تبریک ولادت حضرت زهرا(س) و روز مادر با مطالبی خواندنی

دوستان گرامی حتما شنیده اید که حضرت حجة بن الحسن المهدی(عج) حضرت زهرا(سلام الله علیها) را الگو قرار داده و فرمود: «وَفِی اِبْنَةِ رَسُولِ اللهِ لِی اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ»؛ زندگی دختر پیامبر(ص) الگوی شایسته‏ ای برای من است. (بحار الانوار53: 180)

پس سزاوار است آنان که خود را از شیعیان و محبان آن خاندان می‌‌دانند، از زندگی آنان الگو بگیرند و رفتار خود را متناسب با رفتار آنان قرار دهند.

دو نمونه از الگوی رفتاری حضرتش را تقدیم می‌‌کنم.

جدّیت در حفظ حریم عفاف

روزی مرد نابینایی، پس از اجازه، به خانه فاطمه(س) آمد. پیامبر(ص) در آنجا حاضر بود.

 فاطمه(س) خود را از آن نابینا پوشانید و از او فاصله گرفت.

پس از رفتن آن نابینا، پیامبر(ص) به فاطمه فرمود: «چرا از مرد نابینا فاصله گرفتی، با این که او تو را نمی‏‌‌‌بیند؟» 

فاطمه(س) پاسخ داد: او اگر مرا نمی‌‌‏بیند من که او را می‌‌‏بینم، وانگهی او بو را استشمام می‌‌‏کند.

رسول خدا(ص) به نشانه‌‌ی تصدیق گفتار فاطمه(س)، خطاب به او فرمود: «أَشْهَدُ اَنّکِ بَضْعَةٌ مِنّی»؛ گواهی می‌‌‏دهم که تو پاره تن من هستی. (بحارالانوار، ج43، ص91)


همسرداری حضرت زهرا(س) و کمال رضایت علی(ع) از او

پیامبر(ص) هنگام عروسی زهرا(س) به او فرموده بود: «دخترم! با همسرت رفتار نیکو کن، و در هیچ کاری از دستورش سرپیچی نکن.»

این سخن همواره آویزه گوش حضرت زهرا(س) بود، او حدود نُه سال که همسر علی(ع) بود، هرگز علی(ع) را ناخشنود نکرد، بلکه همواره مایه نشاط و خشنودی علی(ع) می‏شد، و اندوه علی(ع) با دیدار حضرت زهرا(س) برطرف می‏گشت.

در این راستا، حضرت علی(ع) می‏فرماید: «سوگند به خدا، من زهرا(س) را تا آن هنگام که خداوند او را به سوی خود برد، خشمگین نکردم، او نیز مرا خشمگین نکرد، و هیچگاه موجب ناخشنودی من نشد... من هرگاه به چهره زهرا(س) نگاه می‏‌‌کردم، هرگونه غم و اندوه از من برطرف می‌‌‏شد.»(کشف الغمّه 1: 491)

روزی پیامبر(ص) از علی(ع) پرسید: «زهرا(س) را چگونه همسری یافتی؟»

 علی(ع) در پاسخ عرض کرد: «نِعْمَ الْعَوْنُ عَلی طاعَةِ اللهِ»؛ او را در راستای اطاعت خداوند یاوری نیکو یافتم. (بحارالانوار43: 117)

این است جزای نیکی به مادر. از این بالاتر چه می‌‌‌خواهیم؟!!

عالم زاهد و وارسته زمانش مرحوم شیخ حسین بن شیخ مشکور(رضوان الله تعالى علیه) از علمای کربلا فرمود:

در عالم رؤیا دیدم در حرم مطهر حضرت أباعبدالله(ع) مشرف هستم و حضرت در آنجا تشریف دارند.

یک نفر جوان عرب روستایی وارد حرم شد و با لبخند به آن حضرت سلام کرد و حضرت با لبخند جوابش را دادند!

از خواب برخاستم و از آنچه دیدم متحیر بودم.

فرداى آن شب که شب جمعه بود به حرم مشرف شدم و در گوشه حرم ایستادم که زیارت بخوانم.

ناگهان آن جوان عرب روستایی را که در خواب دیده بودم وارد حرم شد.

وقتی مقابل ضریح مقدس رسید، با لبخند به آن حضرت سلام کرد. ولى حضرت سیدالشهداء(ع) را ندیدم و مراقب آن عرب بودم تا از حرم خارج شد.

دنبال او رفتم و سبب لبخندش را با امام(ع) پرسیدم.

و تفصیل خواب خود را برایش نقل کردم و گفتم چه کرده اى که امام(ع) با لبخند به تو جواب مى‌‌دهد.

گفت: مرا پدر و مادر پیرى است و در چند فرسخى کربلا ساکنیم و شبهاى جمعه که براى زیارت مى‌‌آیم یک هفته پدرم را سوار بر الاغ کرده مى‌‌آوردم و یک هفته هم مادرم را مى‌‌آوردم.

تا اینکه شب جمعه اى که نوبت پدرم بود چون سوارش کردم مادرم گریه کرد و گفت: مرا هم باید ببرى شاید هفته دیگر زنده نباشم.

گفتم: باران مى‌‌بارد، هوا سرد است، مشکل است. نپذیرفت. ناچار پدر را سوار کردم و مادرم را بدوش کشیدم و با زحمت بسیار آنها را به حرم رسانیدم.

وقتی با آن حالت با پدر و مادرم وارد حرم شدم، حضرت سیدالشهداء(ع) را دیدم و سلام کردم. آن بزرگوار برویم لبخند زد و جوابم را داد.

از آن وقت تا به حال هر شب جمعه که مشرف مى‌‌شوم حضرت امام حسین(ع) را مى‌‌بینم و با تبسم جوابم را مى‌‌دهد.

(منبع: داستانهای شگفت، شهید دستغیب)

آری...

به مقتضای آیات و روایات؛ همانگونه که غضب و نارضایتی مادر، دنیا و آخرت انسان را نابود می‌‌کند، خوشنودی و رضایت او، سعادت و خیر دنیا و آخرت انسان را تضمین می‌‌کند.

/ 5 نظر / 24 بازدید
مانگه شــ_ــو

وجودم پاره ای از شب دلم تنهاترین پاییز بساطم بقچه ی اندوه دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سارا

سلام وبلاگ زیبا ومفیدی داری لطفا به وبلاگ منم سر بزن منتظر نظرات سبز وزیبات هستم عزیزم

بيزن

عبدالله جان دو داستانت را خواندم . هرجند که بر خلقیات نیکوی دخت و پسر عم رسول خدا جای هیچ و شبهه ای نیست و دوست و دشمن بدان اذعان دارن . ولی رویداد و عدم هماهنگی و تفاهم حضرت فاطمه با مولایمان در باره غصب خلافت و سند باغ فدک و رهپیمودن هریک بصورت جداگانه در دومسیر متفاوت ( صبر و نزوا طلبی مولا و ان رفت امدها و درگیریها در دارالخلافه با ابوبکر و عمر و خطابه ها در باب این محرومیت و محدودیتها , با داستان شما در تضاد است و سكوت كاربران دليل بر صحت گفتارتان نميتونه باشه و بيشتر جنبه مصلحتي داردو در دل گويند : عاقلان دانند . و درباب الگو قراردادن ناجي بشريت(عج) , لطفا در باب غلو بيشتر مطالعه فرماييد , شايد در اين ادرس : http://www.maarefquran.org/index.php/page,viewArticle/LinkID,198

بيژن خاوري

با سلام در چند جا از مطالبتان این جمله شما توجه منو جلب کرد (( البته در قرآن کریم به صراحت بیان کرده که کنار قرآن باید مفسّران واقعی آن یعنی اهلبیت(ع) برای تبین آیات آن باشند. )) ممکنه ادرسی به بنده بدید که در کجای قران به صراحت این موضوع اهل بیت اعلام شده ؟؟ لطفا اینو بحساب خدای ناکرده بی احترامی به اهل بیت نگذارید !!