احادیث هفته سیصد و سی و پنجم

نتیجه طعنه زدن به برادر دینی

عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ(ع) قَالَ: «مَا مِنْ إِنْسَانٍ یَطْعُنُ فِی عَیْنِ مُؤْمِنٍ إِلَّا مَاتَ بِشَرِّ مِیتَةٍ، وَ کَانَ قَمِناً أَنْ لَایَرْجِعَ إِلى‏ خَیْر»؛[1]

از امام باقر(ع) نقل شده است که فرمود: هر کس پیش روی مؤمنی به او طعنه بزند، مرگ بدی در انتظار او خواهد بود و سزاوار است روی خیر و سعادت را نبیند.

اثر کوچکترین اهانت به دیگران

سَمِعْتُ أَبَاعَبْدِاللهِ(ع) یَقُولُ: «إِذَا قَالَ الرَّجُلُ لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ أُفٍّ خَرَجَ مِنْ وَلَایَتِهِ وَ إِذَا قَالَ أَنْتَ عَدُوِّی کَفَرَ أَحَدُهُمَا وَ لَا یَقْبَلُ اللهُ مِنْ مُؤْمِنٍ عَمَلًا وَ هُوَ مُضْمِرٌ عَلَى أَخِیهِ الْمُؤْمِنِ سُوءاً»؛[2]

از امام صادق(ع) شنیدم: هنگامی که مؤمنی به برادر مسلمانش کمترین اهانتی روا دارد؛ که همان اُف گفتن و اظهار ناراحتی کردن است، از ولایت او(ولایت ایمانی برادرش) خارج می‌‌شود.

اگر هم به او بگوید تو دشمن من هستی، یکی از این دو کافر هستند (زیرا دشمنی در اینجا به معنای دشمنی دینی است که همان کفر است، حال اگر راست بگوید، فرد مقابلش کافر است و اگر دروغ بگوید خودش کافر می‌‌شود).

خداوند از کسی که نیت بدی نسبت به برادر مسلمانش داشته باشد، هیچ عملی را قبول نمی‌‌کند.

اگر از خرج در راه خدا خودداری کردی، منتظر این باش

قَالَ مُوسَی بنُ جَعفَر(ع‏): «إِیَّاکَ أَنْ تَمْنَعَ فِی طَاعَةِ اللهِ فَتُنْفِقُ مِثْلَیْهِ فِی مَعْصِیَةِ اللهِ»؛[3]

امام کاظم(ع) فرمود: بپرهیز از اینکه در راه طاعت خدا از دارایى خویش مضایقه کنى، و إلا مجبور می‌‌شوی دو برابرش را در نافرمانى خدا خرج کنى.


 

[1]. الکافی ‏2: 361.

[2]. وسائل الشیعة ‏12: 299.

[3]. بحار الأنوار 75: 320.

/ 0 نظر / 30 بازدید