادیم و همین گونه مومنین را نجات می بخشیم.»

 

۳- در شگفتم برای کسی که مورد مکر و حیله واقع شده، چگونه به ذکر «أُفَوِّضُ أَمْرِی إِلَى اللهِ إِنَّ اللهَ بَصِیرٌ بِالْعِبادِ» (غافر:۴۴) ... پناه نمی‌‌‌برد.

زیرا خداوند به دنبال ذکر فوق فرموده است: «پس خداوند (موسی را در اثر ذکر یاد شده) از شر و مکر فرعونیان مصون داشت.»

 

۴- در شگفتم برای کسی که طالب دنیا و زیباییهای دنیاست چگونه به ذکر «ما شاءَ اللهُ لا قُوَّةَ إِلَّا بِاللهِ» (کهف: 39) پناه نمی‌‌‌برد.

زیرا خداوند بعد از ذکر یاد شده فرموده است: «مردی که فاقد نعمتهای دنیوی بود، خطاب به مردی که از نعمتها برخوردار بود) فرمود: اگر تو مرا به مال و فرزند، کمتر از خود می دانی امید است خداوند مرا بهتر از باغ تو بدهد.»


 



comment گل نوشته شما ()