احادیث هفته سیصد و چهل و پنجم

غیبت باعث چنین بلای عظیمی در قیامت است

عَنِ النَّبِیِّ(ص) أَنَّهُ قَالَ: «یُؤْتَى بِأَحَدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یُوقَفُ بَیْنَ یَدَیِ اللهِ وَ یُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتَابُهُ فَلَا یَرَى حَسَنَاتِهِ فَیَقُولُ إِلَهِی لَیْسَ هَذَا کِتَابِی فَإِنِّی لَا أَرَى فِیهَا طَاعَتِی فَیُقَالُ لَهُ إِنَّ رَبَّکَ لَا یَضِلُّ وَ لَا یَنْسَى ذَهَبَ عَمَلُکَ بِاغْتِیَابِ النَّاسِ ثُمَّ یُؤْتَى بِآخَرَ وَ یُدْفَعُ إِلَیْهِ کِتَابُهُ فَیَرَى فِیهَا طَاعَاتٍ کَثِیرَةً فَیَقُولُ إِلَهِی مَا هَذَا کِتَابِی فَإِنِّی مَا عَمِلْتُ هَذِهِ الطَّاعَاتِ فَیُقَالُ لِأَنَّ فُلَاناً اغْتَابَکَ فَدُفِعَتْ حَسَنَاتُهُ إِلَیْکَ»؛[1]

پیامبر خدا(ص) فرمود: روز قیامت یک نفر را به درگاه خدا می‌‌آوردند و نامه عملش را به دستش می‌‌دهند و حسنات خود را در آن نبیند. می‌‌گوید خدایا این نامه عمل من نیست، چون حسناتم را در آن نمی‌‌بینم.

به او گفته می‌‌شود پروردگارت نه عملی را گم می‌‌کند و نه فراموش، بلکه بخاطر غیبت کردن، عملت بر باد رفته است. آنگاه شخص دیگرى را می‌‌آورند و نامه‌ عملش را به او می‌‌دهند و در آن طاعت بسیار می‌‌بیند و می‌‌گوید بارالها این طاعتها را من نکرده‌‌ام. به او گفته می‌‌شود چون فلانى تو را غیبت کرد، حسناتش به تو داده شده است.

آثار و برکات به یاد مرگ و مردن بودن

عَن الإمامِ الصّادقِ(علیه‏‌‌السّلام): «ذِکرُ المَوتِ یُمیتُ الشَّهَواتِ فی النَّفسِ، وَ یَقلَعُ مَنابِتَ الغَفلَةِ، وَ یُقَوّی القلبَ بمَواعِدِ الله، وَ یُرِقُّ الطَّبعَ، وَ یَکسِرُ أعلامَ الهَوى وَ یُطفِئُ نارَ الحِرصِ، وَ یُحَقِّرُ الدُّنیا»؛[2]

امام صادق(علیه‏‌‌السّلام) فرمود: یاد مرگ؛ خواهش‏‌‌هاى نفس را مى‌‌‏میراند و ریشه‌‌های غفلت را ریشه‏‌‌کن مى‏‌‌کند و دل را با وعده‏‌‌هاى خدا نیرو مى‏‌‌‌‌بخشد و طبع را نازک مى‏‌‌سازد و نشانه‌‌های هوس را درهم مى‏‌‌شکند و آتش حرص را خاموش مى‏‌‌سازد و دنیا را در نظر انسان کوچک مى‏‌‌کند.

بهترین کارها بعد از انجام واجبات

قَالَ عَلِیُّ بْنُ مُوسَى الرِّضَا(ع): «لَیْسَ شَیْ‏ءٌ مِنَ الْأَعْمَالِ عِنْدَاللهِ عَزَّ وَ جَلَّ بَعْدَ الْفَرَائِضِ أَفْضَلَ مِنْ إِدْخَالِ السُّرُورِ عَلَى الْمُؤْمِن»؛[3]

امام رضا(ع) فرمود: بعد از انجام واجبات، نزد خداوند بزرگ  کارى بهتر از ایجاد خوشحالى براى مؤمن نیست.


 

[1]. بحار الأنوار ‏72: 259.

[2]. بحار الأنوار 6: 133.

[3]. بحار الأنوار ‏75: 347.

/ 2 نظر / 32 بازدید
ایمان

از این لباس سیاه عزا ، دلش پوسید سحر مگر برسد ، شام ِ تار منتظر است بهانه گیر شدند و به گریه افتادند ستاره کشت خودش را ، سه تار منتظر است به امید روز ظهور بهما هم سری زنید خوشحال میشویم برای تعجیل در فرج صلوات[گل][گل][گل]