احادیث هفته سیصد و چهاردهم

 

خبر پیامبر خدا(ص) از ظهور امام زمان(ع)

قَالَ رَسُولُ اللهِ(صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ): «لَا تَذْهَبُ الدُّنْیَا حَتَّى یَقُومَ بِأَمْرِ أُمَّتِی رَجُلٌ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ، یَمْلَأُ الْأَرْضَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْما»؛[1]

پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) فرمود: عمر جهان به پایان نمى‏‌‌رسد مگر آنکه مردى از نسل حسین امور امّت مرا در دست مى‌‌گیرد و دنیا را پر از عدل مى‏‌‌کند همچنانکه پر از ظلم شده است.

علت تأخیر در ظهور امام زمان(ع) در کلام حضرتش

عَن حُجَّةِ بنِ الحَسَن المَهدِی(ع): «لَوْ أَنَّ أَشْیَاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللهُ لِطَاعَتِهِ عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَةُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَى حَقِّ الْمَعْرِفَةِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا فَمَا یَحْبِسُنَا عَنْهُمْ إِلَّا مَا یَتَّصِلُ بِنَا مِمَّا نَکْرَهُهُ وَ لَا نُؤْثِرُهُ مِنْهُم‏»؛[2]

حضرت حجت بن الحسن(ع) فرمود: اگر شیعیان ما -که خداوند آن‌‌‌ها را به طاعت و بندگی خویش موفق بدارد- در وفای به عهد و پیمان الهی اتحاد و اتفاق می‌‌‌داشتند ‌و عهد و پیمان را محترم می‌‌‌شمردند، سعادت دیدار ما به تأخیر نمی‌‌‌افتاد و زودتر به سعادت دیدار ما نائل می‌‌‌شدند. و اینها همه در پرتو معرفت کامل ما و صداقت محض نسبت به ما مى‌‌‏باشد، بنابراین هیچ چیز ما را از ایشان جدا نمی‌‌کند، جز اخبارى که از ایشان به ما مى‌‌‏رسد و ما را ناراحت مى‌‌‏سازد که از ایشان انتظار نداریم.

دلخوری امام زمان(ع) از برخی شیعیان و اطلاع امام بر اعمال ما

وَرَدَ مِنَ النَّاحِیَةِ الْمُقَدَّسَةِ: «نَحْنُ وَ إِنْ کُنَّا ثَاوِینَ بِمَکَانِنَا النَّائِی عَنْ مَسَاکِنِ الظَّالِمِینَ حَسَبَ الَّذِی أَرَانَاهُ اللهُ تَعَالَى لَنَا مِنَ الصَّلَاحِ وَ لِشِیعَتِنَا الْمُؤْمِنِینَ فِی ذَلِکَ مَا دَامَتْ دَوْلَةُ الدُّنْیَا لِلْفَاسِقِینَ فَإِنَّا یُحِیطُ عِلْمُنَا بِأَنْبَائِکُمْ وَ لَا یَعْزُبُ عَنَّا شَیْ‏ءٌ مِنْ أَخْبَارِکُمْ وَ مَعْرِفَتُنَا بِالزَّلَلِ الَّذِی أَصَابَکُمْ مُذْ جَنَحَ کَثِیرٌ مِنْکُمْ إِلَى مَا کَانَ السَّلَفُ الصَّالِحُ عَنْهُ شَاسِعاً وَ نَبَذُوا الْعَهْدَ الْمَأْخُوذَ مِنْهُمْ وَراءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لا یَعْلَمُونَ إِنَّا غَیْرُ مُهْمِلِینَ لِمُرَاعَاتِکُمْ وَ لَا نَاسِینَ لِذِکْرِکُمْ وَ لَوْ لَا ذَلِکَ لَنَزَلَ بِکُمُ اللَّأْوَاءُ وَ اصْطَلَمَکُمُ الْأَعْدَاء»؛[3]

نامه‌‌ای از طرف امام زمان(ع) صادر شد که در آن فرموده بود:

هر چند ما در جایى منزل کرده‌‌‏ایم، که از محل سکونت ستمگران دور است و این هم به علتى است که خداوند صلاح ما و شیعیان با ایمان ما را تا زمانى که دولت دنیا برای فاسقان می‌‌باشد در این دیده است، ولى در عین حال از اخبار و اوضاع شما کاملا آگاهیم و چیزى از آن بر ما پوشیده نمی‌‌ماند.

ما از لغزشهائى که از بعضى شیعیان سر می‌‌زند از وقتى که بسیارى از آنها میل به بعضى از کارهاى ناشایسته‌‌‏اى نموده‌‌‏اند که نیکان گذشته از آنها احتراز می‌‌نمودند و پیمانى که از آنها براى توجه به خداوند و دورى از زشتى‌‌‏ها گرفته شده و آن را پشت سر انداخته‌‌‏اند اطلاع داریم.

گویا آنها نمی‌‌دانند که ما در رعایت حال شما کوتاهى نمى‌‌‏کنیم و یاد شما را از خاطر نبرده‌‌‏ایم، و اگر غیر این بود، از هر سو گرفتارى به شما رو مى‌‌‏آورد و دشمنان شما، شما را از میان می‌‌بردند.


 

[1]. دلائل الإمامة: 453.

[2]. الإحتجاج(للطبرسی) ‏2: 499.

[3]. بحار الأنوار 53: 175.

/ 1 نظر / 36 بازدید
امیرحسین

لایک